Pałac (Koszewo)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej. 1219 z dnia 22 marca 1993[1]
Pałac w Koszewie
Pałac w Koszewie
Nazwa niemiecka Gross Küssow
Lokalizacja Koszewo, gmina Stargard
Projektant nieznany
Data budowy brak danych, najprawdowpodobniej XIX w.

Geolokalizacja: 53.2669585,14.905859

Pałac w Koszewie (niem. Gross Küssow, gmina Stargard)

Wieś

Miejscowość w 1248 roku była własnością kapituły kamieńskiej. W XIV wieku była lennem rodu von Küssowów (2 linie rodowe: pierwsza z zamkiem w Mechowie, w Klukach i Kłodzinie; druga w Mechowie, Koszewku, Kunowie i Wierzchlądzie). W 1523 roku Heidenreich i Bartłomiej z Koszewa byli zobowiązani w matrykule wojskowej do wystawienia 2 koni. W 1525 roku książęta Jerzy I i Barnim IX ekspektatywę (wierzytelność przyszłą) na lenna Henninga i Tydego von Küssowów nadali Vivigenzowi von Eickstedtowi. W 1617 roku Ernest Dubislaff von Eickstedt był właścicielem 8 łanów, 4 zagrodników, owczarni, wiatraka, połowy dochodów z sądownictwa oraz prawa połowu na jeziorze Miedwie. Następnymi właścicielami części ziem we wsi byli: córka Ernesta Barbara wraz z mężem, szwedzkim pułkownikiem Samuelem Oesterlingiem, następnie ich syn Samuel, a w 1723 roku pyrzycki landrat Joachim Abraham. W 1752 roku właścicielem wsi został generał Karl Christoph von der Goltz. W 1788 roku został nim August Ludwig hrabia von Eickstedt-Peterswald. W 1791 roku właścicielem był minister Fryderyk Wilhelm baron von Thulemeyer. W 1812 roku majątek odziedziczyła jego córka Louise Wilhelmina von Puttkamer. Część ziem w miejscowości należała do rodziny von Suckowów z Żukowa oraz rodziny Prechelów ze Stargardu. W połowie XIX wieku w majątku mieszkało 214 mieszkańców i obejmował 20 dymów, 26 budynków gospodarczych oraz wiatrak. Ostatnim właścicielem majątku (w latach 19111939) obejmującego 708 ha ziemi był Richard Seidler z Burzykowa.

Dwór

W miejscowości znajduje się dwukondygnacyjny pałac z wieżą w narożniku przykryty dachem czterospadowym. W narożach budynku znajdują się półkoliste baszty, przy elewacji południowej weranda, przy północnej elewacji dobudówka, z frontu ryzalit poprzedzony portykiem i balkonem opartym na kolumnach toskańskich. Z historycznego wnętrza zachowały się marmurowe kolumny, klatka schodowa, sztukaterie, kominki, oraz polichromie.

W sąsiedztwie pałacu znajdują się zabudowania folwarczne oraz geometryczny park pałacowy z XVIII wieku o powierzchni 5,4 ha. Występują tu m.in. rzadko spotykane okazy dębu czerwonego, sosny czarnej, platana, lipy drobnolistnej oraz robinii białej.

Obiekt dostępny z zewnątrz.

Przypisy

  1. Wojewódzki rejestr zabytków, w: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online] [Przeglądany 10.08.2013] Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml

Bibliografia

  • Katalog zabytków powiatu stargardzkiego. T. 1. Red. Marcin Majewski. Stargard: Muzeum w Stargardzie, 2010.
  • Katalog zabytków powiatu stargardzkiego. T. 2. Red. Marcin Majewski. Stargard: Muzeum w Stargardzie, 2010.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy