Elżbieta Kilarska

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Elżbieta Kilarska
aktorka
brak zdjecia
Data urodzenia 8 października 1931
Miejsce urodzenia Warszawa
Data śmierci 13 marca 2013
Miejsce śmierci Warszawa
Miejsce spoczynku Stare Powązki


Elżbieta Kilarska (1931-2013) – aktorka

Życiorys

Elżbieta Kilarska (wł. Elżbieta Kowalska) urodziła się 8 października 1931 roku w Warszawie. Była córką Józefa Kowalskiego, pracownika Instytutu Wydawniczego „Biblioteka Polska”, i Zofii z d. Morawskiej. Do wybuchu wojny uczęszczała do Szkoły Żeńskiej im. Cecylii Plater-Zyberkówny przy ul. Pięknej w Warszawie.

Po wybuchu wojny naukę kontynuowała na tajnych kompletach aż do wybuchu powstania.

Po zakończeniu wojny wraz z rodzicami wyjechała do Bydgoszczy, gdzie jej ojciec objął stanowisko dyrektora Państwowych Zakładów Wydawnictw Szkolnych. W Bydgoszczy uczęszczała do gimnazjum i liceum ogólnokształcącego. W 1949 roku uzyskała świadectwo dojrzałości. W roku akademickim 1949/50 studiowała na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Od października 1950 roku kontynuowała naukę w Państwowej Wyższej Szkole Aktorskiej w Łodzi. Studiów jednak nie ukończyła.

We wrześniu 1951 roku została zaangażowana jako aktorka w Wojewódzkim Ludowym Teatrze Objazdowym w Łodzi, gdzie m.in. zagrała Helę w Wodewilu warszawskim Zdzisława Gozdawy i Wacława Stępnia, Aktorkę w Przygodzie z ogłoszenia, Sługę i Szwaczkę w Ich czworo Gabrieli Zapolskiej. Po rozwiązaniu zespołu i likwidacji teatru, otrzymała angaż do nowo powstałego Teatru Ziemi Łódzkiej (od 1 marca 1953). Tu zagrała m.in. Fruzię w Damach i huzarach Aleksandra Fredry.

Ze względów rodzinnych przeniosła się do Warszawy. Przez dwa lata nie pracowała w zawodzie. Sporadycznie grywała w jednoaktówkach Fredry podczas tras objazdowych organizowanych przez warszawski oddział ARTOS.

W marcu 1955 roku została aktorką Teatru Ludowego w Warszawie (1955). Później pracowała w Teatrze Dolnośląskim w Jeleniej Górze (1956). Ze względu na złe warunki mieszkaniowe, po dwóch miesiącach przeniosła się do Olsztyna, gdzie w marcu 1956 roku otrzymała angaż w Teatrze im. Stefana Jaracza. W 1957 roku zdała eksternistyczny egzamin aktorski (16 maja).

W latach 1959-1960 występowała w Teatrze Polskim w Bydgoszczy, 1960-1961 w Teatrze im. Mickiewicza w Częstochowie, 1962-1965 w Teatrze Śląskim im. Wyspiańskiego w Katowicach.

W latach 1965-1972 była aktorką Państwowych Teatrów Dramatycznych w Szczecinie. Jako asystent reżysera współpracowała z Ewą Kołogórską przy realizacji spektakli Drewniaczek i Księżniczka na opak wywrócona. W 1971 roku wystąpiła w roli Ciotki w spektaklu Jedenasty list Kamilli Colon zrealizowanym przez szczeciński ośrodek telewizyjny.

W sez. 1972/73 została zaangażowana do Teatru Dramatycznego im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku. Wystąpiła na tej scenie w Ich czworo Gabrieli Zapolskiej, Operze za trzy grosze Bertolta Brechta, Wyzwoleniu Stanisława Wyspiańskiego, Okapim Stanisława Grochowiaka.

Od 1975 roku aż do śmierci była związana z teatrami warszawskimi – z Teatrem Ziemi Mazowieckiej (1975-1986), Teatrem Popularnym (1986-1990) i z Teatrem Szwedzka 2/4 (od 1990).

Grała drugoplanowe role w filmach, m.in.: Bez końca (1984), Rajska jabłoń (1985), Dotknięci (1988), Szwadron (1992), Wino truskawkowe (2007). Występowała również w popularnych serialach telewizyjnych, m.in. w Lecie leśnych ludzi (1984), Dekalogu (1988), Klanie (1997), Plebanii (2000), Szpitalu na perypetiach (2002-2003), Dylematu 5 (2006).

Od 1957 roku należała do Związku Artystów Scen Polskich.

Była żoną aktora Janusza Kilarskiego.

Zmarła 13 marca 2013 roku w Warszawie. Została pochowana 21 marca w rodzinnym grobowcu na Starych Powązkach (kw. 148-1/2).

Teatr (Szczecin)

Tytuł Autor Reżyseria Forma twórczości Postać Teatr Data premiery
Głód i pragnienie Eugène Ionesco Andrzej Ziębiński obsada aktorska Ciotka Adelajda Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 24 września 1965
Śniadanie obiad kolacja Andrzej Szypulski Józef Wyszomirski obsada aktorska Danka Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 15 października 1965
Trzy białe strzały Jan Makarius Ewa Kołogórska obsada aktorska Srebrny Księżyc Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 20 lutego 1966
Lekkomyślna siostra Włodzimierz Perzyński Aleksander Rodziewicz obsada aktorska Ada Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 9 czerwca 1966
Meteor Friedrich Dürrenmatt Jan Maciejowski obsada aktorska Członkini Armii Zbawienia Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 9 grudnia 1966
Niech no tylko zakwitną jabłonie Agnieszka Osiecka Barbara Fijewska obsada aktorska Dziewczyna; Girlsa; Gość; Kokota Mimi; Koleżanka z Pracy; Pani; Partyzantka; Personalna; Skromnisia; Zdradzona Dziewczyna Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 21 marca 1967
Niezwykła przygoda Pana Kleksa Jan Brzechwa Jan Maciejowski obsada aktorska Stalowy Jeż Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 14 stycznia 1968
Don Juan Molière Tadeusz Byrski obsada aktorska Karolka Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 15 marca 1968
Chwiejna równowaga Edward Albee Jan Maciejowski obsada aktorska Klara Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 9 czerwca 1968
Kot w butach Zenon Laurentowski Ewa Kołogórska obsada aktorska Królewna Purchawka Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 19 października 1968
Wyzwolenie Stanisław Wyspiański Jan Maciejowski obsada aktorska Córka Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 14 lutego 1969
Rzecz listopadowa Ernest Bryll Krystyna Skuszanka, Jerzy Krasowski obsada aktorska Piosenkarka Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 20 kwietnia 1969
Król w kraju rozkoszy Franciszek Zabłocki Wanda Laskowska obsada aktorska Placylla Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 11 września 1969
Portret Marii Józef Gruda Józef Gruda obsada aktorska Panna Sikorska; Bronisława Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 16 listopada 1969
Wesele Stanisław Wyspiański Józef Gruda obsada aktorska Marysia; Rachel Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 10 maja 1970
Drewniaczek Ludwik Świeżawski Ewa Kołogórska asystent reżysera, obsada aktorska Pelagia Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 31 października 1970
Dialogus de Passione abo Żałosna Tragedyja o Męce Jezusa Anonim Jitka Stokalska obsada aktorska Weronika Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 28 marca 1971
Księżniczka na opak wywrócona Pedro Calderon de la Barca Ewa Kołogórska asystent reżysera, obsada aktorska Laura Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 27 czerwca 1971
Rewizor Mikołaj Gogol Jitka Stokalska obsada aktorska Awdotia Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 26 września 1971
Dundo Maroje albo Rzymska kurtyzana Marin Drżić Jitka Stokalska obsada aktorska Piastunka Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 11 listopada 1971
Pan Puntila i jego sługa Matti Bertolt Brecht Czesław Staszewski obsada aktorska Telefonistka Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 16 kwietnia 1972



Na scenie

fot. Grażyna Wyszomirska



Radio

Tytuł słuchowiska Autor Reżyseria (adaptacja radiowa) Forma twórczości Data pierwszej emisji
Za dużo o nieboszczyka (z cyklu Szczecińskie popołudnia) Lech Ignaszewski Julia Zyblewska obsada aktorska 1 grudnia 1967



Inne źródła




IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz