Stocznia Szczecińska: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 2 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
{{WEdycji}}
 
  
 
'''Stocznia Szczecińska im. Adolfa Warskiego.'''
 
'''Stocznia Szczecińska im. Adolfa Warskiego.'''
Linia 5: Linia 4:
 
==1945-1959==
 
==1945-1959==
  
Zniszczenia stoczni „Oderwerke” i „Vulcan” po drugiej wojnie światowej, oszacowano od 70% do 80% ich wartości. Dawne stocznie niemieckie weszły w składową tkankę Stoczni Szczecińskiej. Od [[14 czerwca]] [[1945]] roku stocznia w [[Szczecin]]ie podlegała utworzonemu przez Ministerstwo Przemysłu, Zjednoczeniu Stoczni Polskich w Gdańsku. We wrześniu 1945 roku powołano delegaturę ZSP, której kierownictwo objął inż. [[Henryk Sosnowski]]. Jako pierwsze zakłady Zjednoczenie przejęło w dniu [[1 października]] 1945 roku, Stocznię „Greifenwerft” (późniejsza stocznia rzeczna Odra), następnie stocznię remontowo-produkcyjną „Ostseewerft” (stocznia Bałtyk). <br />
+
Zniszczenia stoczni „Oderwerke” i [[AG Vulcan Stettin|„Vulcan”]] po drugiej wojnie światowej, oszacowano od 70% do 80% ich wartości. Dawne stocznie niemieckie weszły w składową tkankę Stoczni Szczecińskiej. Od [[14 czerwca]] [[1945]] roku stocznia w [[Szczecin]]ie podlegała utworzonemu przez Ministerstwo Przemysłu, Zjednoczeniu Stoczni Polskich w Gdańsku. We wrześniu 1945 roku powołano delegaturę ZSP, której kierownictwo objął inż. [[Henryk Sosnowski]]. Jako pierwsze zakłady Zjednoczenie przejęło w dniu [[1 października]] 1945 roku, Stocznię „Greifenwerft” (późniejsza stocznia rzeczna "Odra"), następnie stocznię remontowo-produkcyjną „Ostseewerft” (stocznia "Bałtyk"). <br />
  
 
Przejęcie stoczni „Oderwerke” od władz radzieckich, nastąpiło w lutym [[1946]] roku. Proces przejmowania trwał od lutego 1946 roku do grudnia [[1948]] r. W pierwszym okresie prowadzono głównie działalność remontową dla wojsk radzieckich, co w styczniu 1946 roku potwierdził pełnomocnik ZSP, [[Mieczysław Filipowicz]].<br />
 
Przejęcie stoczni „Oderwerke” od władz radzieckich, nastąpiło w lutym [[1946]] roku. Proces przejmowania trwał od lutego 1946 roku do grudnia [[1948]] r. W pierwszym okresie prowadzono głównie działalność remontową dla wojsk radzieckich, co w styczniu 1946 roku potwierdził pełnomocnik ZSP, [[Mieczysław Filipowicz]].<br />
  
Ze względu na dużą skalę zniszczeń drugiej stoczni „ Vulcan”, odbudowę tego ośrodka odłożono na późniejszy okres. Stocznię Vulcan władze polskie przejęły dopiero [[10 stycznia]] [[1947]] roku. Decyzję o odbudowie stoczni Wulkan podjęto w [[1957]] roku.<br />
+
Ze względu na dużą skalę zniszczeń drugiej stoczni „ Vulcan”, odbudowę tego ośrodka odłożono na późniejszy okres. Stocznię "Vulcan" władze polskie przejęły dopiero [[10 stycznia]] [[1947]] roku. Decyzję o odbudowie [[Stocznia "Wulkan" (Szczecin)|stoczni Wulkan]] podjęto w [[1957]] roku.<br />
  
 
Nowo powołane przedsiębiorstwo Zjednoczone Stocznie Polskie, powstałe z przekształcenia Zjednoczenia Stoczni Polskich decyzją ministra żeglugi [[11 czerwca]] [[1948]] roku, objęło stocznię w Szczecinie. Stocznia Szczecińska stanowiła czwarty oddział Zjednoczenia a powstała na bazie „Oderwerke”. Pod koniec 1948 roku odgruzowano pierwsze budynki stoczniowe a te mocno zniszczone, zagrażające życiu pracowników, rozebrano. Jednym z pierwszych zadań nowouruchomionej stoczni w Szczecinie był remont statków, początkowo, na terenie wspomnianej, byłej niemieckiej stoczni „Greifenwerft”, znajdującej się na wyspie oraz budowa pontonów, służących podnoszeniu wraków z dna Odry.<br />
 
Nowo powołane przedsiębiorstwo Zjednoczone Stocznie Polskie, powstałe z przekształcenia Zjednoczenia Stoczni Polskich decyzją ministra żeglugi [[11 czerwca]] [[1948]] roku, objęło stocznię w Szczecinie. Stocznia Szczecińska stanowiła czwarty oddział Zjednoczenia a powstała na bazie „Oderwerke”. Pod koniec 1948 roku odgruzowano pierwsze budynki stoczniowe a te mocno zniszczone, zagrażające życiu pracowników, rozebrano. Jednym z pierwszych zadań nowouruchomionej stoczni w Szczecinie był remont statków, początkowo, na terenie wspomnianej, byłej niemieckiej stoczni „Greifenwerft”, znajdującej się na wyspie oraz budowa pontonów, służących podnoszeniu wraków z dna Odry.<br />
Linia 17: Linia 16:
 
[[20 lutego]] [[1950]] roku Minister Żeglugi powołał przedsiębiorstwo pod nazwą Stocznia Szczecińska, nadzór odtąd nad polskimi stoczniami sprawował powołany jednocześnie w tym samym dniu, Centralny Zarząd Przemysłu Okrętowego, którego siedziba mieściła się w Gdańsku. Do roku 1957 dysponowano czterema pochylniami stoczni Odra.<br />
 
[[20 lutego]] [[1950]] roku Minister Żeglugi powołał przedsiębiorstwo pod nazwą Stocznia Szczecińska, nadzór odtąd nad polskimi stoczniami sprawował powołany jednocześnie w tym samym dniu, Centralny Zarząd Przemysłu Okrętowego, którego siedziba mieściła się w Gdańsku. Do roku 1957 dysponowano czterema pochylniami stoczni Odra.<br />
  
Zmiana profilu produkcyjnego Stoczni Szczecińskiej nastąpiła w styczniu [[1949]] roku, gdy powołano w Moskwie Radę Wzajemnej Pomocy Gospodarczej a przystąpienie Polski do tej organizacji nałożyło nowy charakter produkcyjny stoczniom polskim. Budowane jednostki kierowano głównie na rynek ZSRR. Prócz produkcji kutrów spawanych – typu KS (od 1950 roku), [[18 sierpnia]] [[1951]] roku położono stępkę pod pierwszy rudowęglowiec typu B-32. Pierwsze wodowanie jednostki o nazwie „Czułym” odbyło się [[16 grudnia]] [[1952]] roku. Prototyp jednostki zaprojektowano w Centralnym Biurze Konstrukcji Okrętowych w Gdańsku. Odtąd jednostki te stanowić będą główny trzon eksportowy stoczni w Szczecinie.<br />
+
Zmiana profilu produkcyjnego Stoczni Szczecińskiej nastąpiła w styczniu [[1949]] roku, gdy powołano w Moskwie Radę Wzajemnej Pomocy Gospodarczej a przystąpienie Polski do tej organizacji nałożyło nowy charakter produkcyjny stoczniom polskim. Budowane jednostki kierowano głównie na rynek ZSRR. Prócz produkcji kutrów spawanych – typu KS (od 1950 roku), [[18 sierpnia]] [[1951]] roku położono stępkę pod pierwszy [[Rudowęglowce B-32|rudowęglowiec typu B-32]]. Pierwsze wodowanie jednostki o nazwie „Czułym” odbyło się [[16 grudnia]] [[1952]] roku. Prototyp jednostki zaprojektowano w Centralnym Biurze Konstrukcji Okrętowych w Gdańsku. Odtąd jednostki te stanowić będą główny trzon eksportowy stoczni w Szczecinie.<br />
 
   
 
   
Odbudowa ośrodka Wulkan w [[1957]] roku, dała możliwość produkcji jednostek bardziej specjalistycznych o napędzie motorowym, statków o coraz to większym tonażu i specyfikacji konstrukcyjnej, (np.: B-44, B-76, czy B-447).<br />
+
Odbudowa ośrodka "Wulkan" w [[1957]] roku, dała możliwość produkcji jednostek bardziej specjalistycznych o napędzie motorowym, statków o coraz to większym tonażu i specyfikacji konstrukcyjnej, (np.: B-44, B-76, czy B-447).<br />
  
 
W roku [[1959]] Stoczni Szczecińskiej nadano imię Adolfa Warskiego.
 
W roku [[1959]] Stoczni Szczecińskiej nadano imię Adolfa Warskiego.
  
{{AutorP|dr Agnieszka Zaremba}}
+
{{AutorP|[[User:Agnieszka Zaremba|dr Agnieszka Zaremba]]}}
 
{{RedaktorP|[[User:Duluni|Sylwia Wesołowska]]}}
 
{{RedaktorP|[[User:Duluni|Sylwia Wesołowska]]}}
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
 
[[Kategoria:Pomeranica]]

Aktualna wersja na dzień 11:51, 7 sie 2017

Stocznia Szczecińska im. Adolfa Warskiego.

1945-1959

Zniszczenia stoczni „Oderwerke” i „Vulcan” po drugiej wojnie światowej, oszacowano od 70% do 80% ich wartości. Dawne stocznie niemieckie weszły w składową tkankę Stoczni Szczecińskiej. Od 14 czerwca 1945 roku stocznia w Szczecinie podlegała utworzonemu przez Ministerstwo Przemysłu, Zjednoczeniu Stoczni Polskich w Gdańsku. We wrześniu 1945 roku powołano delegaturę ZSP, której kierownictwo objął inż. Henryk Sosnowski. Jako pierwsze zakłady Zjednoczenie przejęło w dniu 1 października 1945 roku, Stocznię „Greifenwerft” (późniejsza stocznia rzeczna "Odra"), następnie stocznię remontowo-produkcyjną „Ostseewerft” (stocznia "Bałtyk").

Przejęcie stoczni „Oderwerke” od władz radzieckich, nastąpiło w lutym 1946 roku. Proces przejmowania trwał od lutego 1946 roku do grudnia 1948 r. W pierwszym okresie prowadzono głównie działalność remontową dla wojsk radzieckich, co w styczniu 1946 roku potwierdził pełnomocnik ZSP, Mieczysław Filipowicz.

Ze względu na dużą skalę zniszczeń drugiej stoczni „ Vulcan”, odbudowę tego ośrodka odłożono na późniejszy okres. Stocznię "Vulcan" władze polskie przejęły dopiero 10 stycznia 1947 roku. Decyzję o odbudowie stoczni Wulkan podjęto w 1957 roku.

Nowo powołane przedsiębiorstwo Zjednoczone Stocznie Polskie, powstałe z przekształcenia Zjednoczenia Stoczni Polskich decyzją ministra żeglugi 11 czerwca 1948 roku, objęło stocznię w Szczecinie. Stocznia Szczecińska stanowiła czwarty oddział Zjednoczenia a powstała na bazie „Oderwerke”. Pod koniec 1948 roku odgruzowano pierwsze budynki stoczniowe a te mocno zniszczone, zagrażające życiu pracowników, rozebrano. Jednym z pierwszych zadań nowouruchomionej stoczni w Szczecinie był remont statków, początkowo, na terenie wspomnianej, byłej niemieckiej stoczni „Greifenwerft”, znajdującej się na wyspie oraz budowa pontonów, służących podnoszeniu wraków z dna Odry.

W 1948 roku ZSP planowało rozbudowę stoczni w kierunku północnym, gdzie zlokalizować miano ośrodek budowy kadłubów. Pierwszego zadania – remontów statków podjął się dyrektor Odry, inż. Paweł Wieczorek. Prace tego typu trwały nieprzerwanie do maja 1949 roku. W planach 1948 roku założono budowę pierwszych sześciu statków o wyporności 4000 DWT, plan ten obejmował założenia do roku 1952 w ramach Planu Sześcioletniego a kredyty inwestycyjne skierowane zostały z Ministerstwa Żeglugi.

20 lutego 1950 roku Minister Żeglugi powołał przedsiębiorstwo pod nazwą Stocznia Szczecińska, nadzór odtąd nad polskimi stoczniami sprawował powołany jednocześnie w tym samym dniu, Centralny Zarząd Przemysłu Okrętowego, którego siedziba mieściła się w Gdańsku. Do roku 1957 dysponowano czterema pochylniami stoczni Odra.

Zmiana profilu produkcyjnego Stoczni Szczecińskiej nastąpiła w styczniu 1949 roku, gdy powołano w Moskwie Radę Wzajemnej Pomocy Gospodarczej a przystąpienie Polski do tej organizacji nałożyło nowy charakter produkcyjny stoczniom polskim. Budowane jednostki kierowano głównie na rynek ZSRR. Prócz produkcji kutrów spawanych – typu KS (od 1950 roku), 18 sierpnia 1951 roku położono stępkę pod pierwszy rudowęglowiec typu B-32. Pierwsze wodowanie jednostki o nazwie „Czułym” odbyło się 16 grudnia 1952 roku. Prototyp jednostki zaprojektowano w Centralnym Biurze Konstrukcji Okrętowych w Gdańsku. Odtąd jednostki te stanowić będą główny trzon eksportowy stoczni w Szczecinie.

Odbudowa ośrodka "Wulkan" w 1957 roku, dała możliwość produkcji jednostek bardziej specjalistycznych o napędzie motorowym, statków o coraz to większym tonażu i specyfikacji konstrukcyjnej, (np.: B-44, B-76, czy B-447).

W roku 1959 Stoczni Szczecińskiej nadano imię Adolfa Warskiego.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: dr Agnieszka Zaremba