Jan Otto

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Otto
Przewodniczący Rady Miasta
brak zdjecia
Jan Otto (1939 - 2011)
Data urodzenia 26 marca 1939
Miejsce urodzenia Słonim
Data śmierci 13 czerwca 2011
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Szczecinie kw.95N, rz.4, nr gr.21
Lokalizacja grobu zobacz na mapie
Tytuły i nagrody dr inż. nauk technicznych
Narodowość polska


Jan Otto (ur. 26 marca 1939 w Słonimiu koło Nowogródka (obecnie Białoruś), zm. 13 czerwca 2011 w Szczecinie) – radny Szczecina, przewodniczący Rady Miasta I Kadencji; dr nauk technicznych, pracownik naukowy i wykładowca uczelni szczecińskich; działacz „Solidarności”.

Życiorys

Absolwent Wydziału Technologii i Inżynierii Chemicznej Politechniki Szczecińskiej (1962). Po studiach został pracownikiem Instytutu Chemii Podstawowej PS, gdzie zajmował się chemią organiczną, analizą instrumentalną i ochroną środowiska. Równolegle zajmował się z problemami administracji i planowania przestrzennego stref intensywnego zagospodarowania i portów morskich. Pracował w Miejskiej Pracowni Urbanistycznej, jako starszy projektant w Zespole Ochrony Środowiska.

W 1970 uzyskał doktorat nauk technicznych. W latach 19741975 był stypendystą Fundacji Humboldta.

W roku 1980 rozpoczął budowanie struktur „Solidarności” na Politechnice Szczecińskiej, a po 13 grudnia 1981 kontynuował działalność w podziemnych strukturach „Solidarności”.

W 1990 roku został radnym Miasta Szczecin i wybrano go na stanowisko Przewodniczącego RM.

W latach 19911999 był wykładowcą Zachodniopomorskiej Szkoły Businessu oraz Wyższej Szkoły Administracji Publicznej (był członkiem jej senatu).

Był członkiem rad nadzorczych:

Był autorem licznych opracowań, wdrożeń, patentów i publikacji naukowych oraz popularnonaukowych.

Dr inż. Jan Otto (2009)

Zmarł 13 czerwca 2011 w Szczecinie – został pochowany na Cmentarzu Centralnym.

Działalność polityczna

We wrześniu 1980 roku zakładał NSZZ Solidarność na Politechnice Szczecińskiej – był przewodniczącym jej Komisji Zakładowej (1981).

W okresie Stanu Wojennego i współorganizował opozycję podziemną i i samopomoc solidarnościową w regionie szczecińskim. W marcu 1982 zakładał Międzyzakładowy Komitet Koordynacyjny w Szczecinie. W tym okresie współpracował z Biuletynem Informacyjnym „Solidarności” (BIS)[3]. Od 1984 reprezentował szczecińskie uczelnie w Społecznym Komitecie Nauki „S”. Za tę działalność został zawieszony w prawach nauczyciela akademickiego, był wielokrotnie przesłuchiwany, rewidowano jego mieszkanie.

Ponownie odtwarzał struktury „Solidarności” w 1988 roku. Był członkiem Zarządu Obywatelskiego Komitetu Porozumiewawczego Pomorza Zachodniego oraz szefem zespołu obserwatorów przy przy WRN i MRN 1988 - 1990).

W 1990 roku, z listy „Solidarnośći” (OKP[4]) został wybrany do Rady Miasta (19901994). W tym czasie m.in. przewodniczył Komitetowi Honorowemu obchodów 750.lecia Szczecina.

Od 1993 współtworzył partię Porozumienie Centrum, był członkiem Zarządu Wojewódzkiego i rady politycznej PC w Szczecinie. Był też wiceprzewodniczącym Stowarzyszenia Samorządowego „Forum Szczecin 2000.

Wyróżnienia, odznaczenia i medale

Przypisy

  1. „Geotermia Pyrzyce” sp. z o.o. (dostęp: 10.11.2012)
  2. Związek Miast i Gmin Morskich (dostęp: 10.11.2012)
  3. Kazimierz Kozłowski: Życie kulturalne. W: Tadeusz Białecki, Zygmunt Silski (red.): Dzieje Szczecina – T IV. 1945-1990. Wyd. 13 Muz, Szczecin 1998, s.613, ISBN 83-908898
  4. Antoni Dudek: Komitety Obywatelskie, w: Encyklopedia Solidarności (dostęp: 12.11.2012)
  5. Zasłużeni Obywatele Miasta Szczecin (dostęp: 10.11.2012)

Zobacz też

Linki zewnętrzne



IES64.png
Autor opracowania: Wojciech Banaszak