Joachim Rhete

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Joachim Rhete
drukarz
Data urodzenia 2 lutego 1566
Miejsce urodzenia Szczecin
Data śmierci 10 lutego 1611
Lata działalności 1591-1611
Narodowość niemiecka

Joachim Rhete (Rhetius) (1566-1611) - drukarz, działał w Szczecinie w latach 1591-1611.

Życiorys

Joachim Rhete urodził się 2 lutego 1566 roku, zmarł 10 lutego 1611 roku[1], syn szczecińskiego drukarza Georga Rhete I i Anny Rhete (de domo Rammelow). Nauki pobierał w miejscowym Pedagogium. 12 lutego 1611 roku objął funkcję administratora w Kościele św. Piotra i św. Pawła. Do zawodu drukarza przyuczał się w rodzinnej oficynie pod okiem matki, która zarządzała zakładem od śmierci męża (1586). Joachim był faktorem do roku 1591, w którym zmarła matka. Po objęciu kierownictwa drukarnię rozwinął i zmodernizował. Otworzył także księgarnię.

Na początku działalności, w 1592 roku, wystarał się u księcia Jana Fryderyka o pozwolenie na funkcjonowanie zakładu i przywilej na druk podręczników szkolnych i śpiewników. Podobne prawo przysługiwało drukarni Kelnerów (Andreas Kelner Erben) tak więc konkurujące na tym polu drukarnie nie mogły wchodzić sobie w drogę. Odstępstwo od tej zasady było zagrożone karą 50 guldenów. W 1604 roku Rhete uzyskał przywilej na druk i sprzedaż kalendarzy na terenie Pomorza i Brandenburgii. Dwa lata później zasięgiem objęto także Lubekę. Starania o ten przywilej podjął razem z Davidem Herlitzem, pomorskim medykiem i matematykiem, który w drukarni Rhetego wydawał układane przez siebie prognostyki i kalendarze.

Oprócz wspomnianych wyżej wydawnictw Herlitza drukował pisma okolicznościowe, dysputy i kazania profesorów Pedagogium oraz drobne wydawnictwa na rzecz szkoły i Kościoła. Spod jego pras wyszło także dzieło Johanna von Kitschera "Tragicocomoedia de Hierosolymitana", opiewające podróż księcia Bogusława X do Ziemi Świętej.

Po śmierci drukarza oficynę odziedziczyła wdowa Elisabeth Rhete. Nie podjęła jednak trudu prowadzenia rodzinnej firmy i jeszcze w tym samym roku wyszła za mąż za introligatora i gisera Johanna Christopha Landtrachtingera. Ten początkowo kontynuował profil drukarstwa wprowadzony przez Rhetego jednak z czasem skupił się na księgarstwie i działalności nakładcy.

Przypisy

  1. Mohnike podaje datę 9 kwietnia.

Bibliografia

  • Levezow, Immanuel Friedrich. Die Wanderung der Buchdrukkerkunst, ihre Ankunst in Pommern, Ausbreitung und gegenwärtiger Zustand daselbst, insbesondere zu Stettin [...]. Stettin, Effenbart, [1777]. s.30-31 .
  • Bake, Werner. Die Frühzeit des pommerschen Buchdrucks im Lichte neuerer Forschung [...]. Pyritz, 1934. s.118 .
  • Mohnike, Gottlieb. Die Geschichte der Buchdruckerkunst in Pommern. Stettin, 1840. s. 18-19.
  • Metcke, Albert. F. Hessenland GmbH: die Entwicklung der Firma von ihrer Gründung im Jahre 1577 bis zur Gegenwart. Stettin, 1928. s. 21.
  • Siadkowski Stanisław. Najstarsze drukarnie szczecińskie. W: "Szczecin". 1947, nr 19-20, s. 73-74.
  • Drukarze dawnej Polski od XV do XVIII wieku, T. 4: Pomorze. Oprac. A. Kawecka-Gryczowa i K. Korotajowa. Wrocław, Kraków, 1962. s.505-506 .
  • Reske, Christoph. Die Buchdrucker des 16. und 17. Jahrhunderts im deutschen Sprachgebiet. Wiesbaden: Harrassovitz Verlag, 2007. s. 861. ISBN 978-3-447-05450-8.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Alicja Łojko