Janusz Adam Krassowski

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Janusz Adam Krassowski
scenograf, grafik, reżyser
brak zdjecia
Data urodzenia 18 stycznia 1929
Miejsce urodzenia Warszawa
Data śmierci 5 maja 1969
Miejsce śmierci Warszawa


Janusz Adam Krassowski (1929-1969) – scenograf, grafik, reżyser

Życiorys

Janusz Adam Krassowski urodził się 18 stycznia 1929 roku w Warszawie. Był synem Adama Krassowskiego i Amelii z Kowalskich. W latach 1950-1955 studiował pod kierunkiem prof. Władysława Daszewskiego na Wydziale Scenografii warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Jeszcze w trakcie studiów projektował dekora­cje i kostiumy do przedstawień dyplomowych warszawskiej PWST. Jako asystent prof. Daszewskiego, w sez. 1955/56 odbył staż podyplo­mowy w Teatrze Narodowym w Warszawie m.in. przy realizacji Kordiana. Później podjął pracę w Teatrze Wybrzeże w Gdań­sku (sez. 1956/57). Opracował scenografię m.in. do Sługi dwóch panów, Rewizora, Makbeta, Woj­ny trojańskiej nie będzie, Księżniczki Turandot, Indyka, Kramu z piosenkami i Skąpca. Był autorem scenografii do głośnej realizacji Szewców (1957) w reżyserii Zygmunta Hübnera, spektaklu, który po pierwszym publicznym pokazie został zakazany przez cenzurę. Był także scenografem Pierwszego dnia wolności, również w reżyserii Zygmunta Hübnera, ze Zbyszkiem Cybulskim w roli Jana. Spektakl ten reprezentował Polskę na Festiwalu Teatru Narodów w Paryżu w 1960 roku.

Pracując od 1963 roku w Szczecinie, tworzył scenografię także dla innych scen krajowych. Współpracował m.in. z Teatrem im. Horzycy w Toruniu, Teatrem im. Jaracza w Olsztynie, z Teatrem Polskim w Pozna­niu, Teatrem im. Mickiewicza w Częstochowie, gorzowskim Teatrem im. Osterwy, Teatrem im. Siemaszkowej w Rze­szowie. Oprawił scenograficznie w warszawskim Teatrze Polskim Im­prowizację paryską (1960) i Kremlowskie kuranty (1962). To drugie przedstawienie otrzymało Nagrodę Państwową. Współpracował także ze stołecznymi teatrami - Dramatycznym (Indyk - 1961) i Ludowym (Droga przez mękę - 1968). Ponadto tworzył scenografię na potrzeby teatrów muzycznych - Opery Bałtyckiej w Gdańsku (Kopciuszek - 1959, Syn marnotrawny - 1964), Teatru Muzycznego w Gdyni (No, no Nanette! - 1961, Zemsta nietoperza - 1963, Ptasznik z Tyrolu - 1965), Opery im. Moniu­szki w Poznaniu (Orfeusz w piekle - 1965). W 1966 roku przygotował scenografię i zaprojektował kostiumy do Loży królewskiej w leningradzkim Teatrze Komedii Muzycznej. Obok scenografii uprawiał także grafikę. Był autorem plakatów teatralnych.

Zmarł tragicznie 5 maja 1969 roku w Warszawie w niewyjaśnionych okolicznościach.

Był człowiekiem z epoki re­nesansu, artystą stojącym w samym środku życia, zakochanym w teatrze, zafascynowanym jego bo­gactwem (Jan Maciejowski)

Okres szczeciński

Od 1963 roku w Szczecinie. Tu związał się z Państwowymi Teatrami Dramatycznymi. Stworzył wiele niezapomnianych scenografii do szczecińskich przedstawień. Zdaniem Z. Strzeleckiego jego prace „charakteryzowała dobra kompo­zycja i prostota”. Próbował także sił jako reżyser. W 1967 roku wystawił na scenie szczecińskiej Indyka we własnej scenografii. W 1973 roku z okazji prezentowanej na Zamku Książąt Pomorskich wystawy „Plastyka teatralna w Szczecinie” napisano, że „swymi ostatnimi scenografiami do Antygony i Wyzwolenia (sez. 1968/69) zapewnił sobie miejsce wśród najwybitniejszych współczesnych scenogra­fów polskich”. Współpracował ze szczecińskim ośrodkiem TV.

Prace scenograficzne (Szczecin)

Tytuł sztuki Autor Reżyseria Forma twórczości Teatr Data premiery
Jaśnie pan nikt Lope de Vega Jan Maciejowski kostiumy Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 21 czerwca 1964
Policjanci Sławomir Mrożek Jan Maciejowski scenografia Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 4 listopada 1964
Nosorożec Eugène Ionesco Maryna Broniewska scenografia Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 19 grudnia 1964
Miłość i gniew John Osborne Jan Maciejowski scenografia Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 17 czerwca 1965
Głód i pragnienie Eugène Ionesco Andrzej Ziębiński scenografia Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 24 września 1965 (prapremiera)
Dziś jest święto narodowe William Hanley Julian Dziedzina scenografia Wieczór pt. Mrs.Dally Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 6 stycznia 1966
Pani Dally ma kochanka William Hanley Julian Dziedzina scenografia Wieczór pt. Mrs.Dally Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 6 stycznia 1966
Trzy białe strzały Jan Makarius Ewa Kołogórska scenografia Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 20 lutego 1966
Dziady Adam Mickiewicz Jan Maciejowski (także układ tekstu) współpraca scenograficzna (ze Stanisławem Bąkowskim) Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 12 marca 1966
Mordercy i świadkowie Tadeusz Polanowski Jan Maciejowski scenografia Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 24 czerwca 1966
Derby w pałacu Jarosław Abramow-Neverly Andrzej Ziębiński scenografia Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 23 września 1966
Zbójcy Fryderyk Schiller Edmund Pietryk scenografia Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 3 grudnia 1966
Meteor Friedrich Dürrenmatt Jan Maciejowski scenografia Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 9 grudnia 1966
Wiosna 21 Aleksander Sztejn Jan Maciejowski scenografia Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 1 czerwca 1967
Indyk Sławomir Mrożek Janusz Adam Krassowski reżyseria i scenografia Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 2 lipca 1967
Niezwykła przygoda Pana Kleksa Jan Brzechwa Jan Maciejowski scenografia Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 14 stycznia 1968
Skok Jerzy Wójcik Zdzisław Krauze scenografia Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 15 maja 1968
Chwiejna równowaga Edward Albee Jan Maciejowski scenografia Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 9 czerwca 1968
Antygona Sofokles Marek Okopiński scenografia Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 20 września 1968
Student żebrak Karl Millöcker Janusz Marzec scenografia Państwowy Teatr Muzyczny 21 grudnia 1968
Wyzwolenie Stanisław Wyspiański Jan Maciejowski scenografia Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 14 lutego 1969
Czarna komedia Peter Shaffer Jowita Pieńkiewicz scenografia Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 20 kwietnia 1969
Brzeg Ryszard Liskowacki Jan Maciejowski scenografia Teatr Telewizji Szczecin 25 kwietnia 1969



Projekty scenografii i kostiumów



Nagrody

  • 1966 – nagroda za scenografię do przedstawień Mordercy i świadkowie i Głód i pragnienie w Teatrach Dramatycznych w Szczecinie na VIII Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu



Źródła

Bibliografia

  • Almanach sceny polskiej 1968/69 (pod red. Stanisława Marczaka-Oborskiego), WAiF, Warszawa 1970
  • Słownik biograficzny Teatru Polskiego 1900-1980 t. II, PWN, Warszawa 1994
  • Teatry dramatyczne w Szczecinie 1945-1965, (pod red. Danuty Piotrowskiej), Wydawnictwo Artystyczno-Graficzne RSW „Prasa”, Poznań 1965

Inne



IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz