Dwór (Skalin, powiat stargardzki): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "{{Dwór infobox |dwór_nazwa = Dwór w Skalinie |dwór_grafika = Dwór Skalin.jpeg |grafika_opis = |nazwa_niemiecka = |lokalizacja ...")
 
m (Zastępowanie tekstu - "Stargard Szczeciński" na "Stargard")
 
(Nie pokazano 2 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 10: Linia 10:
 
}}
 
}}
 
{{koordynaty|53.313647|14.940323}}
 
{{koordynaty|53.313647|14.940323}}
'''Dwór w [[Skalin (powiat stargardzki)|Skalinie]]''' (niem. ''Schellin'', [[gmina Stargard Szczeciński]])
+
'''Dwór w [[Skalin (powiat stargardzki)|Skalinie]]''' (niem. ''Schellin'', [[gmina Stargard]])
 
==Wieś==
 
==Wieś==
 
Pierwsza historyczna wzmianka dotycząca miejscowości pochodzi z [[1248]] roku. W [[1269]] roku rycerz księcia [[Barnim I|Barnima I]], Konrad von Cleist, w Skalinie w obecności biskupa kamieńskiego Hermana uczynił w tym dokumencie pewne nadanie dla cystersów z [[Kołbacz|Kołbacza]].  
 
Pierwsza historyczna wzmianka dotycząca miejscowości pochodzi z [[1248]] roku. W [[1269]] roku rycerz księcia [[Barnim I|Barnima I]], Konrad von Cleist, w Skalinie w obecności biskupa kamieńskiego Hermana uczynił w tym dokumencie pewne nadanie dla cystersów z [[Kołbacz|Kołbacza]].  
Linia 18: Linia 18:
 
Właścicielem pierwszego (A) był w [[1441]] i [[1467]] roku Vicke von Hindenburg, w latach [[1463]]-[[1502]] Henryk von Hindenburg. Później wymieniani są: w [[1496]] roku Marcin, w [[1510]] roku Bartłomiej, w [[1509]] roku Vicke (Fryderyk), w [[1518]] roku Maciej von Hindenburg.  
 
Właścicielem pierwszego (A) był w [[1441]] i [[1467]] roku Vicke von Hindenburg, w latach [[1463]]-[[1502]] Henryk von Hindenburg. Później wymieniani są: w [[1496]] roku Marcin, w [[1510]] roku Bartłomiej, w [[1509]] roku Vicke (Fryderyk), w [[1518]] roku Maciej von Hindenburg.  
  
Lenna B i C należały do rodu von Zinnów. Wśród właścicieli wymieniono również w [[1467]] roku Jaspera i na początku XVI wieku Henninga. W [[1525]] roku książęta Jerzy I i Barnim IX nadali ekspektatywę (wierzytelność przyszłą) na lenno należące do Henninga i Tydego von Zinnów (w tym 4½ łanu w Skalinie) Vivigenzowi von Eickstedtowi. Na początku XVII wieku lenno to przeszło na rodzinę von Eickstedtów. W [[1617]] roku jego właścicielem był Ernst Dubslaw von Eickstedt.  
+
Lenna B i C należały do rodu von Zinnów. Wśród właścicieli wymieniono również w [[1467]] roku Jaspera i na początku XVI wieku Henninga. W [[1525]] roku książęta Jerzy I i Barnim IX nadali ekspektatywę (wierzytelność przyszłą) na lenno należące do Henninga i Tydego von Zinnów (w tym 4½ łanu w Skalinie) Vivigenzowi von Eickstedtowi. Na początku [[XVII wiek]]u lenno to przeszło na rodzinę von Eickstedtów. W [[1617]] roku jego właścicielem był Ernst Dubslaw von Eickstedt.  
  
 
Lenno D w postaci 5 łanów we wsi i 5 szylingów czynszu z karczmy, należące do rajcy stargardzkiego Jana von Mellentina, zostało w [[1459]] roku sprzedane augustianom ze [[Stargard]]u. W XVII wieku istniał też folwark należący do rodziny von Suckowów, której ostatni potomek umarł w [[1765]] roku.  
 
Lenno D w postaci 5 łanów we wsi i 5 szylingów czynszu z karczmy, należące do rajcy stargardzkiego Jana von Mellentina, zostało w [[1459]] roku sprzedane augustianom ze [[Stargard]]u. W XVII wieku istniał też folwark należący do rodziny von Suckowów, której ostatni potomek umarł w [[1765]] roku.  
  
W [[1628]] roku wieś obejmowała 36 łanów chłopskich, 8 zagrodników, 4 owczarzy, 1 pastucha, 4 parobków chłopskich, 1 rzemieślnika, 2 tkaczy, karczmę oraz kuźnię. W połowie XVIII wieku dzierżawcą lenna A, należącego do wymarłej rodziny von Hindenburgów, był Dawid von Sydow. Właścicielem całej wsi został jego syn Richard Christoph von Sydow. W [[1787]] roku właścicielami majątku zostali córka Filipina Charlotte i jej mąż Etienne Albert Bonin. W [[1788]] roku właścicielem wsi był baron major Henryk Gottlieb von der Goltz. W [[1849]] roku właścicielem był Jan Fryderyk Gädtke, po nim w [[1864]] roku N. N. Crotogino. W połowie XIX wieku wieś zamieszkiwało 341 osób, a majątek miał 158 mieszkańców. Majątek obejmował 12 dymów, 18 budynków gospodarczych i 4 przemysłowe. Wieś obejmowała 30 dymów, 26 budynków gospodarczych, 10 gospodarstw kmiecych, półchłopka, zagrodnika, gospodarstwo kościelne i karczmę. W [[1911]] roku jej właścicielem był Ernst Wendhausen, a zarządcą Rogge. W [[1939]] roku właścicielem był Konrad Bohm, a jego majątek obejmował 526 ha ziemi. W 1939 roku we wsi mieszkało 493 mieszkańców w 112 gospodarstwach domowych.
+
W [[1628]] roku wieś obejmowała 36 łanów chłopskich, 8 zagrodników, 4 owczarzy, 1 pastucha, 4 parobków chłopskich, 1 rzemieślnika, 2 tkaczy, karczmę oraz kuźnię. W połowie [[XVIII wiek]]u dzierżawcą lenna A, należącego do wymarłej rodziny von Hindenburgów, był Dawid von Sydow. Właścicielem całej wsi został jego syn Richard Christoph von Sydow. W [[1787]] roku właścicielami majątku zostali córka Filipina Charlotte i jej mąż Etienne Albert Bonin. W [[1788]] roku właścicielem wsi był baron major Henryk Gottlieb von der Goltz. W [[1849]] roku właścicielem był Jan Fryderyk Gädtke, po nim w [[1864]] roku N. N. Crotogino. W połowie [[XIX wiek]]u wieś zamieszkiwało 341 osób, a majątek miał 158 mieszkańców. Majątek obejmował 12 dymów, 18 budynków gospodarczych i 4 przemysłowe. Wieś obejmowała 30 dymów, 26 budynków gospodarczych, 10 gospodarstw kmiecych, półchłopka, zagrodnika, gospodarstwo kościelne i karczmę. W [[1911]] roku jej właścicielem był Ernst Wendhausen, a zarządcą Rogge. W [[1939]] roku właścicielem był Konrad Bohm, a jego majątek obejmował 526 ha ziemi. W 1939 roku we wsi mieszkało 493 mieszkańców w 112 gospodarstwach domowych.
  
 
==Dwór==
 
==Dwór==
Linia 31: Linia 31:
 
Obiekt niedostępny.
 
Obiekt niedostępny.
 
==Bibliografia==
 
==Bibliografia==
*Katalog zabytków powiatu stargardzkiego. T. 1. Red. Marcin Majewski. Stargard: Muzeum w Stargardzie, 2010.  
+
* Katalog zabytków powiatu stargardzkiego. T. 1. Red. Marcin Majewski. Stargard: Muzeum w Stargardzie, 2010.  
*Katalog zabytków powiatu stargardzkiego. T. 2. Red. Marcin Majewski. Stargard: Muzeum w Stargardzie, 2010.  
+
* Katalog zabytków powiatu stargardzkiego. T. 2. Red. Marcin Majewski. Stargard: Muzeum w Stargardzie, 2010.  
{{Autor|[[Użytkownik:Sidvicious|Maciej Burdzy]]}}
+
{{AutorP|[[Użytkownik:Sidvicious|Maciej Burdzy]]}}
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
[[Kategoria:Pomeranica - do sprawdzenia]]
+
[[Kategoria:Pomeranica FB 2014]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Dwory]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Dwory]]
[[Kategoria:Skalin (powiat stargardzki)]] [[Kategoria:Gmina Stargard Szczeciński]] [[Kategoria:Powiat stargardzki]]
+
[[Kategoria:Skalin (powiat stargardzki)]]  
 +
[[Kategoria:Gmina Stargard]]  
 +
[[Kategoria:Powiat stargardzki]]
 +
{{DEFAULTSORT:Skalin, powiat stargardzki}}

Aktualna wersja na dzień 16:19, 17 mar 2016

Dwór w Skalinie
Dwór w Skalinie
Lokalizacja 73-102 Skalin
Projektant nieznany
Data budowy l. 30. XX w.

Geolokalizacja: 53.313647,14.940323

Dwór w Skalinie (niem. Schellin, gmina Stargard)

Wieś

Pierwsza historyczna wzmianka dotycząca miejscowości pochodzi z 1248 roku. W 1269 roku rycerz księcia Barnima I, Konrad von Cleist, w Skalinie w obecności biskupa kamieńskiego Hermana uczynił w tym dokumencie pewne nadanie dla cystersów z Kołbacza.

Wieś była podzielona na rycerskie lenna.

Właścicielem pierwszego (A) był w 1441 i 1467 roku Vicke von Hindenburg, w latach 1463-1502 Henryk von Hindenburg. Później wymieniani są: w 1496 roku Marcin, w 1510 roku Bartłomiej, w 1509 roku Vicke (Fryderyk), w 1518 roku Maciej von Hindenburg.

Lenna B i C należały do rodu von Zinnów. Wśród właścicieli wymieniono również w 1467 roku Jaspera i na początku XVI wieku Henninga. W 1525 roku książęta Jerzy I i Barnim IX nadali ekspektatywę (wierzytelność przyszłą) na lenno należące do Henninga i Tydego von Zinnów (w tym 4½ łanu w Skalinie) Vivigenzowi von Eickstedtowi. Na początku XVII wieku lenno to przeszło na rodzinę von Eickstedtów. W 1617 roku jego właścicielem był Ernst Dubslaw von Eickstedt.

Lenno D w postaci 5 łanów we wsi i 5 szylingów czynszu z karczmy, należące do rajcy stargardzkiego Jana von Mellentina, zostało w 1459 roku sprzedane augustianom ze Stargardu. W XVII wieku istniał też folwark należący do rodziny von Suckowów, której ostatni potomek umarł w 1765 roku.

W 1628 roku wieś obejmowała 36 łanów chłopskich, 8 zagrodników, 4 owczarzy, 1 pastucha, 4 parobków chłopskich, 1 rzemieślnika, 2 tkaczy, karczmę oraz kuźnię. W połowie XVIII wieku dzierżawcą lenna A, należącego do wymarłej rodziny von Hindenburgów, był Dawid von Sydow. Właścicielem całej wsi został jego syn Richard Christoph von Sydow. W 1787 roku właścicielami majątku zostali córka Filipina Charlotte i jej mąż Etienne Albert Bonin. W 1788 roku właścicielem wsi był baron major Henryk Gottlieb von der Goltz. W 1849 roku właścicielem był Jan Fryderyk Gädtke, po nim w 1864 roku N. N. Crotogino. W połowie XIX wieku wieś zamieszkiwało 341 osób, a majątek miał 158 mieszkańców. Majątek obejmował 12 dymów, 18 budynków gospodarczych i 4 przemysłowe. Wieś obejmowała 30 dymów, 26 budynków gospodarczych, 10 gospodarstw kmiecych, półchłopka, zagrodnika, gospodarstwo kościelne i karczmę. W 1911 roku jej właścicielem był Ernst Wendhausen, a zarządcą Rogge. W 1939 roku właścicielem był Konrad Bohm, a jego majątek obejmował 526 ha ziemi. W 1939 roku we wsi mieszkało 493 mieszkańców w 112 gospodarstwach domowych.

Dwór

We wsi na terenie zabudowań folwarcznych znajduje się dwukondygnacyjny dwór zbudowany w latach 30. XX wieku. Jego wygląd nawiązuje do stylu architektury barokowej. Jest to obiekt zbudowany na rzucie prostokąta, przykryty dachem kopertowym, z płytkimi pseudoryzalitami, boniowanymi pasami w narożach, z portykiem opartym na sześciu słupach zakończonych balkonem przylegającym do środkowej części elewacji wschodniej.

W sąsiedztwie znajdują się zachowane zabudowania gospodarcze i park dworski z początku XIX wieku o powierzchni 4,3 ha. W parku zachowały się staw i cenny starodrzew złożony m.in. z dębu czerwonego, sosny czarnej, dębu burgundzkiego, jesionu wyniosłego, wiązu szypułkowego, dębu szypułkowego i alei lipowej.

Obiekt niedostępny.

Bibliografia

  • Katalog zabytków powiatu stargardzkiego. T. 1. Red. Marcin Majewski. Stargard: Muzeum w Stargardzie, 2010.
  • Katalog zabytków powiatu stargardzkiego. T. 2. Red. Marcin Majewski. Stargard: Muzeum w Stargardzie, 2010.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy