Bukowiec

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bukowiec
Bukowiec
Wieża na Bukowcu
Nazwa niemiecka Höchster Berg; Höchster Punkt
Wysokość 148,3

Bukowiec (niem. Höchster Berg, Höchster Punkt) jest najwyższym wzgórzem w głównym grzbiecie Wzgórz Bukowych oraz najwyższym wzniesieniem całej Niziny Szczecińskiej - 148,3 m n.p.m. Leży między przełęczą Trzech Braci, Cietrzewicą i drogą Chojnowską (na zachodzie), doliną Zięby, Wilkowiskiem i doliną Rudzianki (na wschodzie i południu) oraz doliną Leniwki (na północy). Przez ten teren przechodzi droga Kołowska. Bukowiec znajduje się na drodze czerwonego szlaku, nieopodal drogi Podjuchy-Kołowo. Porośnięty piękną, słonecznie prześwietloną, stuletnią buczyną.

Wzgórze jest porośnięte starodrzewem bukowym, położone między przełęczami: Trzech Braci na zachodzie i Bukową na wschodzie. Wierzchołek płaski i rozległy, przecięty płytkim przekopem Drogi Kołowskiej. Na północy stromo opada ku dolinie Zielawy, a na południu ku dolinom Zięby i Wilkowisku[1].

Na szczycie wieża stalowej konstrukcji, obserwacyjna ochrony przeciwpożarowej lasów, ustawiona w miejscu dawnej, z początku XX w. oraz węzeł znakowanych szlaków turystycznych:

0,4 km na północny wschód Mały Bukowiec.

Na południowo-zachodnim stoku, opadającym ku dolinie Zięby, samotny grób z 1935 r. ofiary nieszczęśliwego wypadku lotniczego, który się w tym miejscu wydarzył.

Zobacz też

Przypisy

  1. Wojciech Lipniacki: Knieja Bukowa pod Szczecinem. Przewodnik. Warszawa: Zakład Wydawniczo - Propagandowy PTTK, 1981, ss. 79-80. 

Źródło

Linki zewnętrzne