Herbert Tucholski

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
200px-Monobook icon.svg.png Ten artykuł jest w trakcie opracowywania. Prosimy nie edytować strony do czasu zniknięcia tej wiadomości. Nazwa użytkownika, który dodał tę wiadomość, jest wyświetlona na stronie historii.


Herbert Tucholski
malarz, rysownik, grafik
Data urodzenia 21 czerwca 1896
Miejsce urodzenia Chojnice
Data śmierci 1984
Narodowość niemiecka


Herbert Tucholski (1896–1984) – malarz, rysownik i grafik.

Życiorys

Herbert Tucholski urodził się 21 czerwca 1896 roku w Chojnicach (Konitz) w rodzinie urzędnika celnego, a zmarł 29 marca 1984 roku w Berlinie. Był malarzem, rysownikiem i grafikiem. W latach 19131915 oraz 19191921 przygotowywał się do zawodu ucząc się malarstwa na szkle i liternictwa w szkole przy Muzeum Rzemiosła Artystycznego (Kunstgewerbemuseum) w Berlinie. W okresie wojny pełnił służbę wojskową. Od 1920 do 1925 roku studiował na Akademii Sztuki w Dreźnie, między innymi w klasie malarza i grafika, Ludwiga von Hofmanna (18611945). Pierwsze lata pracy i stanowisko hospitanta w Zespole Szkół Państwowych w Berlinie przyniosły mu uznanie owocujące uzyskaniem stypendium artystycznego do Villa Romana we Florencji i Akademii Niemieckiej (Deutsche Akademie) w Rzymie. Dzięki temu odbywał wycieczki studyjne po Włoszech, od Toskanii po Wenecję. W latach trzydziestych XX wieku odbył podróż studyjną po Pomorzu, gdzie zwiedzał miejscowości nadbałtyckie, oraz na Rugię. W 1939 roku uzyskał nagrodę Rompreis, dzięki której mógł ponownie pracować i doskonalić warsztat artystyczny w Rzymie. Na front drugiej wojny światowej został wysłany w 1942 roku. Po wojnie był aktywny twórczo oraz kierował w latach 19571959 i 19621965 instytucją - Centralnymi Warsztatami Grafiki (Zentrale Werkstätte für Graphik) w Berlinie. W 1964 roku otrzymał tytuł profesora. Wiele podróżował szukając motywów, gdyż fascynował go pejzaż, szczególnie widoki marynistyczne, architektura. Podejmował wycieczki studyjne po Niemczech, Włoszech, do Holandii, Francji (do Paryża), Polski, Czech (do Pragi), Bułgarii, a także do Chin. Rzadko tworzył portrety czy martwe natury.

Dzieła

Tucholski tworzył pod wpływem ekspresjonizmu i Nowej Rzeczowości, ale w jego dziełach widoczna jest również inspiracja pleneryzmem i drzeworytem japońskim. Jego kompozycje są zazwyczaj asymetryczne. Uzyskiwał ten efekt zarówno przemyślanym rozmieszczeniem motywów, jak i usytuowaniem względem siebie form oświetlonych i zacienionych. Motywy upraszczał, zestawiał nieco naiwnie jakby wzorował się na twórczości dziecięcej. Rzadko umieszczał w krajobrazie sylwetki ludzi, które modelował płasko jak przedmioty i upraszczał. Jednak nie traciły one ekspresji. Tucholski posługiwał się dwiema harmoniami kolorystycznymi. Zestawiał delikatne, pastelowe barwy albo wyraziste, kontrastujące ze sobą plamy mocnych, ostrych kolorów.

Wiele z jego pomorskich kompozycji ukazuje port w Stralsundzie oraz pejzaże rugijskie, ale podejmował też widoki innych części bałtyckiego wybrzeża. Tworzył w Greifswaldzie, Kołobrzegu, w rybackiej wiosce Rowy, na wybrzeżu meklemburskim w kolonii artystycznej Arenshoop. Głównymi motywami jego kompozycji marynistycznych były łodzie rybackie,wiosłowe i żaglowe, pomosty i urządzenia portowe, wieże. Zestawiał je w różnych konfiguracjach szukając wewnętrznej harmonii, dekoracyjności na płaszczyźnie obrazu czy grafiki. Oprócz pomorskich chat chętnie ukazywał drewniane wiatraki. Odrębne prace poświęcał drzewom, pomnikom dawnej architektury i widokom miast.

Bibliografia

  • Allgemeines Lexikon der Bildenden Künstler des XX Jahrhunderts. T. 4 Red. Hans Vollmer. Leipzig 1999, wyd. studyjne, s. 480.
  • Deutsche Biographische Enzyklopedie. Wyd. 2. T. 10. Red. Rudof Vierhaus. München 2008, s. 133–134.
  • Lexikon Künstler in der DDR. NeuesLeben. Red. Dietmar Eisold. Berlin 2010, s. 963–964.
  • Vogel Gerd-Helge, Lichtnau Bernfried. Rügenals Künstlerinsel von der Romantik bis zur Gegenwart. Fischerhude 1993, s. 164, il. na s. 65.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: dr Ewa Gwiazdowska