Dawny Dom Zdrojowy „Eckerberg”

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
MOS im. św. Brata Alberta
MOS im. św. Brata Alberta
Widok dawnego domu zdrojowego
Nazwa niemiecka Kurhaus Eckerberg
Wcześniejsze nazwy Uzdrowisko
Lokalizacja ulica Świerkowa 7
Data budowy ca 1890
[ Zobacz MOS im. św. Brata Alberta na mapie.]

Geolokalizacja: 53.461066,14.520566

Dom Zdrojowy Eckerberg z lotu ptaka w okresie międzywojennym

Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii im. św. Brata Alberta w Szczecinie, do 1991 roku Państwowy Dom Wczasów Dziecięcych i Sanatorium Rehabilitacyjne dla Dzieci „Cichy Kącik” położony na terenie Parku Leśnego Arkoński. Mieści się w zabudowaniach istniejącego tu do 1945 roku dawnego Domu Zdrojowego „Eckerberg” (Kurhaus Eckerberg).

Historia

Dom Zdrojowy Eckerberg

Po raz pierwszy wspomniany został na początku lat 80. i 90. XIX wieku w ogłoszeniach prasowych, a także w przewodniku po Szczecinie i okolicy z roku 1891 jako zakład wodoleczniczy zarządzany przez dr Viecka (Wasserheilanstalt Eckerberg). [1] Natomiast w przewodniku Sarana z roku 1913 roku został wymieniony jako dom zdrojowy (Kurhaus) będący własnością miasta, z restauracją, kawiarnią na wolnym powietrzu oraz pokojami do wynajęcia, położony w lesie nieopodal końcowego przystanku linii 3. [2] Obiekt w okresie międzywojennym, oprócz licznych kuracjuszy, był odwiedzany przez wędrujących lasem mieszkańców Szczecina zarówno latem i zimą, w tym także przez amatorów sportów zimowych, między innymi na położonym obok torze saneczkowym.

Uzdrowisko

Zabudowa dawnego domu zdrojowego przetrwała działania wojenne i powojennych szabrowników i pod nieużywaną obecnie nazwą „Uzdrowisko” została przeznaczona do celów oświatowych. Początkowo jako przedszkole, a następnie jako Państwowy Dom Wczasów Dziecięcych „Cichy Kącik” i Sanatorium Rehabilitacyjne dla Dzieci „Las Arkoński”. [3] W 1991 roku miasto przekazało zabudowania Caritasowi Archidiecezji Szczecińsko – Kamieńskiej, który początkowo umieścił tu Ognisko Świętego Brata Alberta – internat dla chłopców, którzy z różnych przyczyn znaleźli się w trudnej sytuacji życiowej, a następnie w 2005 roku przekształcił je w Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii im. św. Brata Alberta w Szczecinie. [4]

Ogłoszenie prasowe w czasopiśmie Goniec Wielkopolski z dnia 8 maja 1881 r.

Przypisy

  1. tu jako przyklad anos prasowy w w czasopiśmie Goniec Wielkopolski; zob. także przewodnik Stettin und Umgebung. Städtebilder und Landschaften aus aller Welt; No. 119-119a. Zürich ca 1891 /1893/, s. 51. Istnieje podstawa, iż z tego okresu pochodzą zachowane do dzisiaj zabudowania.
  2. H. Saran, Stettin nebst Umgebung, ein zuverlässiger Führer. Stettin 1913, s. 17; obiekt został zakupiony przez miasto w roku 1909 od wdowy Karoliny Vieck, zob. B. Kozińska, Rozwój przestrzenny Szczecina od początku XIX wieku do II wojny światowej. Szczecin 2002, s. 234 i n., także przyp. 645.
  3. T. Białecki, L. Turek-Kwiatkowska, Szczecin stary i nowy. (Encyklopedyczny zarys dziejów historycznych dzielnic i osiedli oraz obiektów fizjograficznych miasta). Uniwersytet Szczeciński. Szczecin, 1991, s. 357 oraz 374; zob. także Encyklopedia Szczecina. T. 2. Red. Tadeusz Białecki. Uniwersytet Szczeciński. Szczecin, 2000, s. 573.
  4. Zob. strona internetowa MOS im. Św. Brata Alberta.


Bibliografia

  • Stettin und Umgebung. Städtebilder und Landschaften aus aller Welt; No. 119-119a. Zürich ca 1891 [1893].
  • Saran H., Stettin nebst Umgebung : ein zuverlässiger Führer. Stettin 1913.
  • Białecki T., Turek-Kwiatkowska L., Szczecin stary i nowy. (Encyklopedyczny zarys dziejów historycznych dzielnic i osiedli oraz obiektów fizjograficznych miasta). Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 1991.
  • Encyklopedia Szczecina. T. 2. Red. Tadeusz Białecki. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2000.
  • Kozińska B., Rozwój przestrzenny Szczecina od początku XIX wieku do II wojny światowej. Szczecin 2002.

Linki zewnętrzne



IES64.png
Autor opracowania: Jan Iwańczuk