Dwór zarządcy (Bralęcin)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dwór zarządcy majątku w Bralęcinie
Dwór zarządcy majątku w Bralęcinie
Lokalizacja 73-115 Bralęcin
Projektant nieznany
Data budowy nieznana

Geolokalizacja: 53.239434,15.235264

Dwór zarządcy w Bralęcinie (niem. Brallenthin, gmina Dolice)

Wieś

Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1339 roku, kiedy należała do rodziny von Wedlów z Krępcewa. W 1352 roku właścicielami wsi zostali bracia Günterowie-Wellen (Piotr, Henryk, Ebert, Henning) oraz Borko von Borcke, z zachowaniem zwierzchnich praw lennych rodziny von Wedlów.

W 1575 roku właścicielami części wsi, wraz z Kurżewem, byli bracia Kacper, Jakub, Henryk i Joachim von Borckowie. Właścicielami drugiej części wsi w 1561 roku była rodzina von Krüssowów. Ród von Borcków z ostatnim przedstawicielem Ludwikiem Wilhelmem Emilem z Bralęcina wymarł w 1836 roku, w związku z czym po procesie zakończonym w 1846 roku wieś wróciła do rodziny von Wedlów z Krępcewa (do Karola Ferdynanda z Rzepina).

W 1857 roku właścicielami wsi byli Lupold von Wedel z żoną Joanną Teresą von der Osten. W połowie XIX wieku majątek obejmował 26 dymów, 31 budynków gospodarczych, gorzelnię, a zamieszkiwany był przez 227 mieszkańców. We wsi było: 7 gospodarstw chłopskich, 3 chałupnicze, 1 parafialne, 9 dymów, 4 budynki gospodarcze i 125 mieszkańców.

W 1911 roku właścicielką majątku była Helena von Saldern z domu von Wedel. W 1939 roku właścicielem majątku obejmującego 1 300 ha ziemi był Otto von Saldern. W 1939 roku wieś zamieszkiwało 538 mieszkańców w 131 gospodarstwach domowych.

Dwór

We wsi z dawnego majątku zachował się dwór rządcy. Jest to parterowy budynek z użytkowym poddaszem, siedmioosiowy ze stylizowanymi obramieniami otworów okiennych i drzwiowych.

W sąsiedztwie zachowały się zabudowania gospodarcze m.in.: obora, mleczarnia, magazyn zbożowy oraz częściowo zdewaloryzowany park dworski o powierzchni 10 ha z bogatym drzewostanem złożonym z buka pospolitego odmiany purpurowej, glediczii trójcieniowej, platana klonolistnego, dębu szypułkowego, lip i kasztanowców.

Obiekt dostępny z zewnątrz.

Bibliografia

  • Katalog zabytków powiatu stargardzkiego. T. 1. Red. Marcin Majewski. Stargard: Muzeum w Stargardzie, 2010.
  • Katalog zabytków powiatu stargardzkiego. T. 2. Red. Marcin Majewski. Stargard: Muzeum w Stargardzie, 2010.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy