Johann Christoph Schinmeyer

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Johann Christoph Schinmeyer
pastor, pedagog
Data urodzenia 8 stycznia 1696
Miejsce urodzenia Nordhausen
Data śmierci 1 lipca 1767
Miejsce śmierci Tönningen
Miejsce spoczynku Tönningen
Narodowość niemiecka


Johann Christoph Schinmeyer (ur. 8 stycznia 1696 w Nordhausen - zm. 1 lipca 1767 w Tönningen), zwolennik pietyzmu [1]; kaznodzieja w kościele św. Jana i założyciel domu sierot, szkoły elementarnej, oraz seminarium nauczycielskiego na Łasztowni.


Życiorys

Budynek sierocińca Schinmeyera na Łasztowni

Johann Ch. Schinmeyer studiował teologię w Halle, gdzie wykładał August Hermann Francke, jeden z czołowych przedstawicieli pietyzmu. Po ukończeniu studiów w 1720 roku przez siedem lat był inspektorem (kierownikiem) w szkole łacińskiej przy sierocińcu założonym przez fundację Franckego (Franckeschen Stiftungen zu Halle). Następnie w latach 1727-1730 otrzymał powołanie do Poczdamu jako kaznodzieja i nauczyciel w wojskowym sierocińcu. Z woli króla Fryderyka Wilhelma I i na prośbę magistratu szczecińskiego objął w 1730 roku posadę kaznodziei przy kościele św. Jana. Natychmiast po objęciu posady zaproponował szczecińskiemu magistratowi założenie sierocińca na wzór Fundacji Franckego w Halle. Zanim zakupiono teren na Łasztowni, Schinmeyer założył szkołę dla dzieci biedaków we własnym mieszkaniu położonym na dziedzińcu klasztornym przy kościele św. Jana. [2] Na początku 1731 roku liczba tych uczni znacznie wzrosła, i Schinmeyer, by kontynuować nauczanie, wyprosił pomieszczenia w opuszczonym budynku starego sierocińca miejskiego, położonego pomiędzy kościołem św. Jana a murami miejskimi. W międzyczasie na terenie dawnego ogrodu książęcego, położonego pomiędzy ulicami Zachariasgang i Pladrinstraße, oddano do użytku w 1732 roku za kwotę 2200 talarów nowy sierociniec wraz ze szkołą dla biednych dzieci, oraz założonym przy szkole seminarium nauczycielskim. Był to dwukondygnacyjny szachulcowy budynek, posiadający po obu rogach nieco wyższą nadbudowę. Z prawej i lewej strony sieni, na dole i u góry, usytuowano po dwa duże pomieszczenia. Natomiast na podwórzu postawiono budynek browaru, pralnię, oraz piwnice. [3] Mimo poparcia króla pastor Schinmeyer bezustannie natrafiał na trudności. Miejscowe władze przy pomocy oszczerstw spowodowały, że król nakazał z dniem 21 lipca 1737 roku zamknąć sierociniec. [4] Schinmeyer jeszcze w tym samym roku opuścił Szczecin i został pastorem w Rathenow (Brandenburgia), a następnie od 1751 roku w Tönningen (Szlezwik-Holsztyn). W 1765 zmarła jego żona, a on sam dwa lata później. Spoczął 7 lipca 1767 roku na cmentarzu w Tönningen. Miał czworo dzieci, córkę i trzech synów, z których Johann Adolf Schinmeyer był pastorem i radcą konsystorza w Szczecinie.

Przypisy

  1. Pietyzm – nurt religijny w luteranizmie w XVII wieku i XVIII wieku kładący nacisk na rozbudzenie uczuć religijnych poprzez modlitwę, studiowanie Biblii oraz działalność charytatywną.
  2. Zob. rysunek zamieszczony w haśle Emil Teschendorff|: Kościół św. Jana z dawnymi budynkami kaznodziei i kościelnego.
  3. C. Fredrich, Die Baugeschichte Stettins unter König Friedrich Wilhelm I. W: BSt NF Bd. XXXI, Stettin 1929, s. 98- 99, tamże ryc. 22. Na miejscu budynku sierocińca Schienmeyera powstał nieistniejący obecnie budynek szkoły, który do 1856 roku posiadał adres am Pladrin 115-116, natomiast od 1857 Wallstraße Nr. 32/33). Od roku 1914 do 1945 określany był nazwą Wallschule.
  4. Jego praca jako pedagoga i organizatora szkolnictwa nie poszła na marne. Szkoła i sierociniec na Łasztowni, co prawda w innej formie, kontynuowała swoją działalność. Natomiast seminarium nauczycielskie reaktywowane w 1811 r. jako zakład państwowy, zostało przeniesione 1 maja 1862 roku do Polic.


Bibliografia

  • Fredrich C., Die Baugeschichte Stettins unter König Friedrich Wilhelm I. W: BSt NF Bd. XXXI, Stettin 1929.
  • Encyklopedia Szczecina pod red. T. Białeckiego, t. II, P-Ż. Wyd. Uniwersytet Szczeciński, Instytut Historii, Zakład Historii Pomorza Zachodniego. Szczecin 2000.
  • Deutsche Biographie - Schinmeyer, Johann Christoph (zasoby internetowe).

Linki zewnętrzne



IES64.png
Autor opracowania: Jan Iwańczuk