Dwór (Bielin)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dwór w Bielinie
Dwór w Bielinie
Nazwa niemiecka Bellin
Lokalizacja 74-503 Bielin
Projektant nieznany
Data budowy 2 połowa XVIII wieku

Geolokalizacja: 52.828206,14.454997

Dwór w Bielinie
Kominek w dworze w Bielinie

Dwór w Bielinie - niem. Bellin (gmina Moryń)

Wieś

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1248 roku. W 1337 roku, według informacji zamieszczonych w księdze margrafa Ludwika, właścicielem wsi była rodzina rycerska von Brünkowów. Natomiast do XVIII wieku właścicielami były kolejne rodziny m.in. von Werbelowów, von Barfussów, von Holzendorfów, von Mörnerów i von Schlabrendorfów. Od 1715 roku właścicielami wsi były rodziny von Marwitzów i von Wobeserów. W 1715 roku wieś zamieszkiwało 22 chłopów, 13 zagrodników i leśniczy. We wsi znajdowały się kuźnia i karczma. W XVIII wieku gospodarstwa chłopskie zostały włączone do majątku folwarcznego. W 1787 roku właścicielem scalonego majątku był Ernest Bogislav von Wobeser. W 1790 roku w osadzie zamieszkałej przez 192 osoby było 12 gospodarstw zagrodniczych. W 1801 roku właścicielem majątku był Georg F. von Wobeser. W 1819 roku dokonano parcelacji ziem. Po śmierci Georga F. von Wobesera w 1828 roku majątek o areale 508 mórg należał do pięciu jego córek. W 1834 roku córki sprzedały majątek Theodorowi Felixowi von Kahlemu i jego żonie Adelaine von Steinacker za 90 000 talarów. Po śmierci von Kahlego majątek odziedziczyła jego córka Helena oraz jej mąż Ernest Adler von Hymmen. Po śmierci męża i syna Helena von Hymmen oddała majątek w dzierżawę. W XIX wieku jego zarządcami byli niejaki Kofahl oraz proboszcz Burscher. Od 1913 roku właścicielem majątku był rotmistrz von Lagen-Steinkeller. W 1906 roku we wsi powstała stacja kolejowa. W 1913 roku w Bielinie mieszkało 426 mieszkańców. W 1922 roku nastąpiła elektryfikacja miejscowości. Po II wojnie światowej w dawnym majątku funkcjonował PGR, a od 1952 roku do dzisiaj – stadnina koni.

Dwór

We wsi znajduje się parterowy dwór zbudowany w drugiej połowie XVIII wieku w stylu późnego baroku. W 1973 roku budynek został wyremontowany, a w 1981 roku jego część strawił pożar. Jest to budynek o powierzchni 800 m2 założony na rzucie prostokąta, kryty mansardowym dachem, z wysuniętym ryzalitem w części frontowej. Obecnie w wyremontowanym dworze właściciele prowadzą działalność hotelową i gastronomiczną. W sąsiedztwie budynku znajdują się zabudowania folwarczne (m.in. oficyna i stajnia z końca XVIII wieku) oraz park dworski z XVIII wieku o powierzchni 10 ha z bogatym drzewostanem złożonym m.in. z cyprysika błotnego z pneumatoforami, topoli i wiązów. Obiekt dostępny.

Bibliografia

  • Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa. Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy