Pomoc:News

Z Internetowa Encyklopedia Szczecina
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

SloverCaplinger111

SloverCaplinger111, 04:51, 20 maj 2012

Best Penis Enlargement - Discover How to Get a Huge Penis and Rock Hard Erections

This works every time. When you use the best penis enlargement method, you're guaranteed to get a huge penis. So, if you've allows wanted to have a huge erection and want to be great in bed, it will happen for you. Let's take a look at what you need to do and what to avoid.

The best penis enlargement is a natural method for making your penis massive. Centuries ago, these methods were common place. But overtime, they are largely forgotten. 


Luckily, these methods have gotten very popular again. Thousands of men have used these penis exercise techniques to permanently make their penises absolutely massive. 
But, there are still millions of men desperate to make their penis bigger. They resort to very risky penis enlargement methods. 
Surgery to make your penis bigger should be avoided at all cost. There's no need to take this risky path. You need to know that over 70% of men who have penis enlargement surgery are not happy with the results. It can lead to permanent deformation, scars, and even impotence. 
Penis stretchers or extends are not a good idea either. First, they don't work well at all. And if you do experience any growth, it takes months of using the devices for hours every day. If used incorrectly, you can damage your penis. 
Penis pumps are well known. They do work to temporarily make your erection bigger. But, they are not a permanent solution. In fact, if used too often, you can get to the point where you need a penis pump every time you want an erection. The best penis enlargement is a natural routine that will make your penis up to 4 inches longer in just a few weeks. Plus, your penis will get thicker, you penis head bigger, your sexual stamina will be incredible, and your ejaculations will be very intense. [...SloverCaplinger111...]

(Dyskusja:SloverCaplinger111)

Stettiner Adreßbuch

Schulz, 03:37, 20 maj 2012

Z dziejów szczecińskiej książki adresowej

Strona tytułowa szczecińskiej książki adresowej z 1943 r.
/Ze zbiorów własnych/

Wstęp

W kolejnym roczniku czasopisma Towarzystwa Pomorskiej Historii i Starożytności "Monatsblätter" (rok 1928), profesor Gimnazjum Mariackiego Otto Altenburg, opublikował artykuł poświęcony najstarszej księdze adresowej Szczecina. Altenburg nawiązując do faktu wydania kolejnej księgi adresowej, która od prawie stu lat towarzyszyła szczecinianom, napisał w nim, że jest w posiadaniu jeszcze starszej, siostrzanej publikacji tego wydania, które zawdzięcza nie wymienionej z nazwiska osobie, pochodzącej ze starej, szacownej szczecińskiej rodziny, żyjącej od dłuższego czasu poza Szczecinem. Tytuł tej książeczki według niego brzmiał:

Verzeichniß
aller
Stettinschen Eigenthümer
mit Innbegriff
des Lastadie
wie auch
der Ober-und neuen Wieck
nebst
alphabetischen Register.
Stettin 1817,
gedruckt bei Carl Wilhelm Struck

/Spis wszystkich szczecińskich właścicieli włącznie z Łasztownią jak również Górnym i Nowym Wikiem wraz z alfabetycznym wykazem. Szczecin 1817, drukowane u Karla Wilhelma Strucka/.

Najstarsza księga adresowa miasta Szczecin /1817/

Jak pisze Altenburg, z treści strony tytułowej książki adresowej z 1817 roku wydanej w formacie oktawy wynika, że wydawcą i jednocześnie drukarzem był zapewne sam Struck. Chodzi tu o Georga Karla Wilhelma Strucka, który od 1809 do 1829 roku był właścicielem, założonej w 1577 przez Georga Rhete oficyny wydawniczej przy ulicy Kleine Domstraße i będącej w rękach tej rodziny do końca XVIII wieku [...Stettiner Adreßbuch...]

(Dyskusja:Stettiner Adreßbuch)

Bazylika archikatedralna św. Jakuba

Schulz, 00:45, 20 maj 2012

Bazylika archikatedralna w Szczecinie
10 z dnia 12.06.1954
Bazylika archikatedralna w Szczecinie
Bazylika archikatedralna św. Jakuba w Szczecinie
Nazwa niemiecka Jakobikirche
Wyznanie katolicyzm
Adres ul. św. Jakuba 1
70-543 Szczecin
Parafia Parafia św. Jakuba Apostoła w Szczecinie
Data budowy XIII wiek
Budulec cegła
[ Zobacz Bazylika archikatedralna w Szczecinie na mapie.]
Wikipedia.jpg
Zalążek tej strony zawiera treści z Wikipedii.. Pomóż nam go rozwinąć. Oryginalny artykuł był umieszczony pod nazwą Pomoc:News. Lista autorów jest dostępna w historii strony.
200px-Commons-logo.svg.png

Bazylika archikatedralna świętego Jakuba – najważniejszy kościół miasta Szczecina. Zlokalizowany na Starym Mieście, ul. Kard. Wyszyńskiego 19.

Znaczenie

W dobie średniowiecza wraz z nieistniejącym od 1831 kościołem NMP pełnił funkcję fary miejskiej, od 1534 do 1945 należał do pomorskiej gminy luterańskiej. Pod względem architektonicznym wzniesiona w XIV i w XV stuleciu świątynia należy do dzieł gotyku ceglanego, charakterystycznego dla krajów nadbałtyckich stylu w architekturze gotyckiej. Spośród budowniczych kościoła wyróżnia się Heinrich Brunsberg i jego warsztat, działający na terenie Pomorza i sąsiedniej Brandenburgii. Zniszczony podczas II wojny światowej kościół został pieczołowicie odbudowany. Wewnątrz umieszczono wtórnie kilka dzieł plastyki gotyckiej w tym retabula ołtarzowe z Ciećmierza, Chojny i Lubeki. Z wystroju nowożytnego zachowało się kilka epitafiów i rzeźb. W 1972 stał się kościołem katedralnym diecezji szczecińsko-kamieńskiej, od 1992 archidiecezji.

Historia

Rzut przyziemia katedry
[...Bazylika archikatedralna św. Jakuba...]

(Dyskusja:Bazylika archikatedralna św. Jakuba)

Ulica Świętego Jakuba Apostoła

Schulz, 00:01, 20 maj 2012

Ulica Świętego Jakuba Apostoła
Ulica Świętego Jakuba Apostoła
Ulica Świętego Jakuba Apostoła na tyłach Bazyliki Archikatedralnej św. Jakuba w Szczecinie
Nazwa pełna Świętego Jakuba Apostoła
Inne nazwy Ulica Świętego Jakuba
Nazwa niemiecka Jakobikirchhof
Osiedle Stare Miasto
Dzielnica Śródmieście
Długość (m)[i] 316,1
Ulica Świętego Jakuba Apostoła na mapie Szczecina
Zobacz Ulica Świętego Jakuba Apostoła na mapie Google.
Widzisz błąd ? Masz sugestię ?
Pomoż nam poprawiać i rozwijać
Internetową Encyklopedię Szczecina.

Ulica Świętego Jakuba (niem. Jakobikirchhof), uliczka przebiegająca wokół kościoła św. Jakuba, obecnie Bazyliki Archikatedralnej pod wezwaniem św. Jakuba Apostoła. Nazwa niemiecka, sprzed 1945 roku, wiązała się z przyległym do kościoła cmentarzem.

Dziedziniec kościelny św. Jakuba (Jakobikirchhof)

Cmentarz przykościelny i jego historia

Dziedziniec kościelny św. Jakuba, fragment widoku Szczecina od zachodu
(Braun & Hogenberg, /1590/ /1594/)
Wokół kościoła św. Jakuba, podobnie, jak przy pozostałych kościołach średniowiecznego miasta Szczecina (oprócz kościoła św. Mikołaja, gdzie grunt był zbyt rozmokły), usytuowany był cmentarz otoczony murem (apud cimiterium Sancti Jacobi, 1306, apud S. Jacobum, 1306, 1311, circa S. Jacobum, 1324, cimiterium Sancti Jacobi, 1351, Sanct Jacobs Kerkhaue, 1551, an S. Jacobs Kerkhaue, 1590, Jacobi Kirchhof, 1612, St. Jacobi-Kirchhof, 1706) [...Ulica Świętego Jakuba Apostoła...]

(Dyskusja:Ulica Świętego Jakuba Apostoła)

Średniowieczne mury obronne Szczecina

Schulz, 23:47, 19 maj 2012

Średniowieczne mury obronne Szczecina
zabytek niezachowany
Średniowieczne mury obronne Szczecina
Mury miejskie Szczecina przy Bramie Młyńskiej pod koniec XVI wieku
Nazwa niemiecka Stadtmauer
lokalizacja Plac Żołnierza
Data budowy XIV-XVI wiek
[ Zobacz Średniowieczne mury obronne Szczecina na mapie.]

Elementy średniowiecznego systemu obronnego

Historia

Mury miejskie i baszty

Początkowo, do połowy XIII wieku były to obwarowania drewniano-ziemne, następnie na przełomie XIII/XIV wieku zaczęto je wymieniać na bardziej trwałą konstrukcję z kamienia lub cegły, którą w XIV i XV wieku zastąpiono murem ceglanym. Najstarsza wzmianka o rozpoczęciu budowy murów miejskich pochodzi z 1283 roku . Mur ceglany oparty na kamiennym fundamencie powiązany był z otwartymi basztami łupinowymi o prostokątnym lub półkolistym kształcie, określanymi również nazwą czatowni (niem. wikhus, wichhus), z których większość z czasem przebudowano, tworząc z nich baszty łupinowe zamknięte. Poza basztami prostokątnymi mury miejskie posiadały baszty cylindryczne, wybudowane jako samodzielne dzieła obronne. Razem 46 baszt, z tego 9 baszt cylindrycznych i 37 baszt łupinowych (2 baszty półkoliste zamknięte, oraz 18 baszt prostokątnych zamkniętych i 17 baszt prostokątnych otwartych). Całość uzupełniały cztery bramy miejskie z przejazdem usytuowanym na osi, które z czasem uległy licznym przeobrażeniom i udoskonaleniom (dobudowano przedbramia, basteje), oraz 7 furt wodnych i dwa przejścia, położone od strony nabrzeża (tzw. bramy wodne).
[...Średniowieczne mury obronne Szczecina...]

(Dyskusja:Średniowieczne mury obronne Szczecina)

Szwedzki spis katastralny

Schulz, 23:33, 19 maj 2012

Dolny Wik (Niederwÿk, 1693),
/źródło: Greif - GeoGREIF - Historische Kartenwerke mit thematischem Bezug – Matrikelkarten der Schwedischen Landesaufnahme von Vorpommern 1692-1709. Stettin (fragment szkicu)/
/ http://www.dhm.uni-greifswald.de/djvuMaps/AI1.djvu /

Przebieg i zasięg prac przy tworzeniu spisu katastralnego

W latach 16921709 na terenie szwedzkiego Pomorza Przedniego przeprowadzono urzędowy opis gruntów i obiektów. Przebieg tych prac był następujący: w latach 1692–1698 wykonano pomiary wiosek, majątków ziemskich i terenów miejskich; następnie w latach 17031705 dokonano ponownych pomiarów gruntów, już zrekultywowanych, a w latach 1705–1709 opisano dom po domu w większych miastach, takich jak Szczecin, Stralsund, Greifswald, Anklam i Wolgast. Opis Szczecina rozpoczęto w 1693 r. od pomiarów katastralnych tzw. szczecińskiego pola miejskiego (Stettiner Stadtfeldmark) oraz terenów należących do miasta w dorzeczu Odry (Oderbruch). Znajdujemy tu opis gruntów rolnych, pastwisk, łąk, nieużytków, lasów, sieci wodnej i ich wielkość, a także wysokość podatków. W kolejnych latach – na podstawie instrukcji króla Szwecji Karola XII z 17 kwietnia 1705 r., określającej dokładnie cel i zadania spisujących oraz sposób wykonania pomiaru gruntu i opisu poszczególnych budynków – rozpoczęto spis poszczególnych kwartałów miejskich i przyległych do miasta osiedli.

Przebieg prac na terenie Szczecina i osiedli podmiejskich

W połowie kwietnia 1706 r. (pierwsza data to 17 kwietnia) geodeci szwedzcy Lorens (Lars) Balck, Matthias Hesselgreen, Peter Brodthagen i Abraham Wulff rozpoczęli spis w bloku ulic pomiędzy Pelzer-, Fuhr-, Schuh-, i Große Domstraße (obecne ulice: Kuśnierska, Grodzka, Szewska i Farna) [...Szwedzki spis katastralny...]

(Dyskusja:Szwedzki spis katastralny)

Fragment średniowiecznego muru oporowego
z dn. 04.06.2010r.200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej.[1][2]
Fragment średniowiecznego muru oporowego
Widok fragmentu muru oporowego
po zniszczeniach II wojny światowej
(stan: początek lat 50. XX wieku)
Nazwa niemiecka Stadtmauer
lokalizacja ulica Św. Ducha
[ Zobacz Fragment średniowiecznego muru oporowego na mapie.]

Historia

Ze średniowiecznych murów obronnych Szczecina do dnia dzisiejszego zachowała się tylko Baszta Siedmiu Płaszczy (Siebenmantelturm), oraz fragment muru oporowego w dolnej części ulicy Podgórnej (Rosengarten). Nieopodal, przy ulicy Świętego Ducha, od strony południowej kościoła św. Jana, w maju 2004 odkryto kolejny fragment murów obronnych i fundamenty Baszty Okrągłej przy Bramie św. Ducha, powstałej prawdopodobnie w 1464 roku, na miejscu której wybudowano obecnie budynek mieszkalno-usługowy (Świętego Ducha nr 5a). Niestety nie zachował się odkryty w 1926 roku odcinek muru miejskiego przy wylocie ulicy Kłodnej na nabrzeżu Bollwerk. Należy tu dodać, że podobnie jak wspomniany wyżej fragment fortyfikacji z ulicy Świętego Ducha, potraktowano wiele innych fragmentów umocnień odkrytych i ponownie zasypanych w trakcie odbudowy zniszczonej w trakcie działań wojennych zabudowy Starego Miasta oraz licznych remontów pozostałej infrastruktury technicznej.

Zachowane i niezachowane fragmenty murów

Przypisy

== Bibliografia == [...Pozostałości średniowiecznych murów obronnych...]

(Dyskusja:Pozostałości średniowiecznych murów obronnych)

Plan de la Ville Stettin Anno MDCCXXI

Schulz, 22:57, 19 maj 2012

Plany miasta Szczecina z 1721 roku

Plan de la Ville Stettin Anno MDCCXXI, plan Szczecina sporządzony w 1721 przez mierniczego kpt. Ernesta Augusta Nordta po przejęciu miasta przez władze pruskie.

Opis planów

Plan przedstawia w skali 1 : 7850 obszar Starego Miasta, Osady Klasztornej i Łasztowni z zaznaczoną siatką ulic i ich nazwami, przebiegiem średniowiecznych murów miejskich oraz szwedzkich umocnień. Jego kopia z XIX wieku znajduje się w zasobach kartograficznych Archiwum Państwowego w Szczecinie w zbiorach kartograficznych pod sygnaturą 815 (Zb. Kart. Sygn. 815).
W zbiorach Pomorskiego Towarzystwa Historyczno-Archeologicznego (Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Alterthumskunde) znajdowała się kopia tego planu z podziałem katastralnym wraz z numeracją działek (904 budynki na Starym Mieście, 47 w Osadzie Klasztornej oraz 177 na Łasztowni). Kolorową reprodukcję tego planu opublikował Martin Wehrmann w publikacji "Geschichte der Stadt Stettin". Do planu dołączono legendę, zawierającą spis ulic z numeracją poszczególnych działek, nazwiska ich właścicieli, a w niektórych przypadkach także ich zawód .

Galeria

Przypisy

Bibliografia

  • Katalog planów miasta Szczecina 15901944, pod red. Mieczysława Stelmacha, Szczecin 1989.
  • Wehrmann M., Geschichte der Stadt Stettin. Stettin 1911.



IES64.png
Autor opracowania: Jan Iwańczuk

(Dyskusja:Plan de la Ville Stettin Anno MDCCXXI)

Obwarowania miejskie Szczecina

Schulz, 22:45, 19 maj 2012


Mury miejskie Szczecina pod koniec XVI wieku, widok z lotu ptaka od zachodu
(Alten-Stettin, Braun & Hogenberg, 1590/1594, fragment)

Rozwój budownictwa obronnego w Szczecinie

Historia

Najstarszy system obronny osad pomorskich należał do umocnień drewniano-ziemnych. W trakcie prac archeologicznych, przeprowadzonych na terenie szczecińskiego podgrodzia, ustalono, że odkryte obwarowania drewniano-ziemne powstały w latach 80. XI wieku. Konstrukcja tego wału ziemnego składała się z drewnianych skrzyń wypełnionych ziemią. Stałym elementem obronnym były drewniane bramy wejściowe, i to ich konstrukcję w pierwszej kolejności zmieniano na bardziej trwałą, z kamienia i cegły, czego przykładem była Brama Młyńska wspomniana już w 1268 roku. Przejście z formy obwarowań drewnianych do murowanych realizowano powoli. Prawdopodobnie już w 1237 r. miasto otoczono murami na kilku odcinkach, natomiast w roku 1243 wspomina się o fosie miejskiej od strony północnej. Trudności te wynikały m.in. z powodu braku siły roboczej i przede wszystkim odpowiednich środków finansowych. Poszczególne odcinki starych wałów ziemnych rozbierano, zastępując je wysokim na 5 do 9 m kamienno-ceglanymi murem, zwieńczonym basztami i otoczonym przyległą doń głęboką fosą.
Rozwój sztuki oblężniczej i obronnej oraz techniki wojennej spowodował stopniowe zmiany w całym systemie fortyfikacji miejskich. Na przełomie XIV/XV wieku stulecia uległy przebudowie mury miejskie i poddano modernizacji poszczególne baszty i bramy miejskie, którym dodano silnie ufortyfikowane przedbramia. Do istniejących wałów i fos dołożono dodatkowe. Na koniec z powodu udoskonalenia broni palnej wprowadzono ważne składniki fortyfikacji - basteje i barbakany (rondel).

===Podział historyczny obwarowań miejskich=== [...Obwarowania miejskie Szczecina...]

(Dyskusja:Obwarowania miejskie Szczecina)

Niezachowany fragment muru obronnego przy ulicy Kłodnej
zabytek niezachowany
Niezachowany fragment muru obronnego przy ulicy Kłodnej
Mur miejski, wschodnia ściana starego budynku przy ulicy Kłodnej 19 (marzec 1925)
Nazwa niemiecka Stadtmauer
lokalizacja Baumstraße Nr. 19 /Kłodna/
Data budowy XIV wiek
[ Zobacz Niezachowany fragment muru obronnego przy ulicy Kłodnej na mapie.]

Niezachowany fragment muru obronnego przy ulicy Kłodnej

Najbliższe otoczenie odkrytego fragmentu muru miejskiego

Otoczenie Bramy Kłodnej według planu z 1721 roku
B - Brama Kłodna, F - Brama Rybacka, W - wartownia ("najmniejszy dom Szczecina")

W marcu 1926 roku został zburzony tzw. "najmniejszy dom Szczecina” (Bollwerk 10) który w XVIII wieku określano mianem wartowni (Wachthaus). Miejsce, na którym stał, w średniowieczu położone było poza murami miasta, tuż przy średniowiecznej Bramie Kłodnej, jednej z kilku bram miejskich, zwanych również furtami, czyli tzw. bram wodnych umożliwiających wejście z miasta na nabrzeże. Tuż obok usytuowany był pomost ładunkowy, Pomost Rzeźników. Natomiast za murami miejskimi, pomiędzy ulicami Kłodną (Baumstraße) i Rybaki (Fischerstraße), położony był dziedziniec nadzoru mostowego (Brücken-Kieper-Hof), tj. dziedziniec, na którym nadzorcy mostowi posiadali swoją siedzibę i składowali materiał mostowy .

W przyległym do dziedzińca murze usytuowana była zamknięta baszta łupinowa. Do dziedzińca należał również wąski kawałek nabrzeża przed murem miejskim pomiędzy wartownią a wystającą przed mury miejskie Bramą Rybacką, co doskonale widać na planie z 1721 roku [...Niezachowany fragment muru obronnego przy ulicy Kłodnej...]

(Dyskusja:Niezachowany fragment muru obronnego przy ulicy Kłodnej)

Mur oporowy przy ulicy Podgórnej

Schulz, 22:30, 19 maj 2012

Średniowieczny mur oporowy przy fortyfikacjach miejskich z otoczeniem
z dn. 04.06.2010r. 200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej.[1][2]
Średniowieczny mur oporowy przy fortyfikacjach miejskich z otoczeniem
Widok fragmentu muru oporowego od strony wschodniej (stan z kwietnia 2007)
lokalizacja ulica Św. Ducha
Data budowy początek XIV wieku
[ Zobacz Średniowieczny mur oporowy przy fortyfikacjach miejskich z otoczeniem na mapie.]

Mur oporowy opisywany obecnie jako położony przy ulicy Świętego Ducha, jest najstarszym fragmentem fortyfikacji średniowiecznych Szczecina; data powstania - prawdopodobnie początek XIV wieku.

Historia

W dolnej części ulicy Podgórnej (Rosengarten), przy wylocie do ulicy Świętego Ducha, podwórza budynków Nr. 41/42 i Nr. 40 przylegały do muru miejskiego. Dość wiernie odtworzono go na planie miasta z 1721 roku . Dokładniej jego przebieg można poznać wg przebiegu granic poszczególnych działek na planach sprzed 1945 roku. Na podwórzu Rosengarten Nr. 40 mur miejski skręcał w kierunku południowym, a wraz z nim skraj starej wysoczyzny Psiej Góry (monte canum, 1306), którego stromo opadający stok znacznie ścięto, osadzając tu mocny mur podporowy. Z kolei na nim dodatkowo posadowiono mur miejski. U styku tego muru oraz muru prowadzącego od Bramy Świętego Ducha, powstało na stromym zboczu silnie umocnione dzieło - baszta łupinowa otwarta, panująca ponad przyległym terenem i oddaloną stąd o 43 metry na wschód bramą miejską Bramą Świętego Ducha. Wysunięty w kierunku południowym mur oporowy miał długość 15 metrów, potem stok wysoczyzny skręcał na zachód, a mury miejskie biegły dalej po jego stromym zboczu.
[...Mur oporowy przy ulicy Podgórnej...]

(Dyskusja:Mur oporowy przy ulicy Podgórnej)

Stanisław Biżek

Andriusza, 22:24, 19 maj 2012

Laureat1.png

Stanisław Biżek (ur. 1938) – artysta rzeźbiarz

STRONA W BUDOWIE

Życiorys

Stanisław Andrzej Biżek urodził się 14 listopada 1938 roku w Wierzchowiskach. Jest absolwentem Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Lublinie. Później studiował pod kierunkiem prof. Jacka Pugeta na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

Po ukończeniu studiów w 1964 roku zamieszkał w Szczecinie. Jest laureatem Nagrody Artystycznej Miasta Szczecina za rok 2005.

Wystawy indywidualne

  • 1968 – Szczecin
  • 1974 – Szczecin
  • 1974 – Goleniów
  • 1975 – Szczecin
  • 1977 – Koszalin
  • 1980 – Lublin
  • 1984 – Szczecin
  • 1997 – Bucholz (Niemcy) - Galeria ARS TERRA
  • 1998 – Paryż (Francja) - Galeria Philippe Gelot
  • 2000 – Hütscheroda (Niemcy)
  • 2002 – Holbaek (Dania)
  • 2004 – Szczecin (wystawa z okazji 40-lecia pracy twórczej)
  • 2007 – Rostock (Niemcy)



Wystawy zbiorowe

  • 1971 – III Ogólnopolska Wystawa Rzeźb, Warszawa
  • 1974-1991 – Ogólnopolskie Biennale Małych Form Rzeźbiarskich, Poznań
  • 1975 – Światowa Wystawa Medalierstwa FIDEM, Kraków
  • 1977 – Międzynarodowe Biennale „Dantesco” Ravenna (Włochy)
  • 1979 – Międzynarodowe Biennale „Dantesco” Ravenna (Włochy)
  • 1983 – Międzynarodowe Biennale „Dantesco” Ravenna (Włochy)
  • 1998 – Międzynarodowe Biennale „Dantesco” Ravenna (Włochy)
  • 2003 – Międzynarodowe Biennale „Dantesco” Ravenna (Włochy)



Udział w konkursach

  • 1977 – Konkurs Ogólnopolski na medal XXX-lecia LWP



Nagrody

  • 1977 – III nagroda w Konkursie Ogólnopolskim na medal XXX-lecia LWP



Odznaczenia

  • Brązowy Krzyż Zasługi
  • Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
  • Medal 40-lecia PRL [...Stanisław Biżek...]

(Dyskusja:Stanisław Biżek)

Cmentarz przykościelny przy ul.Lwowskiej

Anubiska, 22:23, 19 maj 2012

Cmentarz przykościelny na Rumieńcach przy ul.Lwowskiej
Cmentarz przykościelny na Rumieńcach przy ul.Lwowskiej
teren dawnego cmentarza
Osiedle Gumieńce
Adres ul. Lwowska 7
Powierzchnia 0,2 ha
Wyznanie ewangelicki
Data powstania XIII/XIV w.
Data zamknięcia 1919 r.
Stan obecny zlikwidowany, zieleniec przykościelny
Zobacz Cmentarz przykościelny na Rumieńcach przy ul.Lwowskiej na mapie
Zobacz Cmentarz przykościelny na Rumieńcach przy ul.Lwowskiej w Street View

Uwaga: Domyślnym kluczem sortowania będzie „Lwowskiej” i zastąpi on wcześniej wykorzystywany klucz „Świętego Jakuba Apostoła”.

Cmentarz przykościelny przy ul. Lwowskiej – najstarszy, nieistniejący, cmentarz dawnej wsi Gumieńce (niem. Scheune) przy kościele pw. Matki Bożej Różańcowej.

Historia cmentarza

mapa z 1888 r.
plan terenu pocmentarnego

Najstarszy kościół Gumieniec wzniesiono pod koniec XIII w., a wraz z nim przykościelny cmentarz. Funkcjonował on aż do początku XX w., kiedy to został zamknięty. Po II wojnie światowej nagrobki zostały usunięte, a na terenie pocmentarnym zasadzono ozdobną zieleń i położono płytki chodnikowe. Obecnie czytelna jest granica pierwotnego układu przestrzennego, którą wyznacza częściowo zachowany kamienno-ceglany mur cmentarny. W 1957 r. kościół wraz z murem cmentarnym wpisany został do szczecińskiego rejestru zabytków.

Bramki cmentarne

Na teren cmentarza prowadzą 3 zachowane bramki cmentarne (jedne z niewielu tego typu elementów na terenie Szczecina). Powstały one ok. 1800 r. i swoją formą nawiązują do stylu architektury klasycystycznej [...Cmentarz przykościelny przy ul.Lwowskiej...]

(Dyskusja:Cmentarz przykościelny przy ul.Lwowskiej)

Nagroda Artystyczna Miasta Szczecina - wyróżnienie przyznawane szczecińskim twórcom i animatorom kultury za wybitne osiągnięcia na niwie artystycznej. Pierwsza edycja wręczenia nagród odbyła się w 1992 roku.


Laureaci




  • 1994
    • Zygmunt Duczyński i Teatr Kana





  • 1998
    • Irena Mróz-Dudek
    • Janusz Stalmierski




  • 2001
    • Ryszard Leoszewski
    • Leszek Żebrowski


  • 2002
    • Tomasz Jankiewicz
    • Sławomir Wilk


  • 2003
    • Maria Radomska-Tomczuk


  • 2004
    • Krzysztof Bizio
    • Beata Zygarlicka



  • 2006
    • Inga Iwasiów
    • Maciej Woltman


  • 2007
    • Eugeniusz Kus
    • Andrzej Tomczak


  • 2008
    • Anna Zaradny i Robert Piotrowicz
    • Wojciech Zieliński


  • 2009
    • Krzysztof „Ked” Olszewski
    • Anna Wojsznis


  • 2010
    • Zespół artystyczny Teatru Współczesnego


  • 2011
    • Sylwester Ostrowski


(Dyskusja:Nagroda Artystyczna Miasta Szczecina)

Relikty średniowiecznego miejskiego muru obronnego z Basztą Okrągłą
z dn. 25.10.2005 r.200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej.[3][4]
Relikty średniowiecznego miejskiego muru obronnego z Basztą Okrągłą
Odkryty fragment fundamentów Baszty Okrągłej przy Bramie św. Ducha
(stan z czerwca 2004 roku)
Nazwa niemiecka Runde Turm
lokalizacja ulica Św. Ducha 5, 5a, 5b
Data budowy mur miejski XIV wiek, baszta prawdopodobnie 1467 r.
[ Zobacz Relikty średniowiecznego miejskiego muru obronnego z Basztą Okrągłą na mapie.]

Baszta Okrągła, baszta cylindryczna, nakryta spiczastym hełmem. Położona w ciągu muru miejskiego przylegającego do klasztoru Franciszkanów, pomiędzy rzeką Odrą a Bramą Świętego Ducha. Prawdopodobnie powstała od podstaw w drugiej połowie XV wieku po wyburzeniu istniejącej w tym miejscu otwartej baszty łupinowej (w czasach Warcisława X, 1467 rok).

To wyjątkowa perełka i musi być zachowana [...] nigdzie indziej nie dokopaliśmy się do murów obronnych - mówi o odkrytej dwa tygodnie temu średniowiecznej baszcie Ryszard Kotla. Czy tak się stanie, nie wiadomo. Archeolodzy wciąż badają odkrycie. Świetnie zachowane XIV wiek-wieczne fundamenty znaleziono na prywatnej działce przy ul. św. Ducha.

Historia odkrycia

W maju 2004 miejscowa prasa doniosła, ze przy ulicy Świętego Ducha, na placu obok kościoła św. Jana Ewangelisty, odkryto fragmenty średniowiecznych murów obronnych i fundamenty baszty. O obecności w tym miejscu jej resztek pisał już w 1925 roku C. Fredrich, który w swojej pracy o zachowanym fragmencie muru miejskiego przy ul. Kłodnej. wspomina o fundamentach baszty średniowiecznej w piwnicach bocznego skrzydła kamienicy przy ulicy Klosterstraße 2, widocznych również z zewnątrz na parceli przy Heiligegeiststraße 8 [...Fragment murów obronnych i fundamenty Baszty Okrągłej przy Bramie św. Ducha...]

(Dyskusja:Fragment murów obronnych i fundamenty Baszty Okrągłej przy Bramie św. Ducha)

Baszty miejskie

Schulz, 20:53, 19 maj 2012


Średniowieczne baszty miejskie Szczecina widziane od zachodu /wg/ linorytu Georga Köhna, Alten Stettin, 1925
tu "An der Stadtmauer"
/ze zbiorów Książnicy Pomorskiej/

Rozwój systemu baszt miejskich

Baszty miejskie, obok systemu bram miejskich stanowiły znaczący element obwarowań miejskich Szczecina. Początkowo podstawą systemu obronnego były otwarte baszty łupinowe (niem. wikhus, wichhus), zwane również czatowniami, stanowiące wraz z murem miejskim i bramami miejskimi integralną całość obronną. Były to konstrukcje o rzucie prostokątnym lub półkolistym, wysunięte przed mury zarówno na zewnątrz jak i od wewnątrz. Wznoszono je na obwodzie murów w odległości umożliwiającej samodzielną obronę każdej z nich. Na przełomie XIV/XV wieku w wyniku wprowadzenia nowych technik walki oblężniczo-obronnej zaczęto tworzyć nowe elementy obronne, przede wszystkim baszty zamknięte o kształcie przeważnie cylindrycznym, a w mniejszym stopniu wieloboczne. Były one wznoszone od nowa po wyburzeniu fragmentów muru lub dotychczasowych baszt łupinowych otwartych. Przebudowie uległo również większość baszt otwartych, zarówno prostokątnych jak i półkolistych, które zamykano prostą lub półkolistą ścianą, niejednokrotnie dobudowując na kolejnej kondygnacji pomosty obronne oraz cylindryczne wieże.

Podział baszt

Według szkiców do katastru szwedzkiego z 1706 roku oraz planu z 1721 (Plan de la Ville Stettin Anno MDCCXXI), w murze miejskim umieszczonych zostało 50 baszt, z tego 13 baszt okrągłych stanowiących samodzielne dzieła obronne oraz 37 baszt łupinowych (2 półkoliste, 18 zamkniętych i 17 otwartych) [...Baszty miejskie...]

(Dyskusja:Baszty miejskie)

Parafia Świętego Jakuba Apostoła
Parafia Świętego Jakuba Apostoła
kościół parafialny (archikatedra)
Wyznanie rzymskokatolickie
Dekanat Szczecin-Śródmieście
Obiekt sakralny Bazylika archikatedralna św. Jakuba w Szczecinie
Adres ul. św. Jakuba 1
70-543 Szczecin
Księgi od 1955
Data powołania 8 września 1974
Odpust 25 lipca

Parafia pod wezwaniem Świętego Jakuba Apostoła w Szczecinie – jedna z parafii rzymskokatolickich w Szczecinie, należąca do archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej (Dekanat Szczecin-Śródmieście). Została erygowana 8 września 1974. Mieści się przy ulicy św. Jakuba 1.

Źródła

Uwaga: Domyślnym kluczem sortowania będzie „Jakuba Apostoła” i zastąpi on wcześniej wykorzystywany klucz „Lwowskiej”.

(Dyskusja:Parafia św. Jakuba Apostoła w Szczecinie)

Cmentarz przykościelny przy ul.Niklowej

Anubiska, 16:20, 19 maj 2012

Cmentarz przykościelny w Podjuchach przy ul. Niklowej
Cmentarz przykościelny w Podjuchach przy ul. Niklowej
wejście na teren dawnego cmentarza przykościelnego
Osiedle Podjuchy
Adres ul. Niklowa 1
Powierzchnia 0,13 ha
Wyznanie ewangelicki
Stan obecny zlikwidowany
Zobacz Cmentarz przykościelny w Podjuchach przy ul. Niklowej na mapie
Zobacz Cmentarz przykościelny w Podjuchach przy ul. Niklowej w Street View

Uwaga: Domyślnym kluczem sortowania będzie „Niklowej” i zastąpi on wcześniej wykorzystywany klucz „Jakuba Apostoła”.

Cmentarz przykościelny przy ul. Niklowej – najstarszy, nieistniejący, cmentarz dawnej wsi Podjuchy (niem. Podejuch).

Historia cmentarza

mapa z 1937 r.

Cmentarz przy obecnym kościele pw. Apostołów Piotra i Pawła (dawniej Michaelis Kirche) powstał zapewne wraz z budową pierwotnej konstrukcji świątyni w okresie średniowiecza. W II poł. XIX w. kościół wraz z otoczeniem spłonęły podczas pożaru, ocalał jedynie kamienny mur cmentarny. Kilka lat później wzniesiono nową, neogotycką budowlę, przy której funkcjonował cmentarz. W I poł. XX w. na terenie przykościelnym wybudowano plebanię, przez co obszar cmentarza uległ zmniejszeniu.

Po II wojnie światowej polskie władze kościelne zlikwidowały stary cmentarz przykościelny, zamieniając go na zieleniec z ogrodem ozdobnym. Zachowane elementy nagrobków zebrano w jednym z narożników. W 1990 r. odnotowano istnienie 12 nagrobków z II poł. XIX w. i 14 nagrobków z I poł. XX w, zaś w 1996 r. odnotowano istnienie jedynie 9 mogił, bez żadnych nagrobków [...Cmentarz przykościelny przy ul.Niklowej...]

(Dyskusja:Cmentarz przykościelny przy ul.Niklowej)

Kościół św. Jana Ewangelisty

Schulz, 10:55, 19 maj 2012

Kościół św. Jana Ewangelisty w Szczecinie
9 z 11.06.1954 r.200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej.[5][6]
Kościół św. Jana Ewangelisty w Szczecinie
Widok kościoła św. Jana Ewangelisty od strony zachodniej
Nazwa niemiecka Johanniskirche
Wyznanie rzymskokatolickie
Adres ul. Świętego Ducha 9
70-205 Szczecin
Parafia św. Jana Ewangelisty w Szczecinie
Data budowy XIV - XV wiek
Budulec cegła
[ Zobacz Kościół św. Jana Ewangelisty w Szczecinie na mapie.]
Wikipedia.jpg
Zalążek tej strony zawiera treści z Wikipedii.. Pomóż nam go rozwinąć. Oryginalny artykuł był umieszczony pod nazwą Pomoc:News. Lista autorów jest dostępna w historii strony.
200px-Commons-logo.svg.png

Kościół św. Jana Ewangelisty w Szczecinie – gotycki, nieorientowany kościół pofranciszkański przy ul. Św. Ducha 9 w Szczecinie. Jest jedynym zachowanym obiektem dawnego gotyckiego, franciszkańskiego kompleksu klasztornego. Kościół znajduje się na Europejskim Szlaku Gotyku Ceglanego.

Historia

Franciszkanie przybyli z Westfalii do Szczecina ok. 1240 roku. Dla nich to książę pomorski Barnim I Dobry ufundował zabudowania klasztorne. Pierwotny klasztor był zapewne drewniany, obecny kościół wznoszono etapami z cegły – murowane prezbiterium powstało ok. 1300, a korpus prawdopodobnie w II połowie XIV wieku. W XV wieku dobudowano 10 kaplic między szkarpami.

Podczas reformacji zakonnicy opuścili klasztor, a parafianie i duchowni w większości przyjęli reformy Lutra. Od tej chwili, aż do 1945 kościół był świątynią ewangelicką. Kilkakrotnie był remontowany (m.in. w 1702 i 1834-1837). W II połowie XVI wieku budynki klasztorne zmieniono na szpital św. Jana, zaś kościół dalej służył celom religijnym, aż do czasów okupacji francuskiej w latach 1806-1813, kiedy to został zamieniony na magazyn [...Kościół św. Jana Ewangelisty...]

(Dyskusja:Kościół św. Jana Ewangelisty)


Błąd rozszerzenia cite: Istnieje znacznik <ref>, ale nie odnaleziono znacznika <references/>
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Menu
Narzędzia
Partnerzy
szczein.eu

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Teatr Wspczesny w Szczecinie

Archiwum Pastwowe w Szczecinie

Zachodniopomorski Wojewodzki Konserwator Zabytkow

Narodowe Archiwum Cyfrowe

Pommersches Landesmuseum Greifswald

gazeta.pl

home.pl