Klęskowo

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Klęskowo
Klęskowo
Klęskowo
Nazwa niemiecka Hökendorf
Dzielnica Prawobrzeże
Ulica Mączna
Hökendorf

Klęskowo (niem. Hökendorf) - część miasta[1] położona na skraju Puszczy Bukowej, w dolinach strumieni: Rudzianka i Chojnówka.

Położenie

Klęskowo od zachodu graniczy ze Zdrojami, od północy - z Dąbiem, a z Kijewem - od wschodu. Najmniej czytelna jest zachodnia granica przebiegająca wzdłuż ul. Poczdamskiej, włączając w obręb Klęskowa dwa małe osiedla Cieśnik (niem. Untermühle bei Hökendorf) i Starków (niem. Mittelmühle). Wyjątkiem jest wybudowany w 1974 roku Zakład Opieki Zdrowotnej „Zdroje”, położony przy ul. Mącznej 4 w Cieśniku, przynależący jednak do dzielnicy Zdroje.

Historia

Znalezione w Klęskowie narzędzia kamienne, związane z kulturą ceramiki wstęgowej i pucharów lejkowatych, pochodzą z epoki neolitu. Odkryto tu również liczne przedmioty z epoki brązu i wczesnej epoki żelaza. Znaleziona w Klęskowie brązowa moneta cesarza Marka Aureliusza Maksencjusza (panował w latach 306-312), wskazuje natomiast na wpływy rzymskie w tym rejonie. W XIX wieku koło Klęskowa, przy drodze prowadzącej do Dąbia, przypadkowo natrafiono na pradziejowe cmentarzysko, z którego wydobyto urny z kośćmi, urny popielnicowe oraz wyroby metalowe. Zostały one przekazane przez rodzinę Dohrnów archeologom. W tym samym miejscu, w 1830 roku, podczas wysadzania przydrożnego kamienia, znaleziono dużych rozmiarów urnę, w której ukryte były (wykonane z brązu) 4 groty, 13 noży, pierścienie, guziki, szczypce oraz inne przedmioty codziennego użytku. W urnie znajdowała się również perfekcyjnie zrobiona siekierka bojowa z czarno-szarego kamienia, z przewierconym otworem na rękojeść. Na południowym skraju Klęskowa, przy drodze kołowskiej, usytuowany był natomiast wielki głaz z wyrąbaną w nim rynną. Ponieważ powszechnie uważano go za pogański kamień ofiarny, w 1844 roku zniknął w niewyjaśnionych okolicznościach. Na wzgórzu leżącym pomiędzy Szwedzkim Młynem (niem. Pülvermühle) a autostradą, znajduje się wczesnośredniowieczne grodzisko Chojna (niem. Burgwall), datowane na XI-XII wiek. Wysokie usytuowanie grodu (74 m n.p.m.), otoczonego stromymi, trzydziestometrowymi zboczami oraz potężne wały ziemne o długości około 300 m gwarantowały bezpieczeństwo jego mieszkańcom. Grodzisko zajmuje przestrzeń około 0,75 ha. Dawny majdan grodu porasta obecnie bujna roślinność, systematycznie zacierająca kształt założenia. Liczne znaleziska stąd wydobyte znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Szczecinie. W 1786 roku Klęskowo w Klęskowie znajdowały się: kościół, dom proboszcza, szkoła, leśnictwo, karczma, kuźnia oraz 36 budynków, które zostały ubezpieczone na wypadek pożaru. Wśród mieszkańców wymieniani są: sołtys, 12 chłopów, 8 zagrodników oraz 5 chłopów małorolnych.

Obecnie w sensie przestrzennym Klęskowo jest bardzo zróżnicowaną dzielnicą. Obok przerzedzonej starej zabudowy wznoszą się duże skupiska wieżowców osiedli: „Bukowe”, „Majowe” i „Słoneczne”. Przedwojenny rolniczy Hökendorf, stanowiący obrzeża dawnego Wielkiego Szczecina, skupia obecnie około 30 tys. mieszkańców i jest jedną z najludniejszych dzielnic Szczecina.

IES64.png Autor opracowania: Marek Łuczak


Przyroda

Dęby Bolesława Krzywoustego

Pomnik przyrody przy ul. Chłopskiej 50 (nieco ponad 100 m na południe od wiaduktu autostrady). Na terenie prywatnej posesji dwa około 400-letnie dęby szypułkowe (Quercus robur) o obwodach 633 cm i 696 cm oraz wysokości 20 m[2]. Przy dębach węzeł znakowanych szlaków turystycznych:

Przypisy

  1. Klęskowo. W: Krajowy Rejestr Urzędowy Podziału Terytorialnego Kraju [on-line]. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2010-05-06].
  2. Praca zbiorowa pod red. Aleksandry Stachak: Zieleń Szczecina. Ilustrowany przewodnik dendrologiczny. Szczecin: Oficyna In Plus, 2000, s. 237. ISBN 83-910827-1-7. 

Zobacz też

Linki zewnętrzne