Pionier Szczeciński

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pionier Szczeciński
Pionier Szczeciński
'
Częstotliwość nieregularna
Wydawca Polskie Pismo i Książka
Kraj Polska
Tematyka regionalna, gospodarcza, społeczno-kulturalna
Ukazuje się od 5 września 1945
Ukazywał się do 15 września 1945
Naczelny Ignacy Brożyna
Format 30,5 x 21,5 cm
Liczba stron 6-8
Zobacz Pionier Szczeciński w zbiorach Książnicy Pomorskiej.

Pionier Szczeciński - tygodnik gospodarczy i społeczno-kulturalny morskiego miasta Szczecina i Pomorza Zachodniego, wydawany w Szczecinie we wrześniu 1945 roku.

Historia

Pierwszą szczecińską gazetą był Głos Nadodrzański wydawany przez Spółdzielnię Wydawniczą "Czytelnik". Osiem numerów „Głosu”, który ukazywał się od 16 maja do 25 lipca 1945 roku redagowano i drukowano w Poznaniu, skąd gazetę przywożono do Szczecina. Następcą „Głosu” był codzienny biuletyn Urzędu Informacji i Propagandy Wiadomości Szczecińskie, wychodzący od 9 lipca do 5 października 1945 roku i drukowany w Szczecinie. Ukazało się 39 numerów gazety. „Pionier Szczeciński” był trzecim pismem jakie ukazywało się w Szczecinie. Podtytuł pisma: tygodnik gospodarczy i społeczno-kulturalny morskiego miasta Szczecina i Pomorza Zachodniego. Oficjalny organ Okręgowego Oddziału Państwowego Urzędu Repatriacyjnego i Polskiego Związku Zachodniego. Informator portowy.

Pierwszy numer tygodnika wyszedł się w środę 5 września 1945 roku i liczył sześć stron. Drugi, zarazem ostatni numer ukazał się w środę 15 września. Wydawcą była Spółdzielnia Wydawniczo-Handlowa Polskie Pismo i Książka. Winieta pisma oprócz tytułu zawierała podtytuł oraz grafikę: statek, dźwigi portowe, elewatory zbożowe i latarnię morską.

Na pierwszej stronie pierwszego numeru pisma zamieszczono tekst autorstwa Czesława Piskorskiego „Byliśmy, jesteśmy, będziemy” nawiązujący do oficjalnie propagowanej wersji przeszłości Pomorza Zachodniego. Drugą stronę rozpoczyna redagowana przez Leona Mocydlarza rubryka pt. Do czytelnika zawierająca program pisma: Pomoc pionierowi w jego pracy, pomoc Szczecinowi w rozwoju i pomoc Polsce w odbudowie. [...]. Z dumą stwierdzamy, że jesteśmy jedynym tego rodzaju pismem w Polsce – pismem, które powstało samorodnie w mieście późno przyznanym odradzającej się Ojczyźnie. Świadomość, że „Pionier Szczeciński” jest niezbędnym pismem czytanym przez wszystkie sfery od rzemieślnika, kupca i przemysłowca, poprzez urzędnika, nauczyciela i księdza do artysty słowa, dłuta i pędzla, będzie dostatecznym sprawdzianem naszej pracy.

Na kolejnych stronach zamieszczono ważne dla mieszkańców informacje i komunikaty dotyczące życia i funkcjonowania miasta np. dokumenty wymagane przy ubieganiu się o przydział lokalu handlowego lub przemysłowego, adresy działających szkół i instytucji. Licznie zamieszczone reklamy zapraszały do korzystania z nowo otwartych sklepów, restauracji, kawiarni, pensjonatów, noclegowni, lokali gastronomicznych i rozrywkowych, domów handlowo-komisowych a także warsztatów i wytwórni wód.

Pierwszy numer „Pioniera Szczecińskiego” zawierał rubryki: Z życia miasta Szczecina, Do czytelnika, Szkolnictwo w Szczecinie, Komunikaty, Ogłoszenia reklamowe. Na łamach pierwszego numeru gazety pisali: Ignacy Brożyna, Zefiryn Dobek, Leon Mocydlarz, Czesław Piskorski, ks. K. Żarnowiecki. Pierwszy numer „Pioniera Szczecińskiego" liczył 6 stron i kosztował 2 zł.

Drugi i zarazem ostatni numer gazety ukazał się w środę 15 września 1945 roku i poświęcony był sprawom bieżącym i aktualnym problemom odbudowy miasta. Znalazły się tu m. in. informacje o I Zjeździe Onomastyków w Szczecinie, o zrzuceniu z cokołu pomnika cesarza Wilhelma I, o chrzcie najmłodszego szczecinianina, o karach grożących właścicielom piekarni za zawyżanie cen pieczywa. Na dwóch ostatnich stronach reklamowali swoje usługi m. in.: handlowcy, wytwórcy wód mineralnych, zakłady usługowe, zakłady rzeźnickie i wędliniarskie, lokale gastronomiczne i rozrywkowe, zakład dekarski i dentystyczny a także warsztat elektromechaniczny i warsztat napraw odbiorników radiowych i gramofonów. Wydawca gazety zachęcał do korzystania z usług Agencji Reklamy "Polskie Pismo i Książka” oraz zakupu pierwszych pocztówek polskiego Szczecina. W drugim numerze gazety znalazły się rubryki: Z życia miasta, Komunikaty, Kronika, Informator portowy, Skrzynka redakcyjna, Ogłoszenia reklamowe. Na łamach numeru pisali: Ignacy Brożyna, Julian Grupiński, Leon Królak, St. Wąsowicz. Numer liczył 8 stron i kosztował 2 zł.

Redaktor naczelny

  • Ignacy Brożyna

Wydawca

Bibliografia

  • Białecki Tadeusz. Prasa Pomorza Szczecińskiego w latach 1945-1975. Rozprawy i Studia. T. XXVI. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Wyższej Szkoły Pedagogicznej, 1978.
  • Białecki Tadeusz. "Pionier Szczeciński". W: Encyklopedia Szczecina. T. 2. Red. Tadeusz Białecki. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2000.
  • O pierwszych gazetach na Ziemiach Odzyskanych (Uwagi i materiały). „Zeszyty Prasoznawcze” 1965, nr 3.
  • Wenta Urszula. Pierwsze tytuły prasowe w polskim Szczecinie: „Głos Nadodrzański”, „Wiadomości Szczecińskie” i „Pionier Szczeciński”. „Bibliotekarz Zachodniopomorski” 2014, nr 1

Linki zewnętrzne

Pionier Szczeciński w zbiorach Zachodniopomorskiej Biblioteki Cyfrowej Pomerania


Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Urszula Wenta