34 Pułk Artylerii Lekkiej

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
34 Pułk Artylerii Lekkiej
Historia
Państwo Polska
Sformowanie 1945
Rozformowanie 1957
Data nadania sztandaru 1947
Tradycje jednostki kontynuują lub kontynuowała 4 Pułk Artylerii
Pierwszy dowódca ppłk Mikołaj Chlupin
Organizacja
Rodzaj wojsk Artyleria
Dowództwo lub jednostka której podlega 12 Dywizja Piechoty
8 Drezdeńska Dywizja Piechoty
Miejsce stacjonowania Szczecin, Kołobrzeg


34 Pułk Artylerii Lekkiej (34 pal) - oddział artylerii lekkiej ludowego Wojska Polskiego. Pułk sformowany został w garnizonie Poznań na podstawie rozkazu nr 58/org. Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego z 15 marca 1945 roku, w składzie 12 Dywizji Piechoty. Rejon formowania pułk opuścił już po zakończeniu wojny. Udziału w walkach nie brał. Po wojnie uczestniczył w akcji rolnej i osiedleńczej. Stacjonował wtedy w Kluczewie. W marcu 1946 roku pułk stacjonował już w garnizonie Szczecin przy ulicy Unii Lubelskiej (budynek szpitala). Później przeniósł się do kompleksu koszarowego przy al. Wojska Polskiego. W czerwcu 1947 roku gen. Marian Spychalski wręczył pułkowi sztandar. W maju 1949 roku pułk przeszedł w podporządkowanie dowódcy 8 Dywizji Piechoty i przedyslokowany został do garnizonu Kołobrzeg. W 1951 roku jednostka przeformowana została w 34 Pułk Artylerii Haubic [1]. W 1957 roku pułk został rozformowany. Na jego bazie sformowano: 103 i 104 dywizjon artylerii haubic oraz 48 szkolną baterię artylerii [2]. Pod koniec 1958 roku pułk został odtworzony [3]. W terminie do 15 marca 1963 roku jednostka przeformowana została w 34 Pułk Artylerii, a w maju 1967 roku przemianowana na 4 Pułk Artylerii [4].

Dowódcy

  • ppłk Mikołaj Chlupin
  • ppłk Charłamow (1946)
  • mjr Tadeusz Pióro (od XI 1946)

Skład etatowy

  • Dowództwo i sztab
  • 3 x dywizjon artylerii
    • 2 x bateria artylerii armat
    • 1 x bateria artylerii haubic
  • bateria parkowa

Razem: żołnierzy – 1093 (oficerów – 150, podoficerów - 299, kanonierów - 644)

Sprzęt

  • 76 mm armaty - 24
  • 122 mm haubice - 12
  • rusznice przeciwpancerne - 12
  • samochody - 108
  • ciągniki - 24

Przypisy

  1. Rozkaz MON Nr 0044/Org. z 17.05.1951
  2. Rozkaz MON Nr 0025/Org. z 2.04.1957 r.
  3. Rozkaz MON Nr 0010/Org. z 2.10.1958 r.
  4. Rozkaz MON Nr 07/MON z 4 maja 1967 r.

Źródła

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6. 
  • Andrzej Wojtaszak, Kazimierz Kozłowski: Żołnierz polski na Pomorzu Zachodnim X-XX wiek: materiały z sesji naukowej z 10 listopada 1999 r.: praca zbiorowa. Szczecin: Oddział Edukacji Obywatelskiej, 2001. ISBN 83-86992-76-X. 
  • Władysław Ways: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego. Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek artylerii, Cz. II. Warszawa 1967
  • Faszcza Dariusz, Z Dziejów 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej. Dom Wydawniczy Bellona. Warszawa 2005
  • http://www.mapy.blink.pl/kolberg/garnizon.htm Garnizon Kołobrzeg



IES64.png
Autor opracowania: Wikipedysta:Kerim44