Władysław Daniszewski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
(Życiorys)
Linia 3: Linia 3:
 
== Życiorys ==
 
== Życiorys ==
  
Władysław Daniszewski ur. się w [[1929]] w Warszawie. Ukończył socjologię na UAM w Poznaniu. Od [[1955]] roku związany ze Szczecinem. W latach [[1963]]-[[1970]] był kierownikiem Wydziału Kultury [[Wojewódzkiej Rady Narodowej]] w Szczecinie, przyczyniając się m.in. do uruchomienia Operetki Szczecińskiej. W latach [[1980]]-[[1982]] był członkiem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Zmarł [[8 marca]] [[2007]] roku w Szczecinie.
+
Władysław Daniszewski ur. się w [[1929]] w Warszawie. Ukończył socjologię na UAM w Poznaniu. Od [[1955]] roku związany ze Szczecinem. W latach [[1963]]-[[1970]] był kierownikiem Wydziału Kultury [[Wojewódzkiej Rady Narodowej]] w Szczecinie, przyczyniając się m.in. do uruchomienia Operetki Szczecińskiej. W latach [[1980]]-[[1982]] był członkiem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Zmarł [[8 marca]] [[2007]] roku w Szczecinie. Był jednym z najbardziej cenionych szczecińskich dziennikarzy.
  
 
== Radio ==
 
== Radio ==

Wersja z 21:23, 9 lut 2011

Władysław Daniszewski (1929-2007) – polski dziennikarz radiowy i telewizyjny, publicysta.

Życiorys

Władysław Daniszewski ur. się w 1929 w Warszawie. Ukończył socjologię na UAM w Poznaniu. Od 1955 roku związany ze Szczecinem. W latach 1963-1970 był kierownikiem Wydziału Kultury Wojewódzkiej Rady Narodowej w Szczecinie, przyczyniając się m.in. do uruchomienia Operetki Szczecińskiej. W latach 1980-1982 był członkiem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Zmarł 8 marca 2007 roku w Szczecinie. Był jednym z najbardziej cenionych szczecińskich dziennikarzy.

Radio

Pracę dziennikarską rozpoczął w 1951 roku jako reporter Rozgłośni Polskiego Radia w Poznaniu. W latach 1953-1955 był organizatorem, a następnie redaktorem naczelnym Rozgłośni PR w Opolu. Od 1955 był redaktorem naczelnym szczecińskiej Rozgłośni PR. Specjalizował się w reportażu radiowym, prowadząc cotygodniowe felietony i rozmowy z radiosłuchaczami. Zajmował się tematyką morską, historią Szczecina, problematyką stosunków polsko-niemieckich.

Telewizja

W latach 1975-1982 pracował w szczecińskim oddziale Telewizji Polskiej. Początkowo pełnił obowiązki kierownika Redakcji Publicystyki OTV Szczecin (1975-1980), a od 1980 do 1982 był redaktorem naczelnym ośrodka. Zwolniony w czasie stanu wojennego, przeszedł na wcześniejszą emeryturę. Był autorem wielu programów publicystycznych, filmów dokumentalnych i reportaży.Podobnie jak w Polskim Radio zajmował się tematyką morską, historią Szczecina, problematyką stosunków polsko-niemieckich.


Prasa

W 1970 roku objął stanowisko zastępcy redaktora naczelnego „Tygodnika Morskiego” w Gdańsku. Uczestniczył w kolportażu prasy i wydawnictw niezależnych wśród środowisk dziennikarskich Szczecina. Był publicystą czasopism: „Obraz”, „Robotnik”, „Robotnik Pomorza Zachodniego” oraz „Solidarność Radia i Telewizji”.Publikował pod pseudonimami „Alek”, „ALEK”, „INNY”, „KRÓRY”, „ONŻE”, „TAMTEN”, „TEN”. Po przejściu na emeryturę został stałym współpracownikiem „Kroniki Szczecina”.

Nagrody

  • 1960 - Nagroda m. Szczecina
  • 1976 - Wyróżnienie na VII FFM w Szczecinie za film Jeden za trzy (wspólnie z A. Androchowiczem);
  • 1976 - I nagroda OTV Szczecin w konkursie na krótkometrażowy film dokumentalny o tematyce morskiej - Jeden za trzy.
  • 1976 - Puchar Stoczni im. Adolfa Warskiego za film Jeden za trzy.

Odznaczenia

  • - Krzyż Kawalerski OOP
  • - Złoty Gryf Pomorski
  • - Złota Odznaka za Opiekę nad Zabytkami
  • - Honorowa Odznaka Komitetu ds. Radia i Telewizji
  • - odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”

Źródła