Dwór (Barkowo)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dwór w Barkowie
Dwór w Barkowie
Nazwa niemiecka Barckow
Lokalizacja 72-310 Barkowo
Projektant nieznany
Data budowy przełom XIX i XX wieku

Geolokalizacja: 53.847261,15.240255

Dwór w Barkowie
Dwór w Barkowie

Dwór we wsi Barkowo – niem. Barckow (gmina Gryfice)

Wieś

Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1335 roku. W XV wieku wieś stanowiła lenno rodziny von Ebersteinów z Nowogardu. W późniejszych czasach następowała częsta zmiana właścicieli. W połowie XIX wieku właścicielem majątku był radca dworu książąt meklemburskich Hartwig von Bülow, który w 1853 roku zawarł związek małżeński z Julią Emilią von Wartensleben, najstarszą córką Aleksandra Konstantego von Wartenslebena, właściciela majątku w Świerznie. W 1870 roku do folwarku należało 2429 mórg ziemi, z czego 15 mórg przypadało na ogrody, 25 mórg na łąki, 203 morgi na lasy i 4,5 morgi na wody. We wsi znajdowało się 14 domów i zamieszkiwało ją 225 osób. Majątek miał zabudowania w przysiółku Nieradzin (Horst lub Krüppenbalten) w postaci 12 gospodarstw chłopskich, 3 gospodarstw zagrodniczych i wiatraka. W 1892 roku majątek obejmował 650 ha, z czego 569 ha przypadało na ziemię rolną, 6 ha na łąki, 22 ha na pastwiska, 22 ha na lasy i 1 ha na wody. W folwarku była prowadzona hodowla 850 owiec, 32 koni, 74 sztuk bydła i 60 sztuk trzody chlewnej. Majątek miał własną cegielnię. W latach trzydziestych XX wieku właścicielem majątku był Philip von Norman a administratorem niejaki Kliefoth. W latach 1945-1947 w dawnym folwarku stacjonowało Wojsko Polskie. Do 1963 roku majątek wchodził w skład Państwowych Nieruchomości Ziemskich. W 1963 roku utworzono Stację Hodowli Roślin. Obecnie dawny folwark należy do prywatnego właściciela.

Dwór

We wsi znajduje się dwór zbudowany na przełomie XIX i XX wieku. Pierwotnie był to obszerny dom w stylu rezydencji wiejskiej. Na początku XX wieku dobudowano piętrowe skrzydło w kształcie litery T. Obecnie jest to bezstylowy, dwuskrzydłowy parterowy budynek o nieregularnej bryle, o powierzchni 780 m2, kryty dachami dwuspadowymi. W latach 1965-1966 w budynku przeprowadzono remont i przebudowę w postaci likwidacji antresoli i dobudowania ganku. Wokół budynku znajdują się zachowane zabudowania gospodarcze, lodownia oraz park dworski o powierzchni 2 ha z przełomu XVIII i XIX wieku z okazami buku, dębu, lipy i grabu. Obiekt niedostępny.

Bibliografia

  • Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa. Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy