Henryk Kanicki

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk Kanicki
Wojewoda Szczeciński
brak zdjecia
Henryk Kanicki
Data urodzenia 22 grudnia 1933
Miejsce urodzenia Pińsk
Tytuły i nagrody mgr prawa
Narodowość polska


Henryk Kanicki (poprzednio: Konik[1]; ur. 22 grudnia 1933 w Pińsku (Polesie) – prawnik; funkcjonariusz partyjny PZPR, działacz młodzieżowy, urzędnik państwowy, Wojewoda Szczeciński (1980).

Życiorys

Henryk Kanicki urodził się 22 grudnia 1933 w Pińsku na Polesiu, w rodzinie leśniczego. Maturę zdał w 1951 roku w Szkole Ogólnokształcącej (liceum ogólnokształcące), w Świeciu nad Wisłą (świadectwo dojrzałości nr 22 z 2.06.1951) oraz otrzymał Dyplom Przodownika Nauki i Pracy Społecznej (dyplom nr 52 z 10.07.1951, przyznany przez Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy). W latach 19511955 studiował prawo na Uniwersytecie Poznańskim, gdzie uzyskał dyplom magistra prawa.

Dyplom Henryka Kanickiego (1955)

Od 1 października 1955 do 31 stycznia 1958 pracował w prokuraturze szczecińskiej, gdzie kolejno zajmował stanowiska: asesora, referendarza śledczego i podprokuratora Prokuratury Powiatowej dla miasta Szczecina, a następnie został delegowany do Prokuratury Wojewódzkiej w Szczecinie.

Od 1 lutego 1958 do 31 sierpnia 1968 pracował w Związku Młodzieży Socjalistycznej (ZMS) (pełnił funkcję I sekretarza Komitetu Miejskiego ZMS oraz kolejno II i I sekretarza Komitetu Wojewódzkiego ZMS) w Szczecinie, a następnie kierownika Wydziału Młodzieży Robotniczej Komitetu Centralnego ZMS, sekretarza Komitetu Centralnego ZMS i sekretarza Zarządu Głównego ZMS.

Od 1 września 1968 przeszedł do pracy w Urzędzie Rady Ministrów (URM), zajmując kolejno stanowiska: wicedyrektora Biura ds. Prezydiów Rad Narodowych, wicedyrektora gabinetu wiceprezesa Rady Ministrów, dyrektora Biura Kontroli.

Od 11 marca 1973 został zastępcą kierownika Wydziału Organizacyjnego KC PZPR

25 kwietnia 1980 roku objął stanowisko Wojewody Szczecińskiego, z którego został wkrótce odwołany (12 grudnia 1980).

Notatka o Henryku Kanickim (Głos Szczeciński 1980)

Jako Wojewoda Szczeciński we wrześniu 1980 brał udział w rozmowach ze strajkującymi pracownikami Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Komunikacji Miejskiej (protokół porozumienia podpisano 11 września 1980)[2][3]. Uczestniczył także w pracach Komisji Mieszanej do spraw nadzoru nad realizacją "Protokołu ustaleń w sprawie wniosków i postulatów Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego z komisją Rządową w Szczecinie"[4] - przewodniczył zespołowi ds. rozpatrywania i kontroli realizacji postulatów załóg zakładów pracy, skierowanych do rozpatrzenia przez wojewodę szczecińskiego[5].

Po odwołaniu ze stanowiska wojewody - wrócił do pracy w Urzędzie Rady Ministrów, skąd po likwidacji URM (31 grudnia 1996) został przeniesiony do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, gdzie pracował na stanowiskach: doradcy wiceprezesa Rady Ministrów w sprawach terenowych organów administracji państwowej stopnia wojewódzkiego, doradcy wicepremiera w Biurze Kontroli oraz radcy Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w Departamencie Kontroli i Koordynacji.

31 marca 1999 przeszedł na emeryturę, a od 14 maja [[1999] został radcą Prezesa Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń Zdrowotnych w Departamencie Nadzoru, następnie od 1 stycznia 2002 był radcą Prezesa Rady Ministrów i zarazem naczelnikiem Wydziału Kontroli w Departamencie Kontroli, Skarg i Wniosków Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Działalność zawodową zakończył 31 stycznia 2005.

Działalność społeczno – polityczna

  • członek i działacz ZMP od lutego 1949;
  • od października 1951 działacz ZSP (m.in. w czasie studiów, w latach 1953 - 1954 redaktor tygodnika "Po prostu");
  • od listopada 1954 członek, działacz i funkcjonariusz PZPR - m.in. w składzie KM PZPR w Szczecinie (1957-1960) i KW PZPR w Szczecinie (1960-1962) oraz (1980-1981); także I sekretarz POP w Urzędzie Rady Ministrów PRL (1972-1973); zastępca kierownika wydziału organizacyjnego KC PZPR (03.1973-04.1980) oraz członek Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej przy KC PZPR (1975-1981);
  • od listopada 1955 członek i działacz Zrzeszenia Prawników Polskich
  • od stycznia 1957 członek ZMS;
  • radny Wojewódzkiej Rady Narodowej w Szczecinie 1961 - 1962;
  • przewodniczący Centralnego Ośrodka Społeczno – Prawnego przy KC/ZG ZMS 1962 - 1970;
  • członek Zarządu Głównego Zrzeszenia Prawników Polskich 1967 - 1972 oraz zastępca przewodniczącego Komisji do spraw młodzieży prawniczej przy ZG ZPP;
  • wiceprezes Polskiego Związku Lekkiej Atletyki (1967-1970);
  • członek Komisji Spraw Rad Narodowych Rady Państwa (1975-1980).

Odznaczenia

Zainteresowania

W młodości trenował lekkoatletykę - jako zawodnik AZS WSWF Poznań był akademickim wicemistrzem Polski w skoku o tyczce (1952)[6].

Przypisy

  1. Zmianę nazwiska z Konik na Kanicki orzekło Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu, aktem z dnia 21 stycznia 1955, nr SA. II.64/19/55 (informacja H. Kanickiego).
  2. Historia komunikacji w Szczecinie w latach 1945 – 2005 [dostęp: 27.04.2011]
  3. Informacje H.Kanickiego: Protokół porozumienia w sprawie realizacji postulatów Komitetu Strajkowego w Szczecinie zawarty przez Komisję Resortową i Komisję Robotniczą przy WPKM w Szczecinie, w dniu 11.09.1980 r. został podpisany przez siedem osób reprezentujących Zakładową Komisję Robotniczą (przewodniczący ZKR: Jan Nowak, członkowie ZKR: Zdzisław Fabiszewski, Józef Ignor, Andrzej Milczanowski, Jerzy Zimowski oraz Manfred Kęcki, przedstawiciel oddziału ZKR w Stargardzie i Kazimierz Bogdaszewski ze Świnoujścia) oraz czterech członków Komisji Resortowej (na czele z wiceministrem Ministerstwa Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska, Czesławem Kotelą, wraz z: Wojewodą Szczecińskim, Henrykiem Kanickim, Z-cą Kierownika Wydziału KW PZPR, Stanisławem Chałupką i Dyrektorem ZGKiM, Włodzimierzem Marszałkiem) oraz trzech przedstawicieli WPKM (dyr. Feliks Stasiek, Przewodniczący Rady Zakładowej, Zbigniew Dziedzic i I Sekretarz KZ PZPR, Leszek Szczerba).
  4. Informacje H. Kanickiego: Komisja Mieszana powstała jako jeden ze skutków porozumienia zawartego z robotnikami strajkującymi w Stoczni Szczecińskiej: 30 sierpnia 1980r. Marian Jurczyk i Kazimierz Barcikowski podpisali Protokół ustaleń w sprawie wniosków i postulatów Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego z Komisją Rządową w Szczecinie. W jej składzie byli m.in. przedstawiciele załóg: Stoczni Szczecińskiej (Jarosław Mroczek i Marian Juszczuk), Stoczni Remontowej „Parnica” (Aleksander Krystosiak), Zespołu Portowego Szczecin-Świnoujście (Mieczysław Soszyński), Biura Studiów i Projektów Służby Zdrowia (Andrzej Zieliński). Została powołana Zarządzeniem Nr 36 Prezesa Rady Ministrów z 2 września 1980; zakończyła prace i przedłożyła sprawozdanie ze swojej działalności 24 listopada 1980. Początkowo pracom tej komisji przewodniczył wiceprezes Rady Ministrów, Kazimierz Barcikowski, a następnie wiceprezes Rady Ministrów Stanisław Mach. Jej prace dotyczyły postulatów i problemów zgłaszanych przez strajkujące i protestujące załogi oraz licznie zgłaszanych, konkretnych spraw; ważną rolę odgrywały protokoły porozumień, które negocjowali przedstawiciele załóg województwa szczecińskiego ze „swoimi” komisjami branżowymi (resortowymi). Wymagało to wprowadzania rozwiązań, głównie systemowych, oraz kontroli skuteczności ich realizacji przez właściwe urzędy i instytucje.
  5. Informacje H. Kanickiego, oparte na artykułach "Głosu Szczecińskiego" z 3.101980 i 15.11.1980: Zespół, w skład którego wchodzili wicewojewodowie oraz trzej przedstawiciele Międzyzakładowej Komisji Robotniczej, rozpatrywał i kontrolował realizację ponad 1200 postulatów załóg przedsiębiorstw gospodarki komunalnej i mieszkaniowej, budownictwa komunalnego, a także w oświacie oraz w środowisku kultury i sztuki. Wśród rozpatrywanych przez zespół spraw były również wnioski i postulaty wynegocjowane w 147 porozumieniach zawartych pomiędzy Zakładowymi Komisjami Robotniczymi a Komisjami Resortowymi i Branżowymi (w tym postulaty dotyczące WPKM).
  6. w Biuletynie II Akademickich Mistrzostw Polski Nr 4, 13.07.1952 wymieniony pod nazwiskiem Konik

Źródła

  • T. Białecki (red.): Encyklopedia Szczecina, T1 (A-O), Wyd. US-Instytut Historii, Szczecin 1999, s.410, ISBN 83-87341-45-2
  • Henryk Kanicki – informacje i skany dokumentów przekazane e-mailem do Redakcji Internetowej Encyklopedii Szczecina (wrzesień 2012 oraz czerwiec 2014)



200px-Nuvola apps important.svg.png Artykuł z Internetowej Encyklopedii Szczecina znajduje się w trakcie weryfikacji i oczekuje na ewentualne uzupełnienie bibliografii i/lub dostosowanie do standardów Encyklopedii Pomorza Zachodniego



IES64.png
Autor opracowania: Wojciech Banaszak