Andrzej Dzięga

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Dzięga
biskup szczecińsko-kamieński
brak zdjecia
Andrzej Dzięga
Data urodzenia 14 grudnia 1952
Miejsce urodzenia w:Radzyń Podlaski
Narodowość polska


Wikipedia.jpg
Artykuł może zawierać treści pochodzące z Wikipedii.


Andrzej Dzięga (ur. 14 grudnia 1952 w Radzyniu Podlaskim) – polski duchowny katolicki, arcybiskup metropolita szczecińsko-kamieński, przewodniczący Rady Prawnej Konferencji Episkopatu Polski, profesor nadzwyczajny KUL kościelnego prawa procesowego oraz polskiego prawa rodzinnego, autor wielu publikacji, referatów i promotor prac doktorskich.

Życiorys

Arcybiskup Andrzej Dzięga urodził się w rodzinie rolniczej, w latach 1971-77 studiował w Wyższym Seminarium Duchownym w Siedlcach, które ukończył 11 czerwca 1977 święceniami kapłańskimi z rąk biskupa Jana Mazura. Zaraz po święceniach pełnił posługę wikariusza parafialnego w Malowej Górze i w Radoryżu. W 1980 ukończył dwuletnie Studium Pastoralne na KUL. W 1985 na Wydziale Prawa Kanonicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego uzyskał licencjat na podstawie rozprawy Proces ustny w prawie kanonicznym Katolickich Kościołów Wschodnich, pisanej pod kierunkiem ks. prof. dr. hab. Edmunda Przekopa. 1987-89 pracuje jako notariusz Sądu Biskupiego Siedleckiego. W roku 1988 zdobył stopień naukowy doktora nauk prawnych w zakresie prawa kanonicznego w oparciu o pracę Recepcja myśli Giuseppe Chiovendy w kościelnym procesie ustnym przygotowaną pod kierunkiem ks. prof. dr. hab. Jerzego Grzywacza. 1989-91 wicepostulatorem w procesie beatyfikacyjnym [Męczenników Podlaskich. 1989-2002 sędzią Sądu Biskupiego Siedleckiego. 1 września 1989 został skierowany do pracy naukowo-dydaktycznej w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W latach 1992-95 jest Kanclerzem Kurii Biskupiej Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego w Warszawie. 1993-2002 wikariuszem sądowym Biskupa Drohiczyńskiego. 1994-97 – Promotor Pierwszego Synodu Diecezji Drohiczyńskiej. W 1995 stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych w zakresie prawa kanonicznego za rozprawę habilitacyjną Strony sporu w kanonicznym procesie o nieważność małżeństwa. Od 1998 profesor nadzwyczajny Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, na którym prowadzi zajęcia z zakresu kościelnego prawa procesowego oraz polskiego prawa rodzinnego. W latach 1996-2008 był Kierownikiem Katedry Kościelnego Prawa Procesowego KUL. Od 1996 prodziekan, następnie dziekan Wydziału Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji KUL (do 2003). 7 października 2002 papież Jan Paweł II mianuje Biskupem Sandomierskim. 24 listopada 2002 ingres do katedry sandomierskiej i sakra biskupia (dewiza jego posługi: Dominus Jesus - Jezus jest Panem). Inicjator pielgrzymki osób konsekrowanych na Święty Krzyż[1]. Zaangażowany obrońca świętości życia i interesów rodziny. W 2005 w diecezji sandomierskiej ogłosił Rok Rodziny[2]. Zdecydowanie popierał parlamentarną inicjatywę zmierzającą do wprowadzenia konstytucyjnego zapisu chroniącego życie człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci, jesienią 2006 w tej intencji zalecił modlitwy w swojej diecezji. Wiosną 2007 do manifestujących tłumów przybyłych z całej Polski, wygłosił homilię wyrażającą poparcie dla tej inicjatywy ustawodawczej[3].

21 lutego 2009 mianowany został przez papieża Benedykta XVI arcybiskupem archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej zastępujac Zygmunta Kamińskiego. Urząd objął 31 marca 2009 a jego ingres do bazyliki archikatedralnej św. Jakuba w Szczecinie odbył się 4 kwietnia 2009[4].

29 czerwca 2009 odebrał na Watykanie paliusz z rąk Benedykta XVI.

Funkcje pełnione w Konferencji Episkopatu Polski

  • Przewodniczący Rady Prawnej KEP
  • Członek Komisji Wspólnej Przedstawicieli Rządu Rzeczpospolitej Polskiej i Konferencji Episkopatu Polski
  • Członek Rady Stałej KEP
  • Członek Zespołu ds. Duszpasterskiej Troski o Radio Maryja
  • Członek Komisji Mieszanej: Biskupi – Wyżsi Przełożeni Zakonni
  • Członek Komisji Rewizyjnej
  • Członek Rady ds. Rodziny

Listy pasterskie, publikacje i działalność naukowa

  • 12 listów pasterskich w diecezji sandomierskiej (2002-2008)[5]
  • monografia Kościelny proces ustny, Lublin 1992
  • monografia Strony sporu w kanonicznym procesie o nieważność małżeństwa, Warszawa 1994
  • 41 ważniejszych artykułów
  • 16 ważniejszych referatów
  • promotor 15 prac doktorskich[6]

Przypisy

  1. Biskup Andrzej Dzięga nowym metropolitą szczecińsko-kamieńskim. opoka.pl, 2009. [dostęp 2 marca 2009].
  2. List Pasterski Biskupa Sandomierskiego na rozpoczęcie Diecezjalnego Roku Rodziny (20 listopada 2004). Diecezja Sandomierska w internecie, 2009. [dostęp 2 marca 2009].
  3. Abp Andrzej Dzięga, metropolita szczeciński. tygodnik „Niedziela”, 2009. [dostęp 2 marca 2009].
  4. Biskup Andrzej Dzięga mianowany nowym arcybiskupem metropolitą szczecińsko-kamieńskim. witryna Kurii Metropolitalnej w Szczecinie, 2009. [dostęp 2 marca 2009].
  5. Listy Pasterskie Biskupa Sandomierskiego. Diecezja Sandomierska w internecie, 2009. [dostęp 2 marca 2009].
  6. Dorobek naukowy bpa Andrzeja Dzięgi. witryna Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 2009. [dostęp 2 marca 2009].


Linki zewnętrzne


Poprzednik
Zygmunt Kamiński
593px-ArchbishopPallium PioM.svg.png Biskup metropolita szczecińsko-kamieński
2009
593px-ArchbishopPallium PioM.svg.png Następca
'




200px-Nuvola apps important.svg.png Artykuł z Internetowej Encyklopedii Szczecina znajduje się w trakcie weryfikacji i oczekuje na ewentualne uzupełnienie bibliografii i/lub dostosowanie do standardów Encyklopedii Pomorza Zachodniego