Janusz Pietrzykowski
| Janusz Pietrzykowski | |||
| operator filmowy, fotoreporter, animator ruchu studenckiego, autor tekstów | |||
| |||
| Data urodzenia | 23 grudnia 1934 | ||
| Miejsce urodzenia | Kielce | ||
| Data śmierci | 16 października 1982 | ||
| Miejsce śmierci | Szczecin | ||
| Miejsce spoczynku | Cmentarz Centralny (kw.7C-5-9) | ||
| Narodowość | polska | ||
Janusz Pietrzykowski (1934-1982) – operator filmowy, fotoreporter, autor tekstów
[edytuj] Życiorys
Janusz Pietrzykowski urodził się 23 grudnia 1934 roku w Kielcach w rodzinie robotniczej. Po ukończeniu w 1952 roku Technikum Chemicznego w Kielcach, otrzymał nakaz pracy do kopalni węgla kamiennego im. M. Thoreza w Wałbrzychu. Tu przez rok pracował w kopalnianym laboratorium jako technik-chemik. W 1954 roku wyjechał do Szczecina, gdzie podjął studia na Wydziale Chemicznym Wyższej Szkoły Inżynierskiej (obecnie Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny). W trakcie studiów zorganizował pierwszy w historii miasta studencki Amatorski Klub Filmowy, który prowadził przez osiem lat. W tym czasie nakręcił kilka krótkich filmów. Równocześnie pisał teksty do spektakli Akademickiego Teatrzyku Satyrycznego "Skrzat". Po studiach krótko pracował jako korektor, a następnie fotoreporter w redakcji „Kuriera Szczecińskiego”. W kwietniu 1960 roku został zatrudniony na etacie operatora filmowego w Stoczni Szczecińskiej im. A. Warskiego. Jednocześnie rozpoczął pracę w nowo powstałym Doświadczalnym Ośrodku Telewizyjnym w Szczecinie. W początkowym okresie działalności Ośrodka był autorem krótkich (1-3 min) niemych filmów, wykorzystywanych później w programach publicystycznych. Ponadto realizował materiały filmowe dla Telenotatnika, Dziennika Telewizyjnego, Kroniki Szczecińskiej, Kramiku z Muzami. Kręcił także teledyski i fragmenty spektakli teatralnych. Był stałym i ulubionym współpracownikiem Andrzeja Androchowicza, operatorem i autorem zdjęć do większości jego filmów i programów zrealizowanych w Ośrodku TVP w Szczecinie. W 1976 roku z wynikiem bardzo dobrym ukończył zaocznie Wydział Operatorski PWSFTViT w Łodzi. Był najlepszym twórcą-dokumentalistą (operatorem) w historii Telewizji Szczecin, a także nauczycielem i wychowawcą wielu operatorów tego Ośrodka. Człowiekiem o licznych zainteresowaniach, pasjach i niemal renesansowej wiedzy. W środowisku filmowym zwany „Studzienką” (podczas realizacji jednego z filmów zapatrzony w filmowany obiekt, wpadł do studzienki kanalizacyjnej) lub „Uhu, uhu” (jako namiętny palacz tytoniu, otoczony kłębami dymu, wydawał dźwięki przypominające lokomotywę). Przez długie lata leczył się na nadkwasotę i wrzody żołądka.
Zmarł nagle na zawał serca 16 października 1982 roku. Pochowany na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (kw.7C-5-9).
[edytuj] Wybrana filmografia (operator)
- 1957 – Zabytki Szczecina – real. J. Krzymiński
- 1958 – Szkło – także scenariusz, real. R. Rogowski
- 1959 – Szczecin miasto młodości – także realizacja z J. Krzymińskim
- 1965 – Marzenie stolarza – real. A. Androchowicz
- 1966 – Bomba – real. A. Androchowicz
- 1966 – „Mazowszem” do Rostocku – real. A. Androchowicz
- 1967 – Flisacy – real. I. Dulęba
- 1968 – Kapitan kapitanów – real. A. Androchowicz
- 1971 – Bitwa pod Cedynią – real. A. Androchowicz
- 1971 – Czekanie – real. W. Meller
- 1971 – Pierwsza szczecińska – real. A. Androchowicz
- 1971 – Upór – real. W. Meller
- 1972 – Wyrwani morzu – real. A. Androchowicz
- 1973 – Wzywam pilota – real. A. Androchowicz
- 1974 – Szczecin - pierwsze dni (razem z L. Rydlińskim) – real. A. Androchowicz
- 1974 – Tajemnica skarbca kamieńskiego – real. A. Androchowicz
- 1974 – Trzymamy straż nad Odrą [I] – real. A. Androchowicz
- 1975 – Bosman – real. A. Androchowicz
- 1976 – Towarzysze broni – real. A. Androchowicz
- 1977 – FAMA'77
- 1977 – Ludzie z wyspy – real. A. Androchowicz
- 1980 – Fabryka urodzaju – real. M. Szwaja
- 1980 – Pierwszy rejs (razem z S. Brychcym) real. A. Androchowicz
- 1980 – Pamiętamy – real. A. Androchowicz
- 1980 – Wyzwolenie miasta (wraz z E. Eysymonttem) – real. A. Androchowicz
- 1981 – Kapitan "Nike" – real. A. Androchowicz
[edytuj] Nagrody i wyróżnienia
- 1958 – wyróżnienie dla filmu Kościół Piotra i Pawła (Zabytki Szczecina) na Ogólnopolskim Festiwalu Filmów Amatorskich w Katowicach
- 1959 – wyróżnienie dla filmu Szkło na Ogólnopolskim Festiwalu Filmów Amatorskich w Katowicach
- 1965 – I nagroda dla filmu Marzenie stolarza na Telewizyjnej Giełdzie Reporterów w Poznaniu (listopad)
- 1966 I nagroda dla filmu Bomba na Telewizyjnej Giełdzie Reporterów w Poznaniu
- 1969 – „Srebrna Fregata” za film Kapitan kapitanów na IV Ogólnopolskim Festiwalu Krótkometrażowych Filmów Morskich w Szczecinie-Świnoujściu
- 1972 – wyróżnienie za film Upór na V Ogólnopolskim Festiwalu Krótkometrażowych Filmów Morskich, Szczecin, 1972
- 1976 – wyróżnienie Ministra Obrony Narodowej dla filmu Towarzysze broni
- Nagroda wojewódzka za twórczość filmową
[edytuj] Inne nagrody
- I nagroda (1000 zł) w I Konkursie Fotograficznym AKF i Komisji Kultury RO ZSP za prace Mur i Portret w cieniu (godło RIO), Szczecin, 16 grudnia 1958
[edytuj] Źródła
[edytuj] Bibliografia
- Andrzej Androchowicz, Zatrzymać w kadrze [w:] Ku Słońcu 125. Księga z miasta umarłych (praca zbiorowa pod red. Mariusza Czarnieckiego), Wydawnictwo Glob, Szczecin 1987
[edytuj] Dokumenty
- Dokumenty i materiały archiwalne ze zbiorów A. Androchowicza
