Zew Morza

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 13:52, 23 mar 2019 autorstwa Andriusza (dyskusja | edycje) (Utworzono nową stronę "'''„Zew Morza”''' – jacht '''STRONA W BUDOWIE''' == Dane techniczne == s/y "Zew Morza". Szkuner gaflowy. Dlugosc calkowita (z bukszprytem) - 31m Szerokosc - 6,2...")
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Skocz do: nawigacja, szukaj

„Zew Morza” – jacht

STRONA W BUDOWIE

Dane techniczne

s/y "Zew Morza". Szkuner gaflowy. Dlugosc calkowita (z bukszprytem) - 31m Szerokosc - 6,2m Zanurzenie - 3,6m Powierzchnia pomiarowa zagli - 360 m kw. Pojemnosc brutto - 71 RT Wypornosc - 140 ton

Balast zewnetrzny (odlew zeliwny) - 10 ton

Balast ruchomy (kostki zeliwne) - 12 ton Silnik pomocniczy Leyland Mielec typ UE-680 o mocy 200KM, 2200 obr/min, napedzajacy 2 piorowa srube stala. Pojemnosc zbiornikow wody pitnej - 6 ton. Pojemnosc zbiornikow paliwowych - 3,5 ton. Elementy konstrukcyjne kadluba i poszycie wykononane z drewna debowego, dwie stalowe grodzie wodoszczelne. Poklad z drewna perobowego. Maszty wykonane z rur stalowych, bukszpryt - poczatkowo z drewna debowego zastapiony bukszprytem stalowym w 1973r. Zagle: grot, fok, sztafok, kliwer, latacz, 2 kliwry pasatowe, apsel, topsel foka, topsel grota oraz zagle sztormowe - grottrajsel i foktrajsel. Wyposazenie zalogowe dla 27 osob: 6 kabin, 2 mesy, umywalnia, 3 pomieszczenia WC, magazynek bosmanski, zagielkoja i kambuz.

Hisroria

Kadlub zbudowany w 1943r w stoczni w Dziwnowie  z zamiarem uzytkowania jako jednostki szkoleniowej Marine-Hitlerjugend. Kadlub zaprojektowany jako replika nowofunladzkich szkunerow rybackich, mial plywac pod nazwa "Adlerhorst". Niewykonczony kadlub zostal porzucony w 1945r.  Odnaleziony  na terenie dziwnowskiej stoczni przez Ludwika Walasika, przedwojennego zeglarza, zalozyciela Szkoly Jungow. W 1946r kadlub zostal przejety przez Panstwowe Centrum Wychowania Morskiego(PCWM) ktorym wowczas kierowal Walasik. Wykonczony przez Jungow kadlug  zostaje przeholowany z niewielkiej stoczni rybackiej w Dziwnowie do Stoczni Polnocnej w Gdansku przy pomocy kutra rybackiego.  Dokumentacje ozaglowania opracowal inz. Wojciech Orszulak biorac pod uwage pierwotne zalozenia konstrukcyjne wzorujace sie na szkunerach nowofunladzkich. Wstepnie wykonczona jednostka zostala poczatkowo wyposazona w amerykanski silnik Hercules o mocy 150KM, odzyskany z barki desantowej. Jednakze silnik ten przysparzal wiele klopotow kolejnym mechanikom, zbyt wysokie obroty nie nadawaly sie na wspomagajacy silnik dla jednostki zeglugowej. Podczas inauguracyjnego rejsu okazalo sie takze ze kolumny masztow sa zbyt masywne i pomniejszaja statecznosc jednostki. Po roku wymieniono je na lzejsze, jak rowniez dokonano zmian w dlugosci bomu grotzagla.  Tak wykonczona jednostka byla gotowa do przekazania PCWM gdzie dokonano prac wykoczeniowych pomieszczen pod pokladem. Bandera "Zewu Morza"  zostala podniesiona 29 czerwca 1949r  na uroczystosci w basenie jachtowym portu gdynskiego. Pierwszym kapitanem Zewu zostal Jerzy Michalkowski, wowczas takze dyrektor PCWM. W 1951r po rozwiazaniu PCWM jednostka trafia na krotko do Szkoly Morskiej w Szczecinie. Po 2 latach armatorem zostaje Przedsiebiorstwo Polowow i Uslug Rybackich w Gdyni, a zaledwie rok pozniej - Rybacki Klub Sportowy "Arka" w Gdyni. W czerwcu 1957r jednostka pod dowodztwem kpt. Wlodzimierza Jacewicza odbywa rejs do Narviku, pokonujac trase 4500Mm. Na poczatku lat 1960-tych Zew Morza wraca do szkolnictwa morskiego, tym razem jako jednostka szkolna Szkoly Rybolowstwa Morskiego w Swinoujsciu. Po paru latach szkuner zostaje przekazany Panstwowej Szkoly Morskiej w Szczecinie. W roku 1966 jacht przejal Centralny Osrodek Szkolenia Zeglarskiego w Trzebiezy, gdzie staje sie flagowa jednostka Osrodka, a po przejeciu Osrodka przez Polski Zwiazek Zeglarski - flagowym jachtem PZZ.  Wiosna 1967 etatowym kapitanem Zewu Morza zostaje kpt. Zdzislaw Michalski; od tego momentu kariera zeglarska kpt. Michalskiego na wiele lat zwiazana zostaje z zaglowcem. Przez 7 lat  w okresie 1966-1972 Zew Morza odbywal coroczne szkoleniowe rejsy po Baltyku i Morzu Polnocnym, zaznajamiajac ze sztuka zeglarstwa rzesze zwolennikow tego sportu z calej Polski.  Wiosna 1971 r szkuner odbyl swoj pierwszy rejs atlantycki do Casablanki,  w drodze powrotnej zawijajac do Vigo i A Coruna w Hiszpanii. W latach 1972-73 szkuner zostaje poddany generalnemu remontowi i przebudowie w Stoczni Remontowej "Gryfia" w Szczecinie. Po zakonczonych modernizacjach w sierpniu 1973r jacht odbywa rejs gwarancyjny do Anglii, Francji i Holandii. 

Sekcja Zeglarska Klubu Sportowego "Stal" przy Stoczni Szczecinskiej im. Adolfa Warskiego rozwazala pomysl rejsu okoloziemskiego na jachcie "Smialy", ale z przyczyn organizacyjnych zamiar ten nie doszedl do skutku. Kpt. Michalski wystapil wowczas z propozycja czarteru Zewu Morza do tego celu i ta oferta spotkala sie z przychylnym stanowiskiem i pomoca zarzadu Stoczni Szczecinskiej. W listopadzie 1973r s/y Zew Morza wyplynal w rejs dookola globu z etatowym kapitanem - Zdzislawem Michalskim, mechanikiem - Janem Kolenda oraz bosmanem - Wojciechem Fokiem.Reszte zalogi stanowili pracownicy Stoczni Szczecinskiej. Pelna zaloga szkunera jako jednostki szkoleniowej liczyla 27 osob lecz w 13-miesieczny rejs dookola swiata jacht wyruszyl z dwunastoosobowa zaloga. Trzech czlonkow zalogi nie odbylo pelnej trasy rejsu, Zew Morza zawital ponownie do Szczecina 31 listopada 1974r z dziewieciosobowa zaloga na pokladzie. Trasa rejsu wiodla przez Baltyk, Morze Polnocne, gdzie jacht stacil bukszpryt przy huraganowej sile wiatru i wymagal miesiecznych napraw w Amsterdamie. Nastepny port to Casablanka i Las Palmas na Wyspach Kanaryjskich, przejscie Atlantyku i zawiniecie do Barbados. Przejscie przez Kanal Panamski zakonczone bylo postojem w porcie Balboa. Kolejny port juz na polkuli poludniowej w archipelagu Galapagos, a nastepnie zawiniecie na Markizy. Kolejne przystanki w zegludze przez Pacyfik to archipelag Tuamotu, Tahiti, Wyspy Cooka i Nowa Zelandia. Pomiedzy Nowa Zelandia a austalijskim Birsbane szkuner przetrwal szesc sztormow, jeden z nich o sile przekraczajacej 12 st B . Po dwutygodniowym postoju w Birsbane Zew Morza zawinal do Indonezji, nastepnie przeplynal Ocean Indyjski zawijajac do Mauritius, Madagaskaru i oplywajac Przyladek Dobrej Nadziei. Z poludniowej Afryki ostatni etap wedrowki wokol globu wiodl przez Kapsztad do Dakaru a stamtad zamkniecie petli na wejsciu do wod Kanalu La Manche. Uroczyste powitanie Zewu Morza odbylo sie na Walach Chrobrego w Szczecinie 30go listopada 1974r. Zaloga szkunera zostala honorowymi sportowcami Ziemi Szczecinskiej roku 1974. Kpt Zdzislaw Michalski otrzymal II nagrode honorowa Ministra Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej "Rejs Roku" za dowodztwo jednostki w rejsie dookola swiata. W sierpniu 1975r s/y Zew Morza uczestniczyl w zjezdzie zaglowcow obchodzacych 700 lecie Amsterdamu "Sail Amsterdam 700". Tego samego lata szkuner poplynal do Anglii gdzie uczestniczyl w regatach London Clipper ktore byly czescia obchodow Londynskiego Festiwalu Zagli - London Sail Festival. Jesienia tego samego roku Zew Morza odbyl takze rejs do Leningradu i Tallina. W 1976r Zew Morza nadal pod dowodztwem kpt. Zdzislawa Michalskiego bral udzial w regatach Plymuth- Santa Cruz de Tenerife, gdzie zajal 4 miejsce w swojej klasie. Z Wysp Kanaryjskich, po zakonczonych regatach, szkuner przekroczyl Atlantyk aby uczestniczyc w Operation Sail w Nowym Jorku. W tym roku - 1976, Operation Sail zwiazana byla z obchodami 200-lecia Stanow Zjednoczonych - American Bicentennial i zakonczona byla parada zaglowcow na trasie New York - Newport. Nastepnie Zew Morza poplynal do Savannah w stanie Georgia gdzie przekazal majorowi miasta urne z ziemia z Warki, miejsca urodzin Kazimierza Pulawskiego. Pulawski wyemigrowal do Ameryki na zaproszenie Benjamina Franklina, i wslawil sie w czasie amerykanskiej wojny o niepodleglosc jako "ojciec amerykanskiej kwalerii", a takze ratujac zycie pierwszego prezydenta -Georga Washingtona w bitwie pod Savannah. Uroczystosc przekazania ziemi z Warki odbyla sie przed pomnikiem Pulawskiego,uczestniczyl w niej m.in. gubernator stanu Georgia. Po uroczystociach w Georgii Zew Morza wyruszyl do Miami, gdzie dotarl z uszkodzonym silnikiem. Zaloga sama dokonala niezbednych napraw i po parutygodniowym pobycie na Florydzie Zew Morza mial w planie zegluge na Bermudy. Ze wzgledu na ostrzezenie o zblizajaym sie tam huraganem, nastapila zmiana kursu na polnoc i Zew Morza przekroczyl Atlantyk jesienia 1976r. Po krotkim postoju w Amsterdamie szkuner zawital ponownie do Szczecina po polrocznym rejsie. W kwietniu 1977r Zew Morza poplynal do Helsinek, gdzie wzial na poklad zaloge skladajaca sie z Finladzkiej mlodziezy w wieku 14-18 lat, zwolennikow zeglarstwa. Przez miesiac szkuner plywal po Baltyku z ta mloda zaloga, zawijajac takze do Polski i zatrzymujac sie w Osrodku Szkolenia Zeglarskiego w Trzebiezy. Wiosna 1978r PZZ podejmuje decyzje o tymczasowym przekazaniu dowodztwa Zewu Morza kapitanowi Krzysztofowi Baranowskiemu i jego Bractwu Zelaznej Szekli. Zapada takze decyzja o uczestnictwie Zewu Morza w Operation Sail w sierpniu tego roku pod dowodztwem kpt. Baranowskiego i z zalogi zlozonej z reprezentacji PZZ. Kpt. Zdzislaw Michalski odwoluje sie do PZZ w sprawie tej decyzji, PZZ proponuje oddanie mu ponownie dowodztwa Zewu Morza po zakonczonym sezonie z kpt. Baranowskim. Kpt Michalski nie przystal na te propozycje i zlozyl rezygnacje z dowodztwa s/y Zew Morza, gdzie byl etatowym kapitanem przez ponad 11 lat. Zew Morza bierze udział w regatach Operation Sail w sierpniu 1978r nie odnoszac sukcesow regatowych.