Helena Majdaniec

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Helena Majdaniec
piosenkarka
brak zdjecia
Data urodzenia 5 października 1941
Miejsce urodzenia Mylsk
Data śmierci 18 stycznia 2002
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Szczecinie (kw. 24A-3-12)
Lokalizacja grobu zobacz na mapie


Helena Majdaniec (1941-2002) – piosenkarka, artystka estradowa


Życiorys

Helena Majdaniec urodziła się 5 października 1941 roku w Mylsku na Wołyniu (ob. Ukraina) w rodzinie Filemona Majdańca i jego żony Lidii. W 1945 roku, w ramach akcji repatriacyjnej, wraz z rodzicami i dwójką rodzeństwa przybyła do Szczecina. Po śmierci Lidii Majdaniec we wrześniu 1957 roku, opiekę na rodzeństwem przejęła najstarsza siostra, Róża.

Helena Majdaniec ukończyła renomowane I Liceum Ogólnokształcące przy Alei Piastów 12, prowadzone przez zasłużoną dla szczecińskiego szkolnictwa Janinę Szczerską. Zainteresowania muzyczne wyniosła z domu. Jej ojciec był utalentowanym klarnecistą samoukiem. Wiedzę muzyczną zdobywała najpierw w podstawowej, a później w średniej Szkole Muzycznej I stopnia przy al. Wojska Polskiego 115 w Szczecinie – obie w klasie fortepianu. Choć wykazywała duże uzdolnienia w grze na tym instrumencie, wkrótce jej prawdziwą pasją miała stać się piosenka. Zafascynowana głosami Brendy Lee i Connie Francis, interesowała się także jazzem, szczególnie uwielbiała Ellę Fitzgerald. Dzięki dostępowi do zagranicznych płyt, poznawała nowe trendy muzyczne, królujące w zachodniej Europie i w Stanach Zjednoczonych.

Debiut i pierwsze sukcesy

Wojciech Gąssowski i Helena Majdaniec - Festiwal Młodych Talentów w Szczecinie (1962)

Zadebiutowała jako licealistka w 1957 roku na scenie szczecińskiego Akademickiego Teatrzyku „Skrzat”, do którego zaprosił ją Tadeusz Klimowski. Spotkanie ze starszymi kolegami, m.in. Ireneuszem Krzysztofem Szmidtem, Janem Janikowskim, Andrzejem Androchowiczem, Michałem Rajskim, Januszem Pietrzykowskim i Janem Szyrockim, było jednym z ważniejszych momentów w jej artystycznym życiu. Duże możliwości wokalne docenił Jan Szyrocki, angażując ją w 1959 roku do Chóru Politechniki Szczecińskiej. Z zespołem tym wzięła udział w kilku zagranicznych tournée, m.in. we Włoszech. Zaczęła się uczyć języka włoskiego, który wówczas zaczął dominować w europejskiej piosence.

W Szczecinie, współpracując nadal ze „Skrzatem”, występowała w klubach „Pimpuś” (późniejsze „Kontrasty”) oraz w „Pinokiu”. W 1961 roku wzięła udział w eliminacjach konkursu Szukamy Młodych Talentów, imprezę zainicjowana przez zdobywający popularność zespół Czerwono-Czarni. Po wygraniu eliminacji, jesienią 1961 roku rozpoczęła współpracę z Czerwono-Czarnymi.

Niedługi czas potem została organistką w żeńskim zespole Klipsy, który akompaniował Mieczysławowi Foggowi. W zespole poznała Katarzynę Gärtner, która na zamówienie Jacka Nieżychowskiego do tekstu Ewy Rzemienieckiej specjalnie dla niej skomponowała piosenkę Eurydyki tańczące. Później utwór ten w nowej interpretacji Anny German został włączony do kanonu najlepszych polskich piosenek wszech czasów.

Właściwa kariera piosenkarska Heleny Majdaniec rozpoczęła się na przełomie czerwca i lipca 1962 roku, z chwilą udziału w I Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie. Podczas koncertu zaśpiewała Bilet w jedną stronę (One Way Ticket) Neila Sedaki, z własnym tekstem, oraz wykonała po włosku Monikę, wielki szlagier tamtych lat. Dzięki tym interpretacjom została jedną z laureatek Festiwalu, wchodząc do finałowej Złotej Dziesiątki (liczącej... aż piętnaście osób) obok m.in. Karin Stanek, Czesława Wydrzyckiego (Niemena), Wojciecha Kędziory (Kordy), Wojciecha Gąssowskiego i Michaja Burano. Zwycięstwo w Festiwalu Młodych Talentów przyniosło Helenie Majdaniec niebywałą popularność. Wkrótce została zaangażowana do zespołu Czerwono-Czarni. Razem z Karin Stanek wystąpiła w Dniu Polskim na II Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie, podczas którego zaśpiewała piosenkę Tęsknię znów.

Paryż 1963

W maju 1963 roku wystąpiła w telewizyjnym programie Piosenki z „Polskich Nagrań", w którym zaśpiewała Jutro będzie dobry dzień. Odbiegając stylistycznie i ambicjonalnie od pozostałych solistów Czerwono-Czarnych, zdecydowała się opuścić zespół i w październiku 1963 roku przeszła do Niebiesko-Czarnych. W grudniu tego samego roku, na zaproszenie dyrektora słynnej paryskiej Olympii, Bruno Coquatrixa, wraz z zespołem Niebiesko-Czarni, Czesławem Niemenem, Wojciechem Kordą, Michajem Burano oraz kompozytorem Markiem Sartem i szefem Pagartu, Władysławem Jakubowskim, wyjechała do Paryża by wystąpić w międzynarodowym programie „Idole młodych” (Les idoles des jeunes). Wzięła udział w przedpremierowym występie w sali kina Cyrano w Wersalu, a później w sali Olympii (12-25 grudnia), gdzie zaśpiewała piosenkę Happy End w nowej aranżacji, w rytmie surfa. Dzięki zmianie wizerunku, którego autorką była córka dyrektora Olympii, Patrycja, wzbudziła zachwyt samego Gilberta Becaud, który odtąd stał się częstym gościem w Polsce. Francuska prasa okrzyknęła szczeciniankę „Najpiękniejszymi oczami Lazurowego Wybrzeża”. W paryskiej Olympii wraz z Niebiesko-Czarnymi występowała u boku przyszłych wielkich gwiazd estrady – Dionne Warwick, żeńskiej grupy The Shirelles i Stevie’go Wondera. Podczas pobytu w Paryżu razem z Michajem Burano i Czesławem Niemenem udzieliła swoich pierwszych wywiadów dla Radia Europa 1, Radia Madryt, a przede wszystkim dla otoczonego w Polsce kultem Radia Luksemburg. Zespół ze swoimi solistami nagrał też swoją pierwszą płytę na Zachodzie. Była to tzw. „czwórka” Les noir et blue – Les idoles de Pologne (Decca 460.811 M). Majdaniec śpiewała na niej Happy End.




Występy na estradach krajowych i zagranicznych

Po powrocie do kraju została w okrzyknięta „Królową Polskiej Piosenki”. Równie wysokie notowania otrzymała w plebiscycie popularnego tygodnika „Dookoła Świata” – w ankiecie pisma na Wielką Piątkę Roku 1963 znalazła się obok m.in. Ireny Dziedzic, Lucjana Kydryńskiego i Barbary Kraftówny.

Niebiesko-Czarni z Marleną Dietrich. Druga z prawej Helena Majdaniec

W dniach 18 i 19 stycznia 1964 roku w warszawskiej Sali Kongresowej wraz z Niebiesko-Czarnymi, Michajem Burano i Czesławem Niemenem wzięła udział w występach poprzedzających koncert legendy srebrnego ekranu, Marleny Dietrich.

W tym samym 1964 roku śpiewała w Szwecji. Rok później, w sierpniu, ponownie wzięła udział w sopockim festiwalu. W koncercie „Na płytach całego świata” przy akompaniamencie Zespołu Andrzeja Kurylewicza i z zespołu NOVI Singers zaśpiewała swój wielki przebój Zakochani są wśród nas, który wcześniej zdobył tytuł Radiowej Piosenki Miesiąca lutego 1965 roku. Z zespołem Kurylewicza odbyła także dwukrotne tournée po Węgrzech (1965 i 1966) i Jugosławii (1966). W roku 1966 śpiewała na festiwalu Bratysławska Lira.

Niezwykle ważny w karierze estradowej piosenkarki był rok 1967. Koncerty rozpoczęła od Jeleniej Góry, gdzie 16 stycznia zaśpiewała pięć piosenek: Chciałeś wszystko zmienić, Żegnaj, karnawale, Już raz było tak oraz You can have him i High Time. Na niektórych koncertach wykonywała Przyjdź w taką noc, piosenkę która w nowej wersji nagrał na swojej trzeciej płycie długogrającej Czy mnie jeszcze pamiętasz, serdeczny przyjaciel, Czesław Niemen. Pod patronatem Pagartu, z dużą grupą muzyków i piosenkarzy przez kilka miesięcy koncertowała w Związku Radzieckim. Śpiewała m.in. w Czeczenii, a także w Soczi, gdzie uczestniczyła w I Festiwalu Młodych Piosenkarzy. Zdobyła wówczas II nagrodę za piosenkę wykonywaną po rosyjsku. Po koncercie gratulacje składał jej kosmonauta Jurij Gagarin. Wytwórnia Melodia wydała dwie składanki z festiwalu, na których zamieszczono nagrania w wykonaniu Heleny – Zakochani są wśród nas i Piosenkę o kapitanie. W tym samym roku odbyła także trasy koncertowe po Bułgarii i Czechosłowacji.

Helena Majdaniec we fryzurze ala Helen Shapiro

W 1967 roku zajęła czwarte miejsce w ankiecie „Rytm i Piosenka” na najlepszą wokalistkę roku. Szczeciniankę wyprzedziły Ada Rusowicz, Ewa Demarczyk i Kasia Sobczyk. W lipcu tego samego roku Majdaniec zakończyła współpracę z Niebiesko-Czarnymi. Na krótko związała się z zespołem Tajfuny, który towarzyszył piosenkarce podczas tras koncertowych. Śpiewając z Czerwono- i Niebiesko-Czarnymi, równolegle nagrywała piosenki z innymi zespołami muzycznymi, z grupą Piotra Figla, zespołami Ricercar 64 i Studio Rytm Andrzeja Korzyńskiego oraz ze Studiem M2 Bogusława Klimczuka. Ten ostatni był twórcą popularnych przebojów artystki, m.in. Rudego Rydza, który do swojego repertuaru włączyła znana doskonale polskiej publiczności Tamara Miansarowa ze Związku Radzieckiego. Z zespołami Klimczuka i Figla nagrała artystka swoje dwie, zresztą jedyne polskie płyty. Były to „czwórki” wydane w latach 1963 i 1964 przez Muzę. Późniejsze nagrania publikowane na płytach długogrających lub kompaktach były zazwyczaj składankami z koncertów różnych wykonawców lub nagraniami archiwalnymi z zasobów Polskiego Radia. Część z nich ukazała się dopiero po śmierci artystki.

W Polsce szczecinianka wylansowała kilkanaście wielkich przebojów. Oprócz wymienionych były to także Wesoły twist, Nic ci nie przyrzekam, Nie żegnaj mnie, Chciałeś wszystko zmienić, Nie otworzę drzwi nikomu, a także Wakacje z deszczem z repertuaru Ludmiły Jakubczak. Ponadto nadal śpiewała światowe przeboje, m.in. Ventiquattromila baci Adriano Cellentano, Walking Back to Hapiness Helen Shapiro czy słynną radziecką piosenkę Wieczier na rejdie. Na przestrzeni zaledwie kilku lat repertuar artystki ewoluował od szybkich dynamicznych rock and rolli, twista i surfa, do nastrojowych piosenek i ballad, w których niebagatelną rolę odgrywał także tekst. Zmianie uległ także image piosenkarki. Z dynamicznej gwiazdy rock and rolla stała się ułożoną gwiazdą estrady w elegancko skrojonych kreacjach. Dla wielu dawnych sympatyków jednak na zawsze pozostała „Królową Twista”, osobą na której w szalonych latach sześćdziesiątych wzorowały się polskie dziewczęta zarówno w sposobie ubierania, jak i czesania. Jako jedna z pierwszych w Polsce odważyła się występować w sukience mini, a idąc śladem swojej angielskiej idolki i imienniczki, Helen Shapiro, wprowadziła modę na tapirowane włosy.

Kino i telewizja

Helena Majdaniec i Czerwono-Czarni w filmie Zbrodniarz i panna (1963)

Świetne warunki zewnętrzne szczecinianki, jej niewątpliwy talent i swobodę w kontaktach z publicznością próbowało wykorzystać kino. Po raz pierwszy kinomani mogli Helenę Majdaniec zobaczyć w 1963 roku w filmie Janusza Nasfetera Zbrodniarz i panna u boku Ewy Krzyżewskiej, Ewy Wiśniewskiej, Zbyszka Cybulskiego, Edmunda Fettinga, Piotra Pawłowskiego i Gustawa Lutkiewicza. W filmie zagrała samą siebie, występującą na scenie muszli koncertowej w Międzyzdrojach z zespołem Czerwono-Czarni. Na ekranie zaśpiewała jeden ze swoich wielkich szlagierów Happy End. Trzy lata później, w 1966 roku, wystąpiła w dramacie psychologicznym Ktokolwiek wie w reżyserii Kazimierza Kutza. Zagrała epizodyczną rolę dziewczyna przywódcy chuligańskiej paczki. I w tym filmie pojawiła się u boku świetnych aktorów: Edwarda Lubaszenki, Zofii Merle, Ireny Netto, Jerzego Turka, Zdzisława Maklakiewicza oraz Marii Zbyszewskiej - ta ostatnia aktorka przez pewien czas była artystycznie związana ze Szczecinem. Na tym skończyła się „kariera” filmowa Heleny Majdaniec w Polsce. Artystka pojawiła się także dwukrotnie na ekranie w produkcjach zagranicznych. W 1964 roku zagrała w muzycznej komedii produkcji NRD Tytułu jeszcze nie mam (Titel hab' ich noch nicht) w reżyserii Ulricha Theina. W filmie tym wcieliła się w rolę polskiej piosenkarki. Po raz ostatni na ekranie zaistniała w mini serialu Ci i inni (Les Uns et uns autres) z 1983 roku, który był rozszerzoną wersją zrealizowanej dwa lata wcześniej pod tym samym tytułem sagi rodzinnej w reżyserii Claude’a Leloucha. Nazwisko polskiej artystki nie znalazło się jednak w napisach końcowych.

Helena Majdaniec zadebiutowała w telewizji 5 grudnia 1961 roku. Wystąpiła w cyklicznym programie Studio młodych, realizowanym przez Andrzeja Androchowicza w szczecińskim Ośrodku Telewizyjnym. W połowie lat 60. piosenkarka rozpoczęła współpracę z zachodnioniemiecką stacją telewizyjną WDR, dla której wystąpiła w programie Beat Club. Występowała też w programach rozrywkowych Telewizji NRD. Po podjęciu decyzji o pozostaniu we Francji na stałe, piosenkarka sporadycznie pojawiała się na polskich estradach i w Polskiej Telewizji. Jednym z większych programów z jej udziałem było Zapraszamy na pół czarnej. W tym programie rozrywkowym, zrealizowanym przez Ośrodek Telewizyjny w Szczecinie, obok Heleny Majdaniec wystąpili m.in. Halina Kunicka, Irena Santor, Jadwiga Prolińska, Jerzy Ofierski, Alibabki i dawny kolega Majdaniec z Czerwono-Czarnych, Toni Keczer. Program został wyemitowany 21 czerwca 1970 roku w paśmie ogólnopolskim, tuż po Dzienniku Telewizyjnym. Autorami programu byli Andrzej Androchowicz i Andrzej Rokita.

Na emigracji

W kwietniu 1968 roku Helena Majdaniec w ramach stypendium PAA Pagart wyjechała do Paryża i po kilku miesiącach pobytu postanowiła tam zostać na stałe. Dawna gwiazda polskiej estrady zamieszkała w dość skromnych warunkach przy 9 Rue Voltaire w Levallois-Perret, jednej z miejscowości wchodzących w skład wielkiej aglomeracji paryskiej. Nawiązując do mody na słowiańskość, która wówczas jeszcze panowała we Francji, zaczęła występować w paryskich lokalach, w „Szeherezadzie” i w „Rasputinie”, którego właścicielką była Polka, pani Martini, zwana „Królową Nocy”. Później piosenkarka związała się z „Carewiczem”, jednym z najbardziej snobistycznych lokali francuskiej stolicy. Tam też śpiewała sentymentalne ballady i rosyjskie romanse, zdobywając sobie we francuskiej stolicy dużą popularność, szczególnie w kręgach dawnych rosyjskich emigrantów. Do swojego repertuaru próbowała włączać także piosenki polskie z repertuaru innych wykonawczyń, m.in. Gorzko mi, Moja Warszawo, Jaki śmieszny jesteś pod oknem, Pole nasze pole.

Na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych jako Helena, a później Helena Madanec, nagrała dla wytwórni Philips trzy single: Dizzy, La coeur en fête i La gospoda. Ten ostatni utwór był francuską wersją polskiej piosenki Jadą wozy kolorowe. Wkrótce jednak kontrakt z nieznanych przyczyn zerwano. Piosenkarce nie udało się podpisać kontraktu ze znaną firmą płytową Eddiego Barclay’a. Dorywczo współpracowała z radiem i telewizją francuską. Nie były to jednak występy na miarę talentu piosenkarki, lecz pozwalały egzystować.

Mieszkając na stałe we Francji, piosenkarka koncertowała w wielu krajach świata, m.in. w Kanadzie, Algierii, Kuwejcie (1976-1977), Maroku (1982), a także w Niemczech. Przez jakiś czas występowała w „Cabaret Russe” w Szwajcarii. Na zaproszenie Polonii odwiedziła także kilkakrotnie USA, m.in z koncertami „50 lat polskiej piosenki” w 1970 roku oraz w latach 1989 i 1993. Poza Paryżem śpiewała również w innych regionach Francji. W 1971 roku wzięła udział w festiwalu „Złota Róża” w Antibes na Lazurowym Wybrzeżu. Po raz kolejny polska artystka miała okazję wystąpić obok znakomitych nazwisk światowej estrady. Tym razem byli to Olivia Newton-Jones, Cliff Richard i Demis Roussos.



W kraju

Od wyjazdu do Paryża w 1968 roku, piosenkarkę sporadycznie widywano na polskich estradach. W 1986 roku zaśpiewała w koncercie „Old Rock Meeting. Czy nas jeszcze pamiętasz” w sopockiej Operze Leśnej. To zrealizowane wg pomysłu Franciszka Walickiego muzyczne widowisko miało przypomnieć polskiej publiczności jej ulubieńców sprzed lat – Karin Stanek, Mirę Kubasińską, Adę Russowicz, Halinę Frąckowiak, Kasię Sobczyk, Bogusława Wyrobka, Wojciecha Gąssowskiego, Michaja Burano, Wojciecha Kordę, Wojciecha Skowrońskiego, Czesława Niemena, Tadeusza Nalepę i muzyków z dawnych zespołów Rhythm & Blues, Czerwono-Czarni, Niebiesko-Czarni, Trubadurzy, ABC i Breakout. Na koncertach w dniach 11 i 12 lipca 1986 roku Helena Majdaniec przypomniała trzy piosenki ze swojego repertuaru: Rudego rydza, Powiedz, jak mnie kochasz oraz Zakochani są wśród nas. Koncerty Dinozaurów zarejestrowano i wydano na dwupłytowym albumie Polskich Nagrań i pięciopłytowym albumie Poljazzu (obecnie wznowione na CD). Artystka pojawiła się na estradzie także w 1992 roku na koncercie „Karin Stanek Show”. W tym samym roku, 10 października, wzięła udział w koncercie Niebiesko-Czarnych, poświęconemu pamięci tragicznie zmarłej Ady Rusowicz. Podczas występu w poznańskiej Arenie oprócz Rydza i Zakochanych, przypomniała Bilet w jedną stronę, piosenkę, od której zaczęła się jej kariera. Zapis okolicznościowego koncertu ukazał na płycie firmy Intersonus.

Helena Majdaniec nie zapomniała także o szczecińskiej, najbliższej jej sercu, publiczności. W miejskim amfiteatrze śpiewała na koncertach „Ten stary – młody Szczecin” i „Dinozaury szczecińskiego big-beatu”. Dwukrotnie była też jurorką reaktywowanego Festiwalu Młodych Talentów.

Po śmierci ojca w listopadzie 1991 roku i po wielu latach nieobecności w kraju, artystka zdecydowała się na powrót do Polski, do Szczecina. Po raz ostatni publicznie wystąpiła 16 stycznia 2002 roku w cyklicznym programie TVN Rozmowy w toku, w którym na luty zapowiadała swój rockowy come back podczas koncertu w Sali Kongresowej w Warszawie.

Helena Majdaniec zmarła nagle dwa dni później, 18 stycznia 2002 roku w Szczecinie. Została pochowana 24 stycznia w rodzinnym grobowcu na Cmentarzu Centralnym (kw. 24A-3-12). Na jej nagrobku umieszczono słowa piosenki Jutro będzie dobry dzień, które były mottem życiowym artystki.

Wybrana dyskografia (płyty autorskie i składanki)

Francja (Philips)

  • 1969 – Dizzy/Essayez de compremende (SP B 336 211F)
  • 1970 – Le coeur en fête/Sousl'oranger (SP 6009 050)
  • 1970 – La Gospoda (Jadą wozy kolorowe)/Le bonheur est un jeu d'enfant (SP 6118 007)



Związek Radziecki (Melodia)

  • 1967 – Soczi - 67 (1) płyta składankowa (LP D-021157) - Zakochani są wsród nas
  • 1967 – Soczi - 67 (2) płyta składankowa (LP D-021159) - Piosenka o kapitanie



Polska

  • 1963 – Helena Majdaniec z zesp. Czerwono-Czarni – 1. Cztery mile za piec, 2. Wieczór na redzie, 3. Bilet w jedną stronę, 4. MonicaEP „Pronit” N 0237 (nagr. ze stycznia 1963)
  • 1963 – Helena Majdaniec z zesp. Czerwono-Czarni – 1. Jutro będzie dobry dzień, 2. Długi Bill, 3. Wesoły twist, 4. Czarny Ali BabaEP Polskie Nagrania „Muza” N 0256 (nagr. z kwietnia/maja 1963)
  • 1963 – Helena Majdaniec z zesp. Bogusława Klimczuka – 1. Rudy rydz, 2. Happy End, 3. Nic ci nie przyrzekam, 4. Diabelska zabawaEP Polskie Nagrania „Muza” N 0283 (nagr. z grudnia 1963)
  • 1964 – Różni wykonawcy - Z MELODIĄ I PIOSENKĄ DOOKOŁA SWIATA nr 3 – 1. Cztery mile za piec, 2. Bilet w jedną stronęLP „Pronit” XL 0175 (nagr. z zesp. Czerwono-Czarni)
  • 1964 – Helena Majdaniec z zesp. Piotra Figla – 1. Nie otworzę drzwi nikomu, 2. Ho, ho, ho Honoratko, 3. Piosenka o autostopie, 4. On za mną lataEP Polskie Nagrania „Muza” N 0338 (nagr. z grudnia 1964)
  • 1965 – Różni wykonawcy - Z MELODIĄ I PIOSENKĄ DOOKOŁA SWIATA nr 5 – 1. Wesoły twistLP „Pronit” XL 0201 (nagr. z zesp. Czerwono-Czarni)
  • 1965 – Helena Majdaniec z zesp. Niebiesko-Czarni – 1. Przyjdź w taką noc, 2. Już raz było takSP Polskie Nagrania „Muza” SP 126 (nagr. z czerwca 1965)
  • 1966 – Niebiesko-Czarni - NIEBIESKO-CZARNI – 1. Żegnaj, karnawale, 2. Chciałeś wszystko zmienićLP „Pronit” XL 0331 (nagr. z maja 1966)
  • 1967 – Niebiesko-Czarni - ALARM – 1. Nie żegnaj mnie, 2. Powiedz, jak mnie kochaszLP „Pronit” XL 0410 (nagr. z kwietnia 1967)
  • 1986 – Różni wykonawcy - OLD ROCK MEETING A.D. 1986 pięciopłytowy zapis z koncertu –
  • 1991 – Różni wykonawcy - ZŁOTE LATA POLSKIEGO BEATU 1962 – 1. Bilet w jedną stronę, 2. Wakacje z deszczemLP Polskie Nagrania „Muza” SX 3004 (nagr. z zesp. Czerwono-Czarni)
  • 1991 – Różni wykonawcy - ZŁOTE LATA POLSKIEGO BEATU 1963 – 1. Wieczór na redzie, 2. Wesoły twistLP Polskie Nagrania „Muza” SX 3005 (nagr. z zesp. Czerwono-Czarni)
  • 1991 – Różni wykonawcy - ZŁOTE LATA POLSKIEGO BEATU 1964 – 1. Już raz było takLP Polskie Nagrania „Muza” SX 3006 (nagr. z zesp. Ricercar 64)
  • 1991 – Różni wykonawcy - ZŁOTE LATA POLSKIEGO BEATU 1965 vol. 2 – 1. Jesteś nieśmiałyLP Polskie Nagrania „Muza” SX 3048 (nagr. ze stycznia 1965 z zesp. Niebiesko-Czarni)
  • 1993 – Niebiesko-Czarni - KONCERT DLA ADY - 1. Zakochani są wśród nas, 2. Pędzi, pędzi pociąg (Bilet w jedną stronę), 3. Rudy rydzCD „Intersonus” ISCD 050 (nagr. z koncertu w poznańskiej Arenie, październik 1992)
  • 1993 – Niebiesko-Czarni - NIEBIESKO-CZARNI ADZIE vol. 2 - 1. Taniec z miotłąMC „Top Music” TOP P-072 kaseta magnet. (nagr. z koncertu w poznańskiej Arenie, październik 1992)
  • 1993 – Różni wykonawcy - NIE ZADZIERAJ NOSA - PRZEBOJE MARKA GASZYŃSKIEGO – 1. Chciałeś wszystko zmienićCD (nagr. z 1966 z zesp. Niebiesko-Czarni)
  • 1999 – Helena Majdaniec - JUTRO BĘDZIE DOBRY DZIEŃ (Galeria Polskiej Piosenki) – 1. Jutro będzie dobry dzień, 2. Czarny Ali Baba, 3. Nie pisz do mnie więcej, 4. Cztery mile za piec, 5. Kokosy, kokosy, 6. Tramwaj nr 24, 7. Wesoły twist, 8. Bilet w jedną stronę, 9. Już raz było tak, 10. Rudy rydz, 11. Żółte kalendarze, 12. Diabelska zabawa, 13. Żegnaj karnawale, 14. Długi Bill, 15. Zimowe dzwony, 16. On za mną lata, 17. Zakochani są wśród nas, 18. Kulinarny surf, 19. Wakacje z deszczem, 20. Jesteś nieśmiałyCD Yesterday CD83098813)
  • 2000 – Czerwono-Czarni - CZERWONO-CZARNI RARYTASY – 1. Czarny Ali Baba(CD Andromeda CD 415)
  • 2004 – Helena Majdaniec - JUTRO BĘDZIE DOBRY DZIEŃ (The Best Of...) – 1. Jutro będzie dobry dzień, 2. Czarny Ali Baba, 3. Długi Bill, 4. Wesoły twist, 5. Przyjdź w taką noc, 6. Już raz tak było, 7. Wakacje z deszczem, 8. Bilet w jedną stronę, 9. Monika, 10. Cztery mile za piec, 11. Wieczór na redzie, 12. Rudy rydz, 13. Nic ci nie przyrzekam, 14. Diabelska zabawa, 15. Happy end, 16. Ho, ho, ho Honoratko, 17. Nie otworzę drzwi nikomu, 18. On za mną lata, 19. Piosenka o autostopie, 20. Chciałeś wszystko zmienić, 21. Żegnaj karnawale, 22. Powiedz jak mnie kochasz, 23. Nie żegnaj mnie, 24. Zakochani są wśród nasCD Polskie Nagrania „Muza” PNCD 599
  • 2006 – Helena Majdaniec - ZŁOTE WSPOMNIENIA (Platynowa Kolekcja) – 1. Rudy rydz, 2. Czarny Ali Baba, 3. Cztery mile za piec, 4. Happy End (z filmu Zbrodniarz i panna), 5. Już raz było tak, 6. Przyjdź w taką noc, 7. Diabelska zabawa, 8. Wieczór na redzie, 9. Powiedz jak mnie kochasz, 10. Żegnaj karnawale, 11. Nic ci nie przyrzekam, 12. Nie żegnaj mnie, 13. Chciałeś wszystko zmienić, 14. Ho, ho, ho Honoratko, 15. Długi Bill, 16. Nie otworzę drzwi nikomu, 17. Piosenka o autostopie, 18. On za mną lata, 19. Wesoły twist, 20. Jutro będzie dobry dzieńCD „Media Way” 2-0060
  • 2006 – Helena Majdaniec - OD PIOSENKI DO PIOSENKI (Gwiazdozbiór Muzyki Rozrywkowej) – 1. Rudy rydz, 2. Tramwaj nr 24, 3. Przyjdź w taką noc, 4. Piosenka o kapitanie, 5. Happy End, 6. Zakochani są wśród nas, 7. Bilet w jedną stronę, 8. Chciałeś wszystko zmienić, 9. Dwadzieścia cztery tysiące pocałunków, 10. Żółte kalendarze, 11. Czarny Ali Baba, 12. Wakacje z deszczem, 13. Monika, 14. Wesoły twist, 15. Długi BillCD Polskie Radio 5901448119468
  • 2008 – Helena Majdaniec - ZŁOTE WSPOMNIENIA (Muzyczna Kolekcja) – 1. Rudy rydz, 2. Czarny Ali Baba, 3. Cztery mile za piec, 4. Happy End (z filmu Zbrodniarz i panna), 5. Już raz było tak, 6. Przyjdź w taką noc, 7. Diabelska zabawa, 8. Wieczór na redzie, 9. Powiedz jak mnie kochasz, 10. Żegnaj karnawale, 11. Nic ci nie przyrzekam, 12. Nie żegnaj mnie, 13. Chciałeś wszystko zmienić, 14. Ho, ho, ho Honoratko, 15. Długi Bill, 16. Nie otworzę drzwi nikomu, 17. Piosenka o autostopie, 18. On za mną lata, 19. Wesoły twist, 20. Jutro będzie dobry dzieńCD Uniwersal Music Group CD00430
  • 2009 – Helena Majdaniec - KRÓLOWA TWISTA – 1. Monika, 2. Czarny Ali Baba, 3. Bilet w jedną stronę, 4. Piosenka o autostopie, 5. Cztery mile za piec, 6. Happy End, 7. Jutro będzie dobry dzień, 8. Nic ci nie przyrzekam, 9. Rudy rydz, 10. Wesoły twist, 11. Długi Bill, 12. Diabelska zabawa, 13. Nie otworzę drzwi nikomu, 14. On za mną lata, 15. Już raz było tak, 16. Ho, ho, ho Honoratko, 17. Żegnaj karnawale, 18. Powiedz, jak mnie kochasz, 19. Przyjdź w taką noc, 20. Chciałeś wszystko zmienić, 21. Nie żegnaj mnie, 22. La GospodaCD Polskie Nagrania „Muza” PNCD 1276 (wyd. październik 2009)
  • 2011 – Różni wykonawcy - MALOWANA LALA - LATA 60 NAJWIĘKSZE PRZEBOJE (Tylko Polskie Piosenki) – 1. Przyjdź w taką nocCD Polskie Nagrania „Muza” (wyd. wrzesień 2011)
  • 2011 – Różni wykonawcy - 40 TYLKO POLSKICH PIOSENEK LATA 50. 60. 70. 80. - LATA 60. TAKIE ŁADNE OCZY (40 Piosenek) – 1. Rudy rydzCD Polskie Nagrania „Muza” (wyd. listopad 2011)




Najpopularniejsze piosenki

Książka poświęcona Helenie Majdaniec (2013)
  • Bilet w jedną stronę [One Way Ticket] (Neil Sedaka - Helena Majdaniec)
  • Chciałeś wszystko zmienić (Marek Gaszyński)
  • Czarny Ali Baba (Bogusław Klimczuk - Tadeusz Urgacz)
  • Cztery mile za piec [Walking Back To Happiness]
  • Długi Bill (Bogusław Klimczuk - Tadeusz Urgacz)
  • Diabelska zabawa (Bogusław Klimczuk - Tadeusz Urgacz)
  • Eurydyki tańczące (Katarzyna Gärtner - Ewa Rzemieniecka)
  • Happy End (Marek Sart - Karol Kord)
  • Ho, ho, ho Honoratko (Piotr Marczewski - Wiesław Machejko)
  • Jesteś nieśmiały [My Boy Lollipop] (Johnny Roberts - Zbigniew Biegański)
  • Jutro będzie dobry dzień (Władysław Szpilman - Edwarda Fiszer)
  • Już raz było tak (Andrzej Korzyński - Jerzy Miller)
  • Kulinarny surf
  • Monika [Monica]
  • Nic ci nie przyrzekam (Ryszard Sielicki - Krystyna Wolińska)
  • Nie otworzę drzwi nikomu (Piotr Figiel - Janusz Kondratowicz)
  • Nie pisz do mnie więcej (Krzysztof Sadowski - Zbigniew Kaszkur, Zbigniew Szczęsny)
  • On za mną lata (Jerzy Czekalla - Zbigniew Kaszkur, Zbigniew Zapert)
  • Piosenka o autostopie (Franciszka Leszczyńska - Henryk Rostworowski)
  • Powiedz, jak mnie kochasz (Wojciech Korda - Franciszek Walicki)
  • Przyjdź w taką noc (Mateusz Święcicki - Krzysztof Dzikowski)
  • Rudy rydz (Bogusław Klimczuk - Adam Hosper)
  • Taniec z miotłą [Let's Jump The Broomstick]
  • Tęsknię znów (Filip Nowak - Włodzimierz Scisłowski)
  • Tramwaj numer 24 (Krzysztof Sadowski - Janusz Kondratowicz)
  • Wakacje z deszczem (Hanna Skalska - Kazimierz Szemioth)
  • Wesoły twist (Franciszka Leszczyńska - Henryk Rostworowski)
  • Wieczór na redzie [Wieczier na rejdie] (Wasyl Sołowiow-Siedoj - Wiktor Woroszylski)
  • Wypijmy za szczęście (Włodzimierz Korcz - Ryszard Czubaczyński)
  • Zakochani są wśród nas (Jerzy Matuszkiewicz - Janusz Kondratowicz)
  • Zimowe dzwony (Bogusław Klimczuk - Tadeusz Urgacz)
  • Żegnaj, karnawale [The Carnival Is Over] (Tom Springfield - Jerzy Kleyny)
  • Żółte kalendarze (Andrzej Korzyński - Jerzy Miller)



Z prasy

  • (...) Z Polaków największe powodzenie ma szczecinianka, Helena Majdaniec. Nie będziemy ukrywać, że jest to dla nas przyjemne rozczarowanie — przed występami w „Olimpii” najwięcej szans na podbicie serc młodych paryżan dawaliśmy Michajowi Burano, tymczasem zarówno on, jak i drugi solista, Czesław Niemen-Wydrzycki, popularnością znacznie ustępują Helenie. Ta ostatnia śpiewa w programie m.in. piosenkę „Happy End” ze „Zbrodniarza i panny”, po występach oblegana jest przez łowców autografów (rozdała już ok. 2 tys. zdjęć), a sam Gilbert Becaud, który był obecny na jej pierwszej próbie, powiedział: „Jeś­li wszystkie Polki są takie ładne, koniecznie muszę wybrać się do tego kraju”. (ms, W cieniu wieży Eiffla..., „Kurier Szczeciński” nr 305 z dn. 31 grudnia 1963)




Ciekawostki

  • Uchwałą Rady Miasta Szczecina z dn. 30 października 2002 roku Teatr Letni w Szczecinie nosi imię Heleny Majdaniec
  • Helenie Majdaniec poświęcono 65 odcinek telewizyjnego Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (real. Ryszard Wolański) oraz jeden z programów telewizyjnego cyklu Szansa na sukces (real. Elżbieta Skrętkowska)
  • W dniu 12 lipca 2013 roku na budynku przy ul. Wielkopolskiej 29 , w którym w latach 1947-2002 mieszkała Helena Majdaniec, odsłonięto tablicę pamiątkową
  • W listopadzie 2013 roku ukazała się książka Rafała Podrazy Helena Majdaniec. Jutro będzie dobry dzień



Zobacz także



Źródła

Bibliografia

  • Zbigniew Adrjański, Kalejdoskop estradowy 1944-1989, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2002
  • Andrzej Androchowicz, Piękna Helena - polska królowa twista, „Średzki Kwartalnik Kulturalny” 2011 nr 58 (s. 65-74) i 59 (s. 77-85)
  • Witold Filler, Gwiazdozbiór estrady polskiej. Od Zimińskiej do Kayah, Philip Wilson, Warszawa 1999
  • Marek Gaszyński, Mocne uderzenie Czerwono-Czarni, Niebiesko-Czarni, Prószyński i S-ka, Warszawa 2008
  • Jan Kawecki, Janusz Sadłowski, Marek Ćwikła, Wojciech Zając, Encyklopedia polskiej muzyki rockowej. Rock'n'Roll 1959-1973, Wydawnictwo Rock-Serwis, Kraków 1995
  • Wacław Panek, Encyklopedia muzyki rozrywkowej, Świat Książki, Warszawa 2000
  • Ryszard Wolański, Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Agencja Wydawnicza MOREX, Warszawa 1995
  • Ryszard Wolański, Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej t. I A-M, Agencja Artystyczna MTJ, Warszawa 2003



IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz