Bogislaus Bodo von Flemming: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "{{Osoba infobox |osoba= Bogislaus Bodo von Flemming |grafika_osoba= |funkcja= generał porucznik |urodziny_data=24 kwietnia 1671 |urodziny_miejsce=Stargard |...")
 
Linia 34: Linia 34:
 
{{AutorP|[[Użytkownik:Stdr|Agata Michalska]]}}
 
{{AutorP|[[Użytkownik:Stdr|Agata Michalska]]}}
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
[[Kategoria:Stargard]]
 
 
[[Kategoria:Pomeranica - Szlachta]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Szlachta]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Biografie]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Biografie]]
 +
[[Kategoria:Świerzno]]
 +
[[Kategoria:Świerzno]]
 
{{DEFAULTSORT:Flemming, Bogislaus Bodo von}}
 
{{DEFAULTSORT:Flemming, Bogislaus Bodo von}}

Wersja z 14:45, 9 sie 2019

Bogislaus Bodo von Flemming
generał porucznik
Data urodzenia 24 kwietnia 1671
Miejsce urodzenia Stargard
Data śmierci 14 października 1732
Miejsce śmierci Świerzno
Lata działalności 1693-1732
Narodowość niemiecka


Bogislaus Bodo von Flemming (Flemig) (1671-1732) - generał porucznik kawalerii w służbie polsko-saskiej.

Życiorys

Bogislaus (Bogislav, Bogislaff) Bodo von Flemming urodził się 24 kwietnia 1671 roku w Stargardzie. Był synem Georga Caspara, tajnego radcy brandenburskiego, właścicielem zamku w Buku i Mierzęcinie, dziedzicem Świerzna, Trzęsacza, Łojszyna i Szumiącej. Początkowo kształcił się pod okiem prywatnych preceptorów. W 1690 wyjechał na studia do Frankfurtu nad Menem. W następnym roku udał się do Berlina i wstąpił do gwardii. Podobnie jak jego dwaj bracia zrobił karierę wojskową. Próbował kontynuować studia, ale już na początku 1692 roku kwaterował z wojskiem w Brabancji. Podczas kampanii 1693 roku został mianowany kapitanem. Po 3 latach był już podrucznikiem-wachmistrzem, a we wrześniu 1697 mianowany generałem adiutantem armii w randze porucznika. W 1713 roku uzyskał stopień generała majora, z którego po pewnym czasie zrezygnował i ostatecznie w 1717 awansował na generała porucznika kawalerii. Około 1716 roku powrócił na Pomorze i osiadł w swojej posiadłości rodowej w Świerznie. Na jego polecenie wybudowano zachowany do dziś kompleks dworski.

W 1703 roku ożenił się z Marią Louise von Wreech, córką generała. Urodziło im się 8 dzieci (3 synów i 5 córek), z których tylko 3 córki osiągnęły pełnoletność.

Latem 1732 roku podupadł na zdrowiu. Cierpiał na bóle głowy, gorączkę i zapalenie wątroby. Zmarł wycieńczony chorobą 14 października 1732 roku w Świerznie.

Dwór w Świerznie przeszedł na najmłodszą córkę Agnes, żonę pruskiego szlachcica Friedricha Ludwiga von Wartensleben.


Bibliografia

  • Walter, Joachim Friedrich. Das auf die zukünfftige Seeligkeit gerichtete Glaubens-Auge, wie es das Irrdische verachtet [...] als die [...] Cörper des [...] Herrn [...] Bogislav Bodo, des Heil. Röm. Reichs Grafen von Flemming, Königl. Majestaet von Pohlen, und Churfuerstl. [...] zu Sachsen [...] General-Lieutenants, bey Dero Cavallerie [...] und Dero im Leben liebgewesenen Gemahlin, der Hochgebohrnen [...] Frauen Louisen, Reichs-Graefin von Flemming [...] Den 4. Novembr. des 1732sten Jahres in dem Gräflichen Begräbniss beygesetzet wurden
  • Flathe, Heinrich Theodor: Flemming, Jakob Heinrich Graf von. W: Allgemeine Deutsche Biographie. Bd. 7. Leipzig: Duncker & Humblot, 1877, s. 118. (w haśle dot. brata).



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Agata Michalska