Stocznia Szczecińska: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "{{WEdycji}} '''Stocznia Szczecińska im. Adolfa Warskiego.''' ==Historia== Zniszczenia stoczni „Oderwerke” i „Vulcan” po drugiej wojnie światowej, oszacowano...")
 
Linia 1: Linia 1:
 
{{WEdycji}}
 
{{WEdycji}}
  
'''Stocznia Szczecińska im. Adolfa Warskiego.'''
+
'''Stocznia Szczecińska.'''  
  
 
==Historia==
 
==Historia==
 +
 +
Stocznia Szczecińska im. Adolfa Warskiego.
  
 
Zniszczenia stoczni „Oderwerke” i „Vulcan” po drugiej wojnie światowej, oszacowano od 70% do 80% ich wartości. Dawne stocznie niemieckie weszły w składową tkankę Stoczni Szczecińskiej. Od [[14 czerwca]] [[1945]] roku stocznia w [[Szczecin]]ie podlegała utworzonemu przez Ministerstwo Przemysłu, Zjednoczeniu Stoczni Polskich w Gdańsku. We wrześniu 1945 roku powołano delegaturę ZSP, której kierownictwo objął inż. [[Henryk Sosnowski]]. Jako pierwsze zakłady Zjednoczenie przejęło w dniu [[1 października]] 1945 roku, Stocznię „Greifenwerft” (późniejsza stocznia rzeczna Odra), następnie stocznię remontowo-produkcyjną „Ostseewerft” (stocznia Bałtyk). <br />
 
Zniszczenia stoczni „Oderwerke” i „Vulcan” po drugiej wojnie światowej, oszacowano od 70% do 80% ich wartości. Dawne stocznie niemieckie weszły w składową tkankę Stoczni Szczecińskiej. Od [[14 czerwca]] [[1945]] roku stocznia w [[Szczecin]]ie podlegała utworzonemu przez Ministerstwo Przemysłu, Zjednoczeniu Stoczni Polskich w Gdańsku. We wrześniu 1945 roku powołano delegaturę ZSP, której kierownictwo objął inż. [[Henryk Sosnowski]]. Jako pierwsze zakłady Zjednoczenie przejęło w dniu [[1 października]] 1945 roku, Stocznię „Greifenwerft” (późniejsza stocznia rzeczna Odra), następnie stocznię remontowo-produkcyjną „Ostseewerft” (stocznia Bałtyk). <br />

Wersja z 15:13, 26 paź 2016

200px-Monobook icon.svg.png Ten artykuł jest w trakcie opracowywania. Prosimy nie edytować strony do czasu zniknięcia tej wiadomości. Nazwa użytkownika, który dodał tę wiadomość, jest wyświetlona na stronie historii.


Stocznia Szczecińska.

Historia

Stocznia Szczecińska im. Adolfa Warskiego.

Zniszczenia stoczni „Oderwerke” i „Vulcan” po drugiej wojnie światowej, oszacowano od 70% do 80% ich wartości. Dawne stocznie niemieckie weszły w składową tkankę Stoczni Szczecińskiej. Od 14 czerwca 1945 roku stocznia w Szczecinie podlegała utworzonemu przez Ministerstwo Przemysłu, Zjednoczeniu Stoczni Polskich w Gdańsku. We wrześniu 1945 roku powołano delegaturę ZSP, której kierownictwo objął inż. Henryk Sosnowski. Jako pierwsze zakłady Zjednoczenie przejęło w dniu 1 października 1945 roku, Stocznię „Greifenwerft” (późniejsza stocznia rzeczna Odra), następnie stocznię remontowo-produkcyjną „Ostseewerft” (stocznia Bałtyk).

Przejęcie stoczni „Oderwerke” od władz radzieckich, nastąpiło w lutym 1946 roku. Proces przejmowania trwał od lutego 1946 roku do grudnia 1948 r. W pierwszym okresie prowadzono głównie działalność remontową dla wojsk radzieckich, co w styczniu 1946 roku potwierdził pełnomocnik ZSP, Mieczysław Filipowicz.

Ze względu na dużą skalę zniszczeń drugiej stoczni „ Vulcan”, odbudowę tego ośrodka odłożono na późniejszy okres. Stocznię Vulcan władze polskie przejęły dopiero 10 stycznia 1947 roku. Decyzję o odbudowie stoczni Wulkan podjęto w 1957 roku.

Nowo powołane przedsiębiorstwo Zjednoczone Stocznie Polskie, powstałe z przekształcenia Zjednoczenia Stoczni Polskich decyzją ministra żeglugi 11 czerwca 1948 roku, objęło stocznię w Szczecinie. Stocznia Szczecińska stanowiła czwarty oddział Zjednoczenia a powstała na bazie „Oderwerke”. Pod koniec 1948 roku odgruzowano pierwsze budynki stoczniowe a te mocno zniszczone, zagrażające życiu pracowników, rozebrano. Jednym z pierwszych zadań nowouruchomionej stoczni w Szczecinie był remont statków, początkowo, na terenie wspomnianej, byłej niemieckiej stoczni „Greifenwerft”, znajdującej się na wyspie oraz budowa pontonów, służących podnoszeniu wraków z dna Odry.

W 1948 roku ZSP planowało rozbudowę stoczni w kierunku północnym, gdzie zlokalizować miano ośrodek budowy kadłubów. Pierwszego zadania – remontów statków podjął się dyrektor Odry, inż. Paweł Wieczorek. Prace tego typu trwały nieprzerwanie do maja 1949 roku. W planach 1948 roku założono budowę pierwszych sześciu statków o wyporności 4000 DWT, plan ten obejmował założenia do roku 1952 w ramach Planu Sześcioletniego a kredyty inwestycyjne skierowane zostały z Ministerstwa Żeglugi.

20 lutego 1950 roku Minister Żeglugi powołał przedsiębiorstwo pod nazwą Stocznia Szczecińska, nadzór odtąd nad polskimi stoczniami sprawował powołany jednocześnie w tym samym dniu, Centralny Zarząd Przemysłu Okrętowego, którego siedziba mieściła się w Gdańsku. Do roku 1957 dysponowano czterema pochylniami stoczni Odra.

Zmiana profilu produkcyjnego Stoczni Szczecińskiej nastąpiła w styczniu 1949 roku, gdy powołano w Moskwie Radę Wzajemnej Pomocy Gospodarczej a przystąpienie Polski do tej organizacji nałożyło nowy charakter produkcyjny stoczniom polskim. Budowane jednostki kierowano głównie na rynek ZSRR. Prócz produkcji kutrów spawanych – typu KS (od 1950 roku), 18 sierpnia 1951 roku położono stępkę pod pierwszy rudowęglowiec typu B-32. Pierwsze wodowanie jednostki o nazwie „Czułym” odbyło się 16 grudnia 1952 roku. Prototyp jednostki zaprojektowano w Centralnym Biurze Konstrukcji Okrętowych w Gdańsku. Odtąd jednostki te stanowić będą główny trzon eksportowy stoczni w Szczecinie.

Odbudowa ośrodka Wulkan w 1957 roku, dała możliwość produkcji jednostek bardziej specjalistycznych o napędzie motorowym, statków o coraz to większym tonażu i specyfikacji konstrukcyjnej, (np.: B-44, B-76, czy B-447).

W roku 1959 Stoczni Szczecińskiej nadano imię Adolfa Warskiego.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: dr Agnieszka Zaremba