Hermann von Gleichen

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hermann von Gleichen
biskup kamieński
brak zdjecia
Biskup Hermann na pieczęci z 1257 roku
Data urodzenia pocz. XIII wieku
Miejsce urodzenia Turyngia
Data śmierci po 18 października 1288,
przed 24 lutym 1289
Miejsce śmierci Kamień Pomorski
Miejsce spoczynku Katedra kamieńska
Lata działalności 1251-1289
Tytuły i nagrody Hermannus episcopus Caminensis
Narodowość niemiecka


Hermann von Gleichen, także Hermann hrabia von Gleichen (ur. pocz. XIII wieku w Turyngii, zm. 1289? w Kamieniu Pom.). [1] Biskup diecezji kamieńskiej w latach 1251-1289.

Życiorys

Pochodził z rodu dynastycznego hrabiów von Gleichen w Turyngii, syn Lamberta II v. Gleichen i Zofii hrabiny Orlamünde. [2] W 1249 roku jako biskup elekt hildesheimski, nie będąc kanonikiem kamieńskim, wyznaczony został na biskupa koadiutora kamieńskiego biskupa Wilhelma I, uczestnicząc razem z nim w czynnościach prawnych. Po raz drugi został mianowany biskupem kamieńskim przez papieża przed 9 lipca 1251 r., natomiast sakrę biskupią (ordo episcoporum) Hermann otrzymał dopiero w 1254 roku. [3] Na jednej z pieczęci z 23 czerwca 1257 roku biskup Hermann przedstawiony jest w pozycji siedzącej na stolcu biskupim ozdobionym głowami zwierzęcymi. W prawej ręce trzyma księgę, w lewej pastorał. W otoku widnieje napis: |† hE|RMANNUS DEO GRACIA CAMINENSIS EPC. [4] W 1255 roku nadał prawa miejskie Kołobrzegowi, a w 1266 r. Koszalinowi, gdzie ustanowił lokalne władze[5], natomiast w 1276 r. za 3500 marek w srebrze nabył od księcia Barnima I zachodnią część ziemi kołobrzeskiej. [6] Dbał również o dobro szczecińskich kościołów i klasztorów poprzez liczne nadania. W 1286 roku nadał proboszczowi kolegiaty Mariackiej władzę duszpasterską nad kościołem Mariackim i kościołem św. Piotra i Pawła wraz z kaplicą św. Mikołaja, a poza Szczecinem nad kościołami w Warszewie, Przęsocinie, Skolwinie, Osowie, Golęcinie, Bezrzeczu, Krzekowie, Wąwelnicy, Skarbimierzycach, Siadle Górnym, Dołujach, Ladenthin k./Grambow, Tantow, w Policach, Pilichowie, Tanowie, Wkryujściu i Nowym Warpnie, podobną jaka przysługiwała archidiakonom i proboszczom w diecezji kamieńskiej. [7] Jego szczególną zasługą było umocnienie pozycji biskupa i dalszy rozwój księstwa biskupiego, utworzonego przez jego poprzednika. Posiadłości biskupów rozciągały się w granicach księstwa pomorskiego pomiędzy Kołobrzegiem, Koszalinem a Bobolanami, między Maszewem a Nowogardem, wraz z ziemią nad rzeką Randow koło Löcknitz oraz ziemią lipiańską, którą biskup Herman v. Gleichen sprzedał w 1276 r. za 3000 marek w srebrze margrabiom brandenburskim.[8]

Przypisy

  1. Dokładnej daty i miejsca urodzenia nie znamy, zmarł po 18 października 1288, przed 24 lutego 1289; zob. E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich. Szczecin 2005, s. 366, przyp. 334.
  2. Po raz pierwszy wspomniany w dokumencie-umowie kupna z roku 1230 wystawionego przez jego starszych braci Ernesta i Henryka; zob. F., Salis, Forschungen zur älteren Geschichte des Bistums Kammin. W: BSt NF Bd. XXVI. Stettin 1924, s. 23; także E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich..., op. cit., s. 340, przyp. 219.
  3. Biskup Wilhelm I zmarł 31 października 1253 roku i został pochowany w klasztorze franciszkanów w Prenzlau; zob. F., Salis, Forschungen zur älteren Geschichte des Bistums Kammin… op. cit., s. 28-29; E. Rymar, Rodowód książąt pomorski... op. cit., s. 340, przyp. 219.
  4. Grotefend O., Die Siegel der Bischöfe von Kammin und ihres Domkapitels. W: BSt NF Bd. XXVI. Stettin 1924, s. 200, ryc. 7; pieczęć pochodzi z dokumentu wystawionego w Gnoien, zob. PUB II, dokument nr 640 z 22/23 czerwca 1276 r., s. 44.
  5. Z. Radacki, Zamki biskupów kamieńskich. W: Średniowieczne zamki Pomorza Zachodniego. Warszawa 1976, s. 213.
  6. PUB II, dokument nr 1044 z 1276 r. (b. d.), s. 332.
  7. PUB II, dokument nr 1405 (b. d., spisany w Pyrzycach) w 1286 r., s. 613.
  8. PUB II, dokument nr 1042 z 18 sierpnia 1276 r., s. 332.


Bibliografia

  • Pommersches Urkundenbuch. Bd. 2. Abt. 1: Rodgero Prümers: 1254-1278. In Commission bei Th. von der Rahmer, Stettin 1881.
  • Pommersches Urkundenbuch. Bd. 2. Abt. 2: Rodgero Prümers: 1278-1286. In Commission bei Th. von der Rahmer, Stettin 1885.
  • Grotefend O., Die Siegel der Bischöfe von Kammin und ihres Domkapitels. W: BSt NF Bd. XXVI. Stettin 1924.
  • Salis F., Forschungen zur älteren Geschichte des Bistums Kammin. W: BSt NF Bd. XXVI. Stettin 1924.
  • Radacki Z., Średniowieczne zamki Pomorza Zachodniego. Warszawa 1976.
  • Rymar E., Rodowód książąt pomorskich. Szczecin 2005, wyd. II.



IES64.png
Autor opracowania: Jan Iwańczuk