Dubslaff Christoph von Eickstedt

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 16:35, 4 lis 2019 autorstwa Sylwia Wesołowska (dyskusja | edycje) (→‎Bibliografia)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dubslaff Christoph von Eickstedt
landrat, kanonik
Data urodzenia 21 czerwca 1588
Miejsce urodzenia Wolin
Data śmierci 8 września 1644
Miejsce śmierci Koblentz
Lata działalności 1618-1644
Narodowość niemiecka


Dubslaff Christoph von Eickstedt (1588-1644) - pomorski landrat, kanonik kamieński.

Życiorys

Dubslaff (Dubslav, Dubislaw) Christoph von Eickstedt urodził się 21 czerwca 1588 roku w Wolinie. Był synem Joachima (1552-1626), radcy książęcego, dziedzicem Klempenow, Koblentz i Krugsdorf. W 1607 został uczniem szczecińskiego Pedagogium.

Karta z księgi wpisów studentów Pedagogium

Od 1608 przez 3 lata studiował prawo w Strasburgu. W 1618 roku został radcą sądu nadwornego w Wolgast. W następnym roku książę Filip Juliusz mianował go swoim tajnym radcą i kanclerzem. Eickstedt towarzyszył władcy podczas podróży do Niderlandów i Anglii. Uzyskał godność radcy kamery. Od 1620 był komendantem w Barth, a do 1628 tajnym radcą księżnej Agnieszki - wdowy po Filipie Juliuszu.

W 1622 jako świadek złożył swój podpis pod aktem potwierdzającym przywileje stanów pomorskich, wydanym przez Bogusława XIV i Filipa Juliusza, zatwierdzonym w roku następnym przez cesarza Ferdynanda II. W 1632 roku został kanonikiem kapituły kamieńskiej, a 2 lata później landratem. W lutym 1634 roku był świadkiem aktu darowizny ostatniego Gryfity, w którym dobra klasztoru w Eldenie przeszły na własność uniwersytetu w Greifswaldzie. Był także obecny przy przekazywaniu dokumentu i urzędu profesorom uczelni. W październiku tego samego roku stał się współwłaścicielem dóbr ojcowskich w Zernickow i Zarrenthin. Od 1643 roku do śmierci reprezentował stan rycerski z części wołogoskiej księstwa podczas negocjacji z rycerstwem części szczecińskiej i szwedzkim zarządem Pomorza oraz korespondował z pomorskimi wysłannikami podczas negocjacji pokojowych w Osnabrück.

W 1620 roku ożenił się w Anklam z Anną von Wolde (zm. 1640), wdową po Philippie von Krakewitz. Urodziło im się 7 dzieci (3 synów i 4 córki).

Zmarł 8 września 1644 roku, pochowany 23 października w Koblentz.

Bibliografia



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Agata Michalska