Jerzy Krasowski

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Krasowski
Żołnierz Armii Krajowej
Data urodzenia 16 października 1918
Miejsce urodzenia Korzec
Data śmierci 12 lipca 2011
Miejsce śmierci Szczecin
Pseudonim Lech


Jerzy Krasowski (1918-2011) – podpułkownik Wojska Polskiego

Naukę rozpoczął w szkole powszechnej w Kisielinie a od 1931 roku uczęszczał do Gimnazjów Państwowych we Włodzimierzu Wołyńskim, a następnie w Równem. Po maturze zgłosił się jako ochotnik do artylerii. We wrześniu 1937 roku został przyjęty do Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim, a następnie został przeniesiony do Szkoły Podchorążych Artylerii w Toruniu. W sierpniu 1939 roku otrzymał przydział do 12 Pułku Artylerii Lekkiej w Tarnopolu. W jego składzie jako oficer zwiadowczy[1] walczył z Niemcami na ziemi kieleckiej. Pod Iłżą został ranny w nogę. 28 września aresztowany przez Sowietów i umieszczony w więzieniu we Włodzimierzu Wołyńskim, a następnie odesłany na leczenie szpitalne. Po opuszczeniu szpitala został zatrudniony jako nauczyciel fizyki i matematyki[2] w Biskupicach Małych, a następnie w Iwaniczach. Tam wstąpił w szeregi Armii Krajowej i przyjął pseudonim „Lech”. Od 1943 r. organizował placówki samoobrony w Iwaniczach[3] i Chobułtowie. Placówki samoobrony organizowane przez „Lecha” posłużyły za zalążek organizowanego w czasie Akcji Burza 23 pułku piechoty AK, w którym dowódcą 2. batalionu mianowany został ppor. „Lech”. W pierwszych miesiącach 1944 razem ze swoim batalionem walczył z Niemcami i UPA na Wołyniu. 18 stycznia 1944 na czele swojego oddziału walczył o Gnojno (duża wieś położona około 10 km na północny wschód od Włodzimierza Woł.)[4] i o Włodzimierz Wołyński[5]. Za bohaterską postawę w walkach na Wołyniu został odznaczony Krzyżem Walecznych. W końcowej fazie walk, okrążony pułk poniósł wysokie straty w bitwie z Niemcami pod Pisarzową Wolą. Ppor. „Lech” nie wyszedł z okrążenia w Lasach Mosurskich na Polesie, lecz przedostał się do Włodzimierza Wołyńskiego a następnie na Lubelszczyznę. W lipcu 1944 r. został awansowany do stopnia porucznika[6]. W tym czasie, wspólnie z pozostałymi żołnierzami oddziału pchor. J. Ochmana „Kozaka”, działał na terenie Zamojszczyzny. 30 lipca 1944, będąc w składzie batalionu zbornego 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty, w Szczebrzeszynie został rozbrojony przez Armię Czerwoną[7]. Po wstąpieniu do ludowego Wojska Polskiego skierowany do 3 zapasowego pułku piechoty[8], a po miesiącu, w sierpniu 1944 został aresztowany i wywieziony do obozu w Diagilewie. W różnych obozach internowania przebywał do listopada 1947. Od 1947 pracował jako ekonomista. W 1980 roku przeszedł na emeryturę. Mieszkał w Domu Kombatanta im. Boruty Spiechowicza w Szczecinie.

Dnia 20 września 1983 roku został awansowany do stopnia kapitana.

Zmarł 12 lipca 2011 roku w Szczecinie.

Ordery i odznaczenia

  • Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Krzyż Walecznych
  • Krzyż Armii Krajowej

Przypisy

  1. Danuta Szyksznian: Jak dopalał się ogień biwaku. S. 484. 
  2. Władysław Filar: Wydarzenia wołyńskie 1939-1944. S. 65. 
  3. Władysław Filar: Wydarzenia wołyńskie 1939-1944. S. 78. 
  4. Józef. Turowski: Pożoga: walki 27 Wołyńskiej Dywizji AK. Ss. 165 i 168. 
  5. Józef. Turowski: Pożoga: walki 27 Wołyńskiej Dywizji AK. S. 181. 
  6. Edmund Bakuniak: „Osnowa”: Zgrupowanie Pułkowe 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK. S. 295. 
  7. Edmund Bakuniak: „Osnowa”. S. 173. 
  8. Danuta Szyksznian: Jak dopalał się ogień biwaku. S. 484. 

Bibliografia

  • Danuta Janiczakówna-Szyksznian: Jak dopalał się ogień biwaku. Szczecin: Wydawnictwo Promocyjne „Albatros”, 2009. ISBN 978-83-88038-68-6. 
  • Michał Fijałka, 27 Wołyńska Dywizja Piechoty Armii Krajowej, Wydawnictwo PAX, 1987.
  • Józef Turowski, Pożoga. Walki 27 Wołyńskiej Dywizji AK, Warszawa: PWN, 1990, ISBN 83-01-08465-0
  • Władysław Filar: Wydarzenia wołyńskie 1939-1944: w poszukiwaniu odpowiedzi na trudne pytania. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2008. ISBN 978-83-7441-884-3. 
  • Światowy Związek Żołnierzy AK, Materiały sympozjum nt: Operacja zbrojna AK kryptonim Burza na ziemiach południowo-wschodnich II RP w 1944. Biblioteczka Na Kresach Południowo-Wschodnich 1939-1945. Nr 7. Kraków 1994
  • Edmund Bakuniak: „Osnowa”: Zgrupowanie Pułkowe 27. Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK: Od Lasów Wołyńskich do Puszczy Solskiej: wspomnienia uczestnika walk 27. Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK i 9. Pułku Piechoty Legionów AK. Warszawa: Światowy Związek Żołnierzy AK - Okręg Wołyński, 2004. ISBN 83-915111-6-2.