Kościół św. Antoniego (Żółwia Błoć)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół św. Antoniego w Żółwiej Błoci
brak zdjecia
Wyznanie rzymskokatolickie
Parafia Matki Bożej Królowej Polski w Krępsku
Data budowy 1932
Data poświęcenia 13 czerwca 1946

Kościół św. Antoniego - kościół filialny, rzymskokatolicki w Żółwiej Błoci, należy do parafii [[Parafia Matki Bożej Królowej Polski (Krępsko)|Matki Bożej Królowej Polski w Krępsku w dekanacie Goleniów i Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej.

Kościół zbudowany został w 1932 roku (data budowy wyryta jest na jednej z kwadr cokołu fasady) z inicjatywy tutejszych mieszkańców należących do kościoła metodystów. Powstał na prywatnej parceli pastora, dostawiony pod kątem prostym do domu mieszkalnego, po rozebraniu jego ściany bocznej północnej. W tym czasie w miejscowości funkcjonował główny kościół ewangelicki (usytuowany na średniowiecznym nawsiu), który po 1945 roku nieużytkowany i zdewastowany popadł w ruinę i ostatecznie został rozebrany. Natomiast świątynia metodystów została zaadaptowana przez ludność polską na kościół katolicki (poświęcony 13 czerwca 1946 roku).

Dawna zagroda (obecnie parcela kościelna), na której posadowiona jest świątynia znajduje się w środkowej części wsi, w zachodniej pierzei zabudowy, na południe od wrzecionowatego nawsia. Kościół nie jest orientowany (prezbiterium zwrócone jest w kierunku zachodnim). Założony na planie prostokąta o wym. 1210 x 730 cm, wraz z przylegającą chałupą tworzy rzut zbliżony do litery L. Elewację wschodnią (frontową) poprzedza niewielka, prostokątna w rzucie kruchta. Zwarty korpus przekryty jest dwuspadowym zadaszeniem, z umieszczoną na kalenicy wieżyczką wentylacyjną o stożkowym zwieńczeniu z krzyżem.

Elewacje otynkowane o skromnym wystroju ograniczonym do lizen opinających ścianę północną i nieznacznego gzymsu koronującego (w ścianach szczytowych akcentującego tylko naroża). Otwory okienne ostrołukowe, w ścianie północnej, w trójosiowym układzie, z zachowanymi historycznymi przeszkleniami witrażowymi.

W l. 90. XX w. ufundowano nową mensę ołtarzową, w jej antepedium umieszczona jest płycina z płaskorzeźbioną sceną „Ostatniej Wieczerzy” wykonaną przez miejscowego rzeźbiarza Jacka Jancelewicza. Zachowany z dawnej świątyni ewangelickiej dzwon zawieszony jest na niewielkiej, dzwonnicy (z l. 50. XX w.) przed fasadą kościoła.

Bibliografia

  • Karta ewidencyjna zabytków architektury i budownictwa. Oprac. K. Kalita-Skwirzyńska, 2008. Archiwum Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Szczecinie.
  • Lemcke, H. Die Bau- und Kunstdenkmäler des Regierungsbezirks Stettin. H. IX. Kreis Naugard. Stettin 1910.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Kamila Wójcik