Kazimierz Majdański

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kazimierz Jan Majdański
Biskup szczecińsko-kamieński
brak zdjecia
Data urodzenia 1 marca 1916
Miejsce urodzenia Małgów k. Kalisza
Data śmierci 29 kwietnia 2007
Miejsce śmierci Łomianki
Miejsce spoczynku Kaplica Instytutu Studiów nad Rodziną w Łomiankach
Narodowość polska


Kazimierz Jan Majdański (1916-2007) – duchowny katolicki, biskup szczecińsko-kamieński, teolog

Życiorys

Kazimierz Majdański urodził się 1 marca 1916 w Małgowie k. Kalisza. Pochodził z wielodzietnej rodziny robotniczo-rolniczej. W latach 1934–1939 studiował filozofię i teologię w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku. W listopadzie 1939, jako alumn VI roku, został aresztowany przez gestapo. Był więziony w Sachsenhausen i w Dachau. Tam został poddany doświadczeniom pseudomedycznym. Po wyzwoleniu obozu wyjechał do Paryża, gdzie 29 lipca 1945 roku przyjął święcenia kapłańskie. W latach 1946–1949 studiował na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu we Fryburgu Szwajcarskim, uzyskując w 1947 roku licencjat, a w 1949 roku doktorat na podstawie rozprawy z zakresu teologii moralnej. Specjalizował się w teologii małżeństwa i rodziny. W 1982 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego.

W dniu 19 listopada 1962 roku został mianowany biskupem pomocniczym włocławskim ze stolicą tytularną Zorolus. Rok później, 24 marca, odebrał z rąk kardynała Stefana Wyszyńskiego sakrę biskupią. Pełnił funkcje wikariusza generalnego diecezji oraz dziekana kapituły katedralnej. Prowadził wykłady w Akademii Teologii Katolickiej. W 1972 roku habilitował się. Współpracował z Janem Pawłem II w prowadzeniu Watykańskiego Komitetu Rodziny. Był założycielem, profesorem i pierwszym dyrektorem (do 1993) Instytutu Studiów nad Rodziną Akademii Teologii Katolickiej (obecnie UKSW) w Łomiankach k. Warszawy. W latach 1956–1974 kierował redakcją pisma „Ateneum Kapłańskie”.

Podczas II Soboru Watykańskiego uczestniczył w rozmowach poprzedzających przygotowywanie listu biskupów polskich do biskupów niemieckich z pamiętnymi słowami „przebaczamy i prosimy o przebaczenie”. Sam wielokrotnie mówił o potrzebie przebaczenia i pojednania między Polakami i Niemcami.

W dniu 1 marca 1979 roku mianowany został przez papieża Jana Pawła II ordynariuszem szczecińsko-kamieńskim. Uczestniczył w pracach instytucji watykańskich, był wiceprzewodniczącym Papieskiej Rady ds. Rodziny, brał udział w sesji Światowego Synodu Biskupów w 1980 roku. W okresie sprawowania funkcji biskupiej zabiegał o utworzenie w Szczecinie seminarium duchowego. Mimo trudności ze strony władz PRL doprowadził do powstania Wyższego Seminarium Duchownego pw. Świętej Rodziny (1981) oraz Instytut Świeckiego Życia Konsekrowanego – Świętej Rodziny (1986). Utworzył w szczecinie filię Instytutu Studiów nad Rodziną Akademii Teologii Katolickiej. Przyczynił się do powrotu dominikanów i franciszkanów. Sprowadził do Szczecina Siostry Misjonarki Miłości (bł. Matki Teresy z Kalkuty), które objęły troską najuboższych. Erygował 74 nowych parafii, zabiegał o odbudowę zrujnowanych świątyń. Otaczał troską duszpasterską ludzi pracy, osobiście pomagając robotnikom w czasie strajków, narodzin „Solidarności” i w stanie wojennym. Opiekował się nimi w okresach represji i internowania. W kolejne rocznice szczecińskiego Grudnia ’70 i szczecińskiego Sierpnia ’80 przewodniczył modlitwie przed bramą Stoczni Szczecińskiej i celebrował nabożeństwa w katedrze szczecińskiej.

Dzięki jego staraniom 11 czerwca 1987 roku doszła do skutku w Szczecinie wizyta papieża Jana Pawła II, która stała się wielkim duchowym przeżyciem dla wiernych. Przyczynił się do rozwoju i poszerzenia diecezji, co dało podstawy do podniesienia Szczecina do rangi metropolii w marcu 1992.

W 1992 roku ze względu na osiągnięcie wieku emerytalnego został przeniesiony w stan spoczynku i zwolniony z obowiązków duszpasterza diecezji. Otrzymał jednocześnie tytuł arcybiskupa ad personam.

Przez wiele lat związany był ze środowiskiem Radia Maryja.

W 1992 roku w uznaniu wybitnych zasług dla Uniwersytetu Szczecińskiego i ziemi szczecińskiej, a także za całokształt działalności naukowo-badawczej, dydaktycznej i edytorskiej otrzymał doktorat honoris causa tej uczelni. Był honorowym obywatelem Szczecina (1996), Łomianek (2003), Warszawy (2004), Stargardu Szczecińskiego (2005) i Polic (2005).

Zmarł 29 kwietnia 2007 roku w Łomiankach. Tam został pochowany w kaplicy założonego przez siebie Instytutu Studiów nad Rodziną. Z inicjatywy szczecińskiego Stowarzyszenia „Czas Przestrzeń Tożsamość” w 2007 roku na Cmentarzu Centralnym posadzono Drzewko Pamięci, którym uhonorowano bp. Kazimierza Majdańskiego jako osobę zasłużoną dla Szczecina

Ważniejsze publikacje

  • 1979Wspólnota życia i miłości. Zarys teologii małżeństwa i rodziny, Poznań-Warszawa (przekłady na język włoski i francuski)
  • 1987Będziecie moimi świadkami, Szczecin (przekłady na język hiszpański, włoski i niemiecki)
  • 1995Rodzina u progu trzeciego tysiąclecia, Warszawa



Odznaczenia

  • 1991 – Wielki Krzyż Zasługi z Gwiazdą - za wkład w dzieło pojednania polsko-niemieckiego
  • 1995 – Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski
  • 2006 – Order Orła Białego



O bp. Kazimierzu Majdańskim

  • Lech Kaczyński (prezydent RP): (...) przyznałem dziś Order Orła Białego Jego Ekscelencji Księdzu Arcybiskupowi, za propagowanie małżeństwa i rodziny, które w normalnie funkcjonującym społeczeństwie są niezwykle wysoką wartością, ale także za uparte propagowanie polskości na ziemiach odzyskanych po roku 1945, za tworzenie podstaw polskiego życia religijnego na tych obszarach, które przecież dziś obejmują jedną trzecią terytorium Rzeczypospolitej.



Źródła

Bibliografia

  • Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999, Warszawa 2000
  • Grzegorz Polak, Kto jest kim w Kościele?, Warszawa 1996


Poprzednik
Jerzy Stroba
593px-ArchbishopPallium PioM.svg.png Biskup szczecińsko-kamieński
1978–1992
593px-ArchbishopPallium PioM.svg.png Następca
Marian Przykucki






IES64.png
Autor opracowania: Maria Łopuch