Franz Hildebrandt

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franz Hildebrandt
profesor gimnazjalny
Data urodzenia 23 kwietnia 1858
Miejsce urodzenia Kamień Pomorski
Data śmierci 6 grudnia 1920
Miejsce śmierci Szczecin
Lata działalności 1886-1913
Narodowość niemiecka


Franz Hildebrandt (Hildebrand) (1858-1920) – profesor gimnazjalny

Życiorys

Franz Emil Gustav Hildebrandt urodził się w Kamieniu Pomorskim 23 kwietnia 1858 roku, jako syn radcy prawnego Gustava Hildebrandta i jego żony Marii z domu Rhades. Od roku 1864 uczęszczał do Bugenhagensche Gymnasium w Trzebiatowie nad Regą, które opuścił po otrzymaniu świadectwa dojrzałości w roku 1877. Studiował filologię klasyczną na uniwersytecie w Marburgu i w Berlinie. W roku 1884 na uniwersytetu w Halle obronił dysertację „De Hecyrae Terentianae origine”, otrzymując tytuł doktora filozofii. 1 lipca tego samego roku zdał egzamin państwowy przed Königliche Wissenschaftlichen Prüfungskommission w Berlinie, uzyskując uprawnienia do nauczania języków klasycznych – łaciny i greki w szkołach gimnazjalnych. Kolejny egzamin, do którego przystąpił 31 lipca 1885 roku w Greifswaldzie pozwolił mu uzupełnić kwalifikacje nauczycielskie do prowadzenia lekcji religii.

Hildebrandt swój roczny okres próbny odbył w latach 1884-1885 w König Wilhelms-Gymnasium w Szczecinie jako nauczyciel stażysta (Probekandidat). Po jego zakończeniu na rok zamieszkał w Neapolu jako guwerner. Po powrocie z Neapolu w roku 1886 roku został zatrudniony jako zastępca niedysponowanego nauczyciela w Städtische Gymnasium und Real-Progymnasium w Słupsku. Tę samą funkcję pełnił rok później w König Wilhelms-Gymnasium w Szczecinie zastępując profesora gimnazjalnego (Oberlehrer) dr Haenicke. Po czym przeniósł się do Koszalina, gdzie od 1 kwietnia 1887 roku objął stanowisko nauczyciela pomocniczego (Hilfslehrer) w Königliche Gymnasium. Od 1 kwietnia 1888 roku do 31 marca 1889 roku pełnił funkcję nauczyciela pomocniczego i adiunkta w Pädagogium w Putbus. Następnie powrócił do Szczecina, aby 1 kwietnia zostać członkiem kolegium nauczycielskiego König Wilhelms-Gymnasium. W nim powierzono mu nauczanie języków - łaciny i niemieckiego oraz religii i historii. Jako wychowawca sprawował opiekę nad klasą czwartą, piątą i szóstą.

1 lutego 1893 został przesunięty na stanowisko profesora gimnazjalnego oraz zaangażowano go na stałe w gimnazjum. Tytuł profesora otrzymał 27 stycznia 1906 roku, zaś 12 marca tego samego roku nadano mu godność Radcy IV Klasy (Räte IV. Klasse). Od roku 1894 kierował Musikverein König Wilhelms-Gymnasium, które pod jego kierunkiem pomimo licznych trudności pięknie rozkwitło.

Problemy zdrowotne spowodowały, że Franz Emil Gustav Hildebrandt 1 kwietnia 1913 roku przeszedł w stan spoczynku. Za swoje zasługi dla działalności jako pedagoga odznaczono go Orderem Orła Czerwonego IV Klasy (Roter Adlerorden IV. Klasse).

Wybuch pierwszej wojny światowej spowodował, że znaczna liczba nauczycieli został powołana do służby wojskowej. Dyrekcja König Wilhelms-Gymnasium na ich miejsce jako zastępstwo zatrudniła nauczycieli przebywających już w stanie spoczynku, między innymi Hildebrandta.

Franz Emil Gustav Hildebrandt zmarł 6 grudnia 1920 roku w Szczecinie.

Publikacje

  • De Hecyrae Terentianae origine. Halis Saxonum 1884 (Diss.).

Bibliografia

  • Festschrift zur Einweihung des neuen Gymnasial-Gebäudes beim Königlichen Pädagogium in Putbus am 12. November 1908. Putbus 1908, s. 23.
  • Programm des König-Wilhelms-Gymnasiums zu Stettin für das Schuljahr von Ostern 1884 bis Ostern 1885. Stettin 1885, s. 17.
  • Programm des König-Wilhelms-Gymnasiums zu Stettin für das Schuljahr von Ostern 1889 bis Ostern 1890. Stettin 1890, s. 30.

Linki zewnętrzne

Kwestionariusz osobowy Franza Hildebrandta w zbiorach berlińskiej Bibliothek für Bildungsgeschichtliche Forschung