Gottfried Graf von Bismarck-Schönhausen

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gottfried Graf von Bismarck-Schönhausen (ur. 29 marca 1901 roku w Berlinie, zginął 14 września 1949 roku w Verden (Aller) w wypadku samochodowym) - prezydent regencji szczecińskiej w latach 1934-1938

Życiorys

Hrabia Gottfried von Bismarck-Schönhausen był wnukiem kanclerza Rzeszy księcia Ottona von Bismarcka. Po ukończeniu gimnazjum w Plön, odbył służbę wojskową w pułku kawalerii w Poczdamie, następnie (w latach 1919-1920) był członkiem Grenschutzu Ost. Od 1921 do 1924 roku studiował prawo w Heidelbergu, Monachium i Kilonii. W latach 1925-1927 odbył podróże po Europie (do Skandynawii, Anglii, Francji i Włoch) i Ameryce Północnej (do Stanów Zjednoczonych Ameryki i Kanady), a od 1927 do 1928 roku pracował w biurach hamburskim i nowojorskim Hamburg-Amerika-Linie. W 1928 roku został kierownikiem wydziału polityki handlowej w Związku Rzeszy Przemysłu Niemieckiego (Reichsverband der Deutschen Industrie). Rok później osiadł w swoim majątku na Pomorzu (Barnowiec). Jednocześnie wstąpił do NSDAP (nr 1290912). Od 1 września 1932 do kwietnia 1933 roku był doradcą powiatowym wydziału polityki agrarnej NSDAP w powiecie miasteckim. W latach 1933-1934 był landratem na Rugii. Od października 1934 roku pełnił obowiązki prezydenta regencji szczecińskiej, którym został w 1935 roku. W 1938 roku objął podobny urząd w Poczdamie. Od 1933 roku był członkiem Reichstagu.

We wrześniu 1935 roku wstąpił do Waffen-SS. 12 kwietnia 1940 roku został powołany do służby wojskowej w Luftwaffe (doszedł do stopnia porucznika rezerwy). Szybko awansował w Allgemeine SS (SS-Standartenführer w styczniu 1939 roku, SS-Oberführer w 1943 roku, SS-Brigadeführer w sztabie Reichsführera SS 30 stycznia 1944 roku). 29 lipca 1944 roku został aresztowany w związku z podejrzeniem o udział w zamachu na Hitlera z 20 lipca. 1 września został zdegradowany do SS-Manna i wykluczony z Allgemeine SS. 4 października stanął przed Volksgerichtshofem. Wyrok z 23 października oczyszczał go z zarzutu udziału w spisku, jednak do wiosny 1945 roku przebywał w obozach koncentracyjnych.

Źródła

Bibliografia

  • Rainer Bookhagen, Die evangelische Kinderpflege und die Innere Mission in der Zeit des Nationalsozialismus. Rückzug in den Raum der Kirche. Band 2: 1937 bis 1945, Vandenhoeck & Ruprecht, 2002, Göttingen, ISBN 3-525-55730-2.
  • E. Kienast, Der Großdeutsche Reichstag 1938, R. v. Decker’s Verlag, Berlin, 1938.
  • Joachim Lilla (red.), Statisten in Uniform. Die Mitglieder des Reichstags 1933-1945. Ein biographisches Handbuch, Droste Verlag, Düsseldorf, 2004, ISBN 3770052544.
  • Johannes Tuchel, Die Verfahren vor dem „Volksgerichtshof” nach dem 20. Juli 1944 [w:] Manuel Becker, Christoph Studt (red.), Der Umgang des Dritten Reiches mit den Feinden des Regimes. XXII. Königswinterer Tagung (Februar 2009), LIT Verlag Dr. W. Hopf, Berlin, 2010, ISBN 978-3-643-10525-7.
  • Reinhold Zilch (red.), Bärbel Holtz, Die Protokolle des Preußischen Staatsministeriums 1817–1934/38. Band 12 [w:] Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften (wyd.): Acta Borussica. Neue Folge, Olms-Weidmann, Hildesheim 2004, ISBN 3-487-12704-0.



IES64.png
Autor opracowania: Bartosz Morylewski