Aleksander Nizowicz

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aleksander Nizowicz
piosenkarz
brak zdjecia
Data urodzenia 2 stycznia 1937
Miejsce urodzenia Baranowicze



Aleksander Nizowicz (ur. 1937) – piosenkarz, członek kabaretu „Complex 13”, inż. rolnik, działacz Związku Sybiraków w Szczecinie

Życiorys

Aleksander Nizowicz urodził się 2 stycznia 1937 roku w Baranowiczach. W 1960 roku ukończył Państwową Szkołę Techniczną w Szczecinie. Od 1960 do 1962 roku był kierownikiem technicznym w szczecińskim „Energopolu”. Od 1970 prowadzi gospodarstwo rolne w Stołczynie. W 1979 ukończył Wydział Rolny Akademii Rolniczej w Szczecinie. Jest wieloletnim działaczem i prezesem zarządu oddziału wojewódzkiego Związku Sybiraków w Szczecinie.

Wdowiec. Był żonaty z Krystyną Sadowską (1945-2012), członkinią zespołu Filipinki. Ma córki Magdalenę, która przez krótki okres śpiewała w zespole Hajduczki, i Annę.

Kariera artystyczna

Zainteresowania artystyczne rozwijał już w latach czterdziestych, w Aczyńsku na Syberii, gdzie występował w teatrzykach amatorskich (1944-1946). W latach 1962-1963 uczył się śpiewu w klasie prof. W. Brzezińskiego jr. w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej im. Chopina w Warszawie i Studiu Piosenkarskim „Pod Gwiazdami” przy Agencji „PAGART”. W latach 1955-1956 występował w kabarecie „Surówka” przy Domu Kultury Huty Szczecin, a od 1958 roku w kabarecie „Complex 13”. Współpracował z Teatrzykiem na Wielkiej. W dniu 23 kwietnia 1961 roku został laureatem środowiskowych eliminacji Studenckich Zespołów Artystycznych. Reprezentował Szczecin na II Ogólnopolskim Festiwalu Kulturalnym Studentów w Gdańsku. W 1966 roku reprezentował Polskę na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Krajów Nadbałtyckich w Rostocku.

Od 1962 roku współpracował z Agencją Artystyczną „Pagart”, koncertując m.in. w NRD, USA oraz w Kanadzie (1965, 1966), Wielkiej Brytanii i w ZSRR (1967), a także WAiA w Sopocie i „Estradą” Szczecińską. Występował na estradach całego kraju, m.in. z zespołem Filipinki. Brał udział w audycjach radiowych, m.in. w Podwieczorku przy mikrofonie, oraz w telewizyjnych programach: Studio młodych, Teleecho. Wylansował wiele przebojów, w tym piosenki szczecińskich twórców, m.in. Tadeusza Klimowskiego (Mój aparacik oraz Iwan i kwiatki) i Jana Janikowskiego (Jeden jest los). Ponadto w repertuarze miał romanse i piosenki rosyjskie. W 1980 rozstał się z estradą. Później występował sporadycznie.

Wybrana dyskografia

  • Różni wykonawcy, Kalinowe serce- bukiet piosenek z lat 50-tych i 60-tych ((Teddy Records TRCD1097, data wyd. 2015), nagrania Aleksandra Nizowicza: Błękitny mały kwiat



Nagrody i wyróżnienia

  • 1962 – I nagroda na I Ogólnopolskim Przeglądzie Piosenki Studenckiej w Częstochowie – za piosenkę Iwan i kwiatki
  • 1962 – I nagroda na I Ogólnopolskim Konkursie Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze (od 1965 - Festiwal Piosenki Radzieckiej)
  • 1963 – wyróżnienie na I Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu





O Aleksandrze Nizowiczu

  • (...) Obok Filipinek, zespół miał jeszcze inne młode talenty, które publiczność przyjęła z równym zadowoleniem. A. Nizowicz, już dojrzały piosenkarz, zaprodukował miły głos, dobrze ustawiony, i trafną interpretację. („Filipinki” w Toronto, „Związkowiec - The Alliancer” z dn. 20 października 1965)
  • (...) „Męską stronę” piosenki reprezentował Aleksander Nizowicz. Jeden z najbardziej naturalnych pieśniarzy, jakich oglądaliśmy ostatnio z tych, którzy przybyli tu z Polski z innymi zespołami. Głos dobry, melodyjny i niefałszowany. Dobry śpiewak! (S. Krajewski, Młode, Świeże, Polskie „Filipinki”, „Dziennik Polski - The Polish Daily News” z dn. 25 października 1965)
  • (...) A. Nizowicz to bardzo uzdolniony i dobry pieśniarz. Robi przede wszystkim duże postępy, wygładza swój młody i piękny głos, coraz lepiej znajduje w wykonywanym utworze-piosence jej właściwy sens i jak ulał pasuje do całego zespołu, dorównując mu bez trudu. Przy jego dobrze ustawionym głosie, młodzieńczej urodzie wróżyć można A. Nizowiczowi szybkiej kariery. (G.S., Filipinki po raz drugi, „Związkowiec - The Alliancer” z dn. 19 października 1966)



Źródła

Bibliografia

Inne





IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz