Album z piosenkami (TV)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Album zaproszenie.jpg

Album z piosenkami (1969-1970) - cykliczny program dla młodzieży, który był kontynuacją telewizyjnych Spotkań klubowych. Głównym założeniem programu była prezentacja piosenek szczecińskich autorów i kompozytorów. Wybór najlepszej piosenki należał do telewidzów, którzy głosowali na kartkach pocztowych. Program z udziałem publiczności początkowo nadawany był na żywo ze studia, a póżniej transmitowany ze szczecińskich klubów „Słowianin” i „Pocztylion”. Obok piosenek konkursowych, w programach prezentowano nowości muzyki młodzieżowej oraz piosenki stare, ale zawsze chętnie słuchane, zapraszano kompozytorów i autorów tekstów. Działał także kącik młodych talentów, w którym amatorzy mieli szanse zaprezentowania swoich umiejętności wokalnych.

Program realizowano pod patronatem Szczecińskiego Towarzystwa Kultury.

Wybrane programy

Album z piosenkami (1)

Premierowy program cyklu. Tematy wydania: Rozstrzygnięcie konkursu ogłoszonego w Spotkaniach klubowych oraz losowanie nagród; Wykonanie nagrodzonej piosenki Tak jak dziś kocham Ciebie; Prezentacja piosenek w ramach plebiscytu na „Szczecińską piosenkę”.
W programie zaprezentowano piosenkę:

oraz w konkursie:




Album z piosenkami (2)

Tematy wydania: Rozstrzygnięcie konkursu na piosenkę, ogłoszonego w Albumie z piosenkami nr 1, oraz losowanie 5 nagród przez Maję Szeligę; Wykonanie nagrodzonej piosenki Nie wiedział nikt (Maja Szeliga); Listy od widzów; Rozmowa z Leszkiem Halikiem, kierownikiem zespołu muzyczno-wokalnego w winiarni Zamkowa; Występ zespołu Leszka Halika; Prezentacja piosenek w ramach plebiscytu na „Szczecińską piosenkę”.
W programie zaprezentowano piosenkę:

oraz w konkursie:




Album z piosenkami (3)

Jurorzy programu. Od lewej: Mariusz Czarniecki, Karol Czejarek, Ireneusz Gwidon Kamiński i Stanisław Modelski

Program po raz pierwszy emitowany spoza studia telewizyjnego. Kamery zainstalowano w klubie „Słowianin” przy ul. Korzeniowskiego. Finał plebiscytu na najlepszą piosenkę napisaną przez szczecińskich autorów (konkurs rozpisany przez Szczecińskie Towarzystwo Kulturalne i Redakcję Młodzieżową TVP Szczecin). Z szesnastu zaprezentowanych w poprzednich dwóch programach piosenek do finału zakwalifikowano sześć. Regulamin konkursu dopuszczał piosenki o dowolnej tematyce. Warunkiem dopuszczenia piosenki był szczeciński rodowód ich twórców. Po raz pierwszy w programie głosowanie na kartkach pocztowych zastąpiono głosowaniem widzów zgromadzonych w klubie „Słowianin”. Nad przebiegiem głosowania czuwało czteroosobowe jury w składzie: Mariusz Czarniecki – dziennikarz „Kuriera Szczecińskiego”, przewodniczący Klubu Publicystów SDP, Karol Czejarek – sekretarz Szczecińskiego Towarzystwa Kultury, Ireneusz Gwidon Kamiński (pisarz, prezes jury), red. – pisarz, prezes szczecińskiego oddziału ZLP, Stanisław Modelski – kierownik Redakcji Muzycznej TVP Szczecin. Ponadto w programie odbyło się losowanie nagród płytowych dla telewidzów, którzy nadsyłali kartki pocztowe w poprzednich edycjach Albumu, a także spotkanie z kompozytorem, dyrygentem i kierownikiem muzycznym Teatru Muzycznego w Szczecinie Edmundem Borowskim, który udzielał odpowiedzi na pytania zamieszczone w listach widzów.

Bychowiec Irena05a.jpg

W programie zaprezentowano piosenkę:

oraz piosenki konkursowe:




Album z piosenkami (5)

Program emitowany z klubu „Pocztylion” przy ul. Dworcowej 20. Losowanie przez Elżbietę Mendrys nagród płytowych dla telewidzów, którzy wzięli udział w plebiscycie na najlepszą szczecińska piosenkę; przypomnienie nagrodzonej piosenki Gdy się ma chłopca marynarza w wykonaniu Elżbiety Mendrys; odpowiedzi na listy telewidzów (m.in. dotyczące noszenia peruki przez Czesława Niemena); piosenka w pigułce - montaż najnowszych nagrań polskich wykonawców przygotowany przez red. Stanisława Modelskiego; prezentacja czterech nowych piosenek konkursowych napisanych przez szczecińskich twórców
W programie zaprezentowano piosenki konkursowe:




Źródła



IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz