Jerzy Lechowski

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Lechowski
urzędnik, dyplomata
brak zdjecia
Jerzy Lechowski – konsul polski w Szczecinie w latach 1927-1931, Narodowe Archiwum Cyfrowe
Data urodzenia 12 września 1891
Miejsce urodzenia Wólka Krzykowska
Data śmierci 1947
Miejsce śmierci Tel Awiw
Narodowość polska


Jerzy Lechowski (1891-1947) - polski urzędnik konsularny, konsul polski w Szczecinie w latach 1927-1931.

Życiorys

Urodził się 12 września 1891 roku w Wólce Krzykowskiej.

Pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych rozpoczął od placówek w Czechosłowacji, gdzie już w listopadzie 1918 r. współtworzył Konsulat RP w Pradze. Po raz pierwszy tytuł konsula uzyskał 27 sierpnia 1920 r., gdy był kierownikiem agencji konsularnej w Boguminie. Po krótkiej pracy w centrali MSZ został kierownikiem konsulatu w Koszycach, następnie zaś został przeniesiony do pracy dyplomatycznej w Niemczech, gdzie począwszy od maja 1923 r. pracował w Konsulacie RP w Essen.[1]

1 stycznia 1927 r. objął kierownictwo polskiej agencji konsularnej w Szczecinie. Jego praca tutaj przypadła na trudne lata, kiedy to władze niemieckie nie chciały uznać polskiej placówki dyplomatycznej, istniejącej od 18 lutego 1925 r. Pomimo jednak trudności formalnych, jak również stałego pogarszania się relacji polsko-niemieckich, Jerzy Lechowski wytrwale walczył o istnienie polskiego przedstawicielstwa dyplomatycznego na terytorium ówczesnej Prowincji Pomorskiej. Dzięki swojej otwartości i elastyczności stosunki kierowanego przez niego urzędu z lokalnymi władzami układały się nieporównywalnie lepiej, aniżeli w latach poprzednich. Nawiązał on przy tym wiele kontaktów towarzyskich z miejscowymi elitami Szczecina.[2] Z jego pobytem tutaj związany był również rozwój polskiego życia organizacyjnego. To właśnie wówczas powstało szereg polskich organizacji, takich jak: Polskie Towarzystwo Śpiewu „Chopin”, Polskie Towarzystwo Sportowe „Orlęta”, Towarzystwo Szkolne oraz szkółka polska.[3] Jednocześnie doszło w tym okresie do umocnienia sprawowanego przez niego urzędu, o czym świadczył chociażby awans z agencji do rangi konsulatu (1 kwietnia 1928 r.). W Szczecinie przebywał do maja 1931 r., skąd został przeniesiony do Strasburga.[4]

W dniu 1 stycznia 1936 r. został mianowany konsulem generalnym. W 1937 r. rozstał się ze służbą w placówkach zagranicznych i został radcą w Departamencie Konsularnym MSZ, a od kwietnia 1938 r. – w Departamencie Personalnym.

Zmarł w Tel Awiwie w 1947 r.[5]

Ordery i odznaczenia

W trakcie służby odznaczony złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Dziesięciolecia, srebrnym i brązowym Medalem za Długoletnią Służbę oraz francuską Legią Honorową (IV).

Przypisy

  1. W. Skóra, Konsulat RP w Szczecinie w latach 1925-1939, Słupsk 2001, s. 33.
  2. A. Lew-Machniak, Między otwartą wrogością a fasadową przyjaźnią. Heliodor Sztark-polski konsul w niemieckim Szczecinie, Szczecin 2016, s. 20.
  3. Szczecinianie stulecia, Łódź 2000, s. 76.
  4. M. Grzęda, Polonia szczecińska na przełomie dwóch epok (1930-1935), Szczecin 1994, s.107-108.
  5. W. Skóra, Konsulat RP w Szczecinie w latach 1925-1939, Słupsk 2001, s. 33.




Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: dr Anna Lew-Machniak