Alfred Meister

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wszystkie reprodukcje zamieszczone zostały za zgodą Prof. Rolfa Meistra.
Alfred Meister
brak zdjecia
Data urodzenia 22 maja 1888
Miejsce urodzenia Szczecin
Data śmierci 10 października 1914
Miejsce śmierci Bronowice


Alfred Meister (1888-1914) - malarz, rysownik, projektant.

Autoportret, olej na płótnie, 1914 r.
Doniczki z kwiatami i zabawki na niebieskim stole, olej na płótnie, 1912-1913 r.

Życiorys

Alfred Meister, malarz, rysownik, projektant, urodził się w Szczecinie 22 maja 1888 roku. Pochodził z rodziny, w której ceniono sztukę i której przedstawiciele zajmowali się różnymi dziedzinami twórczości. Przodkowie jego byli aktorami, reżyserami, dramaturgami, jeden malarzem i grafikiem, inny rzeźbiarzem. Matka, Melanie, była śpiewaczką operową, natomiast ojciec, Georg Ernst, z zawodu prawnik, współtworzył i przewodniczył w latach 19121923 Stettiner Museumsverein (Szczecińskiemu Stowarzyszeniu Muzealnemu), wspierającemu działalność muzeum miejskiego.

Alfred Meister już w dzieciństwie wykazywał talent artystyczny i rozpoczął edukację pod okiem szczecińskiej pejzażystki Marie Kowalewski, reprezentującej nurt malarstwa plenerowego. W 1905 podjął naukę zawodu w Kunstschule (Szkole Sztuki) w Weimarze. Do 1908 roku studiował w tej placówce, podążającej za nowoczesnymi tendencjami, impresjonizmem i nurtami postimpresjonistycznymi, rozwijającymi się w ośrodkach francuskich. Wyróżnił się w klasie aktu Ludwiga von Hofmanna. Środowisko weimarskie wcześnie poznało aktualne trendy w sztuce europejskiej dzięki staraniom Harry’ego hrabiego Kesslera, kierującego Museum für Kunst und Kunstgewerbe (Muzeum Sztuki i Rzemiosła Artystycznego), który propagował te osiągnięcia organizując wystawy.

W 1908 roku Meister usamodzielnił się zakładając pracownię w Wisełce (Neuendorf) na wyspie Wolin.

Dwukrotnie wyjeżdżał na studia do Paryża, aby doskonalić swój warsztat malarski. Po raz pierwszy przebywał w Paryżu od października 1909 do lutego 1911 roku. Zamieszkiwał w Hôtelu Biron, obcując z przedstawicielami awangardowego środowiska, między innymi z Augustem Rodinem, Rainerem Marią Rilkem, poznał puentylistę Paula Signaca, jak również kolegował się z neoimpresjonistą Ivonem Hauptmannem, synem pisarza Gerharda Hauptmanna. Uczęszczał do Académie Ranson, w której kontynuowało naukę kilku jego kolegów z okresu weimarskiego. W paryskiej szkole wszedł w środowisko nabistów z kręgu Paula Gauguina, co miało istotny wpływ na jego twórczość. Uczyli w niej tacy mistrzowie jak Paul Serusier czy Maurice Denis, a kontakt ze szkołą utrzymywali Pierre Bonnard, Eduard Villard, Aristide Maillol. Meister rozwijał się artystycznie, analizując dzieła Eduarda Maneta, Claude’a Moneta, Paula Cezanne’a, Camille’a Pissarra, Georgesa Seurata, Othona Friesza, Vincenta Van Gogha. Intensywnie poszerzał horyzonty humanistyczne, eksperymentował wykorzystując osiągnięcia prekursorów nowych kierunków, łącznie z kubizmem i ekspresjonizmem.

Podczas drugiego pobytu w Paryżu, trwającego od października 1912 do czerwca 1913 roku, zajął się studiowaniem w Luwrze dzieł i metod pracy mistrzów dawnych i XIX wiecznych, między innymi Claude’a Lorraina, Petera Paula Rubensa, Rembrandta van Rijna, Eugéne’a Delacroix. Malując kopie ich dzieł zastosował technikę couleur-pure, przy czym różnicował natężenie barw. Dzięki temu osiągnął w tych kompozycjach nowatorski, ekspresjonistyczny efekt. Podczas obu pobytów w Paryżu intensywnie pracował nad tematem martwych natur czerpiąc wiele z osiągnięć Van Gogha, Cezanne’a, Gauguina także Henri’ego Matisse’a.

Ostatni okres życia spędził pracując w atelier w Wisełce.

Zginął na polu walki od rosyjskiej kuli na początku I wojny światowej 10 października 1914 roku koło Bronowic.

Alfred Meister podejmował różnorodną tematykę, ale przede wszystkim malował pejzaże i martwe natury. Pozostawił liczne rysunki portretowe i akty. W ciągu swej dość krótkiej drogi twórczej przeszedł od realizmu i pleneryzmu po ekspresjonizm i kubizm. Stale poszukiwał własnego sposobu wypowiedzi, nie tylko analizując dzieła sztuki dawnej i jemu współczesnej, ale i malując pod wpływem aktualnych prądów. Równocześnie prowadził badania teoretyczne i studiował dzieje sztuki. W trakcie krótkiego, ale pełnego pasji i trudu artystycznego życia stworzył kilkaset dzieł, a do czasów obecnych zachowało się ponad 200 prac skrupulatnie dokumentowanych przez jego bratanka, profesora medycyny Rolfa Meistra.

Alfred Meister eksponował swe dzieła na sześciu wystawach zorganizowanych w Weimarze, Kassel i Szczecinie. Po śmierci został upamiętniony na wystawie "Sztuka nowoczesna. Dzieła ze szczecińskich zbiorów prywatnych" zorganizowanej w muzeum miejskim w Szczecinie wiosną 1919 roku. Wówczas w dwu salach pokazano 20 jego obrazów. Dyrektor muzeum dr Walter Riezler we wstępie do wystawy napisał: „U początków jego sztuki było tonowe malarstwo niemieckiego impresjonizmu, ale wkrótce pod wpływem pobytów w Paryżu nastąpił zdecydowany zwrot do czystych barw i bardzo dużej dyscypliny w budowaniu formy. Z wielką powagą i niekończącą się samokrytyką zagłębiał się w trudne problemy wymagające całkowitego poświęcenia. Był bliski realizacji i wyartykułowania swej indywidualności, kiedy wojna wytrąciła mu pędzel z ręki”.

Galeria

Bibliografia

  • Gwiazdowska Ewa, Auf der Suche nach dem eigenen Naturbild. Alfred Meisters Landschaften und Stilleben – ein Weg vom Impressionismus bis zum Expressionismus, W: Bildende Kunst in Mecklenburg und Pommern von 1880 bis 1950. Kunstprozesse zwischen Zentrum und Peripherie. Publikation der Beiträge der Kunsthistorischen Tagung veranstaltet vom Caspar-David-Friedrich-Institut, Bereich Kunstgeschichte, der Ernst-Moritz-Arndt-Universität-Greifswald, 20.–22. November 2008, Hg. V. Bernfried Lichtnau, Berlin 2011, s. 174-185, il. 1-7, VII.
  • Gwiazdowska Ewa, Młody artysta w drodze. Alfred Meister w poszukiwaniu prawdy sztuki, W: Ewa Frąckowiak (red.), Fin de siècle odnaleziony. Mozaika końca wieku: artyści, zjawiska, stowarzyszenia, działania, Warszawa, Muzeum Narodowe w Warszawie, 2016.
  • Meister Rolf (Hrsg.), Gwiazdowska Ewa, Lichtnau Bernfried, Meister Rolf, Alfred Meister 1888–1914 Von der Akademie zur modernen Malerei. Stettiner Künstler des frühen 20. Jahrhunderts, Od akademii do nowoczesnego malarstwa. Szczeciński artysta początku XX wieku., kat. wyst., Muzeum Narodowe w Szczecinie 16.05.–10.08.2008, Szczecin 2008.
  • Riezler Walter, 1. Ausstellung Pommersche Kunstler, kat. wyst., Stadtmuseum Stettin 14.12.1913–14.01 1914, Pommerscher Verein für Kunst- und Kunstgewerbe Stettin 1913, s. 7, poz. 85–91 [78–91].
  • Riezler Walter, Moderne Kunst. Werke aus Stettiner Privatbesitz, kat. wyst., Stadtmuseum Stettin 17.04.–18.05.1919, Pommerscher Verein für Kunst- und Kunstgewerbe, Stettin 1919, s. 6–8, poz. kat. 1–20.

Linki zewnętrzne



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: dr Ewa Gwiazdowska