Ludwig Karkutsch

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 15:44, 22 lut 2019 autorstwa Sylwia Wesołowska (dyskusja | edycje) (→‎Bibliografia)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ludwig Karkutsch
przedsiębiorca, filantrop
brak zdjecia
Data urodzenia 21 listopada 1813
Miejsce urodzenia Koszalin
Data śmierci 26 września1891
Miejsce śmierci Szczecin
Narodowość niemiecka

Ludwig Karkutsch (1813-1891) - koszaliński przedsiębiorca i filantrop, honorowy obywatel przedwojennego Koszalina. Fundator Domu Starców w Koszalinie (budynek obecnej policji przy ul. Krakusa i Wandy).

Życiorys

Urodził się w Koszalinie, w zamożnej rodzinie kupieckiej. Po wojnach napoleońskich rodzina Karkutschów przeprowadziła się na stałe do Szczecina. W ciągu życia zdobył znaczny majątek na hurtowym handlu zbożem i nasionami. Prowadził własną dużą hurtownię i biuro handlowe w samym centrum portu w Szczecinie. Należał do grona zamożnych kupców szczecińskich, którzy swoją wysoką pozycję społeczną podkreślali darowiznami i zakładaniem fundacji na rzecz lokalnej społeczności. Niespełna rok przed śmiercią spisał testament, hojnie obdarzając oba miasta. Szczecinowi zapisał w darze 300 tys. marek na budowę Muzeum Miejskiego (obecnie Muzeum Narodowe). Wsparł też budowę otwartego w 1915 r. szczecińskiego szpitala chorób płucnych w lasach koło Zdunowa. W dowód wdzięczności miasto Szczecin postawiło mu pomnik na cmentarzu w Szczecinie-Niemierzynie i jego imieniem nazwało jedną z ulic (obecnie ul. św. Wojciecha).[1]

Koszalinowi Karkutsch zapisał 400 tys. marek z zastrzeżeniem, że mają być przeznaczone na budowę przytułku (dom starców) o nazwie „Fundacja Karkutscha”. Obecnie jest to gmach Komendy Rejonowej Policji przy ulicy Krakusa i Wandy, która do 1945 r. nosiła nazwę Karkutschstrasse. Zgodnie z wolą Karkutscha, Fundacją miało zarządzać pięcioosobowe kuratorium złożone z trzech członków zarządu miasta i dwóch koszalińskich radnych. Schronienie w przytułku znalazło 66 osób, wywodzących się głównie z zamożnego mieszczaństwa.

Przypisy

Bibliografia

  • Koszalin 1/2002, s. 2



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Tomasz Wojciechowski