Czesław Staszewski

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czesław Staszewski
reżyser, dyrektor teatrów
brak zdjecia
Data urodzenia 13 lutego 1920
Miejsce urodzenia Kamieniec Podolski
Data śmierci 6 października 1998
Miejsce śmierci Łódź
Narodowość polska



Czesław Staszewski (1920-1998) – reżyser teatralny, telewizyjny i radiowy, dyrektor Państwowych Teatrów Dramatycznych w Szczecinie

Życiorys

Czesław Staszewski urodził się 13 lutego 1920 roku w Kamieńcu Podolskim (obecnie Ukraina). Był synem Wacława i Janiny. Po uzyskaniu matury w 1937 roku podjął studia na Politechnice Warszawskiej, które zostały przerwane wybuchem wojny.

W 1945 roku został zaangażowany do Wytwórni Filmowej Wojska Polskiego. W 1946 roku rozpoczął studia na Wydziale Reżyserii w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Łodzi, które ukończył w 1949 roku. Podczas studiów zadebiutował jako asystent reżysera w Ślubach panieńskich Fredry, wystawionych przez Stanisława Daczyńskiego w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi (20 lipca 1947). Również w Łodzi zadebiutował jako reżyser sztuką Skąpy rycerz. Mozart i Salieri Puszkina (23 lipca 1949). W latach 1949-1953 reżyserował w Teatrach Dramatycznych we Wrocławiu. O 1953 ponownie działał w Łodzi. Początkowo w Teatrze im. S. Jaracza (1953-1958), a później w Teatrze Ziemi Łódzkiej, której był także dyrektorem (1958-1969). Do najciekawszych prac reżyserskich z okresu łódzkiego zaliczyć można: Operę żebraczą Gaya, Zbójców Schillera, Sprawiedliwych ludzi Brandysa, Głupiego Jakuba Rittnera, Poskromienie złośnicy Shakespeare'a, Niemców Kruczkowskiego, Szkołę żon Moliera. Był także wykładowcą szkoły teatralnej.

Po raz pierwszy ze Szczecinem zetknął się w 1951 roku, reżyserując w Państwowym Teatrze Polskim (scena Teatr Współczesny) sztukę Pieją koguty Juozasa Baltušisa. W latach 1969-1971 kierował Państwowymi Teatrami Dramatycznymi w Szczecinie. Od 1969 do 1974 roku był także reżyserem PTD (scena Teatr Polski). Współpracował również z lokalnym Ośrodkiem Telewizyjnym i Rozgłośnią Radiową. Doceniał role tych mediów, szczególnie telewizji. W latach 1971-1975 był reżyserem w Ośrodku Telewizyjnym w Szczecinie. Na potrzeby telewizji zaadaptował wiele przedstawień teatralnych.

W 1976 roku opuścił Szczecin. W Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu wystawił W sieci Jana Augusta Kisielewski. Po powrocie do Łodzi związał się ze Studiem Opracowań Filmów (1977-1987). Był m.in. reżyserem dubbingu do kilku spektakli z głośnej serii Szekspira dzieła wszystkie, zrealizowanej przez angielską telewizję BBC i emitowaną w Telewizji Polskiej w ramach cyklu „Teatr Telewizji na Świecie”.

W 1985 roku przeszedł na emeryturę. Od 1987 roku był członkiem rzeczywistym ZASP.

Zmarł 6 października 1998 roku w Łodzi.

Twórczość reżyserska (Szczecin)

Teatr

Czesław Staszewski (lata 70.)
Tytuł Autor Teatr Data premiery
Pieją koguty Juozas Baltušis Państwowy Teatr Polski (Teatr Współczesny) 3 listopada 1951
Maskarada Jarosław Iwaszkiewicz Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 21 listopada 1969
Miłość i próżność Ksawery Godebski Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 18 kwietnia 1970
Wszystko w ogrodzie Edward Albee Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 4 lutego 1971
Pan Puntila i jego sługa Matti Bertolt Brecht Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 16 kwietnia 1972
Wodewil warszawski Zdzisław Gozdawa, Wacław Stępień Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 19 października 1974



Radio

Tytuł słuchowiska Autor Obsada Data pierwszej emisji
Pojmowanie czasu Jerzy Sawiuk Mieczysław Antoni Gajda, Marian Nosek, Barbara Olszańska, Krystyna Rutkowska, Wacław Ulewicz, Ryszard Zieliński 2 czerwca 1974
Koniec, który stał się początkiem świata Jerzy Sawiuk Mieczysław Antoni Gajda, Marta Grey, Nina Grudnik, Urszula Nowacka, Zbigniew Szczepański 30 grudnia 1974



Telewizja

Tytuł Autor Realizacja telewizyjna O programie Data premiery
Tylko 68 dni Ryszard Liskowacki Ryszard Zawidowski Teatr Telewizji - Teatr Niedzielny 17 maja 1970
Nigdy nie będę wiedział Joseph Conrad (adaptacja Władysław Wojciechowski) Ryszard Zawidowski Teatr Telewizji - Teatr Piątkowy; telewizyjna adaptacja opowiadania Opowieść J. Conrada 10 marca 1972
Pisane w Ravensbrück Władysław Wojciechowski Ryszard Zawidowski Teatr Telewizji 13 września 1972
Pułapka z mahoniu Wiesław Andrzejewski (scenariusz Czesław Staszewski) Ryszard Zawidowski Teatr Telewizji 26 stycznia 1973
Venus z Solare Vercors (właśc. Jean Bruller) Ryszard Zawidowski Teatr Telewizji 13 maja 1973
W myślach mych jesteś Anna Czornij, Józef Bursewicz Janusz Rudnicki widowisko poetyckie 19 sierpnia 1973
Pierwsze trudne dni Władysław Wojciechowski Andrzej Kobyliński Teatr Telewizji - program składany, zrealizowany w oparciu o teksty poetów polskich 2 września 1973
Listy z morza Andrzej Perepeczko Ryszard Zawidowski Teatr Telewizji 14 grudnia 1973
Ze stacji snów do stacji uśmiech Leszkek Bakuła, Piotr Bednarski, Marta Aluchna-Emelianow, Teresa Ferenc, Zygmunt Flis, Zbigniew Jankowski, Czesław Kuriata, Stanisław Misakowski Janusz Rudnicki widowisko oparte na tekstach poetów koszalińskich 18 września 1974
Medalion Władysław Wojciechowski Ryszard Zawidowski Teatr Telewizji 2 maja 1975



Bibliografia

Inne źródła




IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz