Edmund Bilicki

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj


Edmund Jan Bilicki
inżynier elektryk, działacz polityczny
Data urodzenia 11 marca 1928
Miejsce urodzenia Łobżenica


Edmund Bilicki (ur. 1928- ), elektryk, członek „Solidarności”, współtwórca Szczecińskiego Klubu Katolików i jego wiceprezes w latach 1991-2003, polityk, senator I kadencji w latach 1989-1991.

Życiorys

Edmund Jan Bilicki urodził się 11 marca 1928 r. w Łobżenicy. W latach 1942-1945 pracował w warsztacie mechaniczno-elektrycznym w Łobżenicy, w 1945 r. na lotnisku wojsk sowieckich w tej samej miejscowości.

W Szczecinie na stałe osiadł we wrześniu 1946 r. W tymże roku pracował w Biurze Inżynierskim W. Głodysza w Szczecinie. Do 1948 r. w ZHP. W tymże roku założyciel szkolnej organizacji Bratnia Pomoc, przesłuchiwany przez UB.

W latach 1947-1950 kształcił się w Liceum Ogólnokształcącym w Szczecinie. W tym samym roku pełnił funkcję kierownika Wydziału Energetyki i Ruchu w Zakładach Odzieżowych im. 22 Lipca w Szczecinie. W 1954 r. ukończył studia na Wydziale Elektrycznym Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Szczecinie, uzyskując tytuł inżyniera elektryka. W latach 1954-1957 asystent-projektant w Biurze Projektów Przemysłu Włókien Sztucznych w Łodzi oraz w Zakładach Włókien Sztucznych we Wrocławiu. Od 1957 do 1989 r. pracował w Biurze Studiów i Projektów Przemysłowych Urządzeń Elektrycznych "Elektroprojekt" w Szczecinie. Przez 20 lat był koordynatorem prac projektowych związanych z budową obiektów przemysłowych za granicą - został od nich odsunięty w 1981 r. Członek Stowarzyszenia Elektryków Polskich.

Od 1957 r. wiceprezes szczecińskiego Klubu Inteligencji Katolickiej do momentu jego rozwiązania w niecały rok później. Współpracował również z innymi KIK w Polsce, m.in. w Poznaniu. Uczestnik Duszpasterstwa Akademickiego prowadzonego przez o. Władysława Siwka przy parafii św. Andrzeja Boboli w Szczecinie. W 1959 r. przesłuchiwany przez SB po przyjęciu zaproszenia bp. Wilhelma Pluty do Gorzowa Wlkp.

W latach 1971-1977 uczestnik spotkań grupy antykomunistycznej wywodzącej się z Duszpasterstwa Akademickiego o. Siwka – wraz z Przemysławem Fenrychem, Krzysztofem Litwinionkiem, Michałem Platerem-Zyberkiem, Andrzejem i Janem Tarnowskimi, Zbigniewem Szymańskim i Leopoldem Winklerem.

Od 1978 r. współpracował z Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela – Przekazywał do Radia Wolna Europa informacje o sytuacji w Szczecinie. Dwa lata później przystąpił do „Solidarności”. Od września 1980 r. pełnił funkcję przewodniczącego Komitetu Założycielskiego i Komisji Zakładowej w „Elektroprojekcie”. Delegat do Międzyzakładowej Komisji Robotniczej. W 1980 r. współtworzył (razem z Przemysławem Fenrychem, Wojciechem Gołąbem, Michałem Platerem-Zyberkiem, Antonim Zielińskim) Szczeciński Klub Katolików, następnie jego prezes do 1990 r. i wiceprezes w latach 1991–2003.

W stanie wojennym działał w Biskupim Komitecie Charytatywnym, wspierając represjonowanych oraz ich rodziny – był odpowiedzialny za poradnictwo rodzin, aptekę oraz podział darów, do 1984 r. za Dom Samotnej Matki w Karwowie. Był współorganizatorem powołania Towarzystwa Odpowiedzialnego Rodzicielstwa, Mszy Świętych za Ojczyznę, tzw. trybun duszpasterskich w parafii św. Andrzeja Boboli i Sanktuarium Najświętszego Serca Pana Jezusa w Szczecinie. W 1981 r. był współpracownikiem podziemnego pisma „Korzenie”, natomiast w latach 1982-1986 autor artykułów.

W 1988 r. przeniesiony na niższe stanowisko w swoim zakładzie pracy za kolportaż znaczków poczty podziemnej. W latach 1983-1989 był rozpracowywany przez Wydział IV WUSW w Szczecinie w ramach Kwestionariusza Ewidencyjnego krypt. Prezes.

Jeden z organizatorów Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego (1989 r.), oraz członek Rady Politycznej do 1991 r. W latach 1989-1991 zasiadał w Senacie I kadencji z ramienia Komitetu Obywatelskiego, reprezentując województwo szczecińskie. W tym czasie zasiadał w komisjach: Kultury, Środków Przekazu, Nauki i Edukacji Narodowej, Ochrony Środowiska oraz Spraw Emigracji i Polaków za Granicą. W 1991 r. startował w wyborach do parlamentu z listy Wyborczej Akcji Katolickiej - bez powodzenia, następnie przeszedł na emeryturę.

W latach 1991-1994 prezes Rady Nadzorczej Zachodniopomorskiego Towarzystwa Telekomunikacyjnego. W 1996 r. współtworzył Akcję Katolicką w Szczecinie. W latach 1998-2002 radny rady miejskiej III kadencji z listy Akcji Wyborczej Solidarność. Ubiegał się o reelekcję na stanowisko radnego w radzie miasta z listy komitetu Razem Polsce – bez powodzenia.

W 2018 r. prezydent RP Andrzej Duda odznaczył go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.


Bibliografia



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Aneta Popławska-Suś