Port Szczecin

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej. nr 1180 z dnia 29 kwietnia 1991[1]

Geolokalizacja: 53.419316,14.571732

In Dry-dock broken engine to be repaired-W stoczni silnik naprawią.jpg

Port Szczecin – handlowy port morski i rzeczny w Szczecinie, usytuowany na Odrze i jej prawym ramieniu Regalicy, w Dolinie Dolnej Odry, na Międzyodrzu.

Podstawową funkcją portu Szczecin jest import zboża, rud, olejów, papieru, celulozy, bloków granitowych, drobnicy oraz eksport węgla, żelaza, zboża, drobnicy[2]. Obroty ładunkowe portu w 2006 roku wynosiły 9,965 mln ton, co lokowało port na 3. miejscu w Polsce i stanowiło 16,5% udziału w przeładunkach polskich portów[3]. W 2007 roku do portu w Szczecinie zawinęło 2895 statków o pojemności brutto większej niż 100.

Razem z portem Świnoujście tworzy zespół portów, który jest najbliższym dużym zapleczem gospodarki morskiej dla obszaru zachodniej i południowo-zachodniej Polski.

Położenie

Nabrzeże Kapitańskie przy Wałach Chrobrego

Port Szczecin jest położony w środkowej części Szczecina, w dzielnicy Śródmieście.

Znajduje się w odległości ok. 37 NM (69 km) na południe od Zatoki Pomorskiej[2] i ok. 6 NM (11 km) od Zalewu Szczecińskiego[4].

Port Szczecin jest usytuowany na Odrze i jej prawym ramieniu Regalicy. Położony jest w zachodniej części Pobrzeża Szczecińskiego, w północnej części Doliny Dolnej Odry na Międzyodrzu. W skład portu wchodzą akweny będące odgałęzieniami Odry i kanałami: Przekop Mieleński, Kanał Grabowski, Duńczyca, Kanał Wrocławski, Parnica, Kanał Dębicki oraz jezioro jezioro Dąbie.

Odcinek Odry pomiędzy Zalewem Szczecińskim a wodami portu Szczecin ma status morskich wód wewnętrznych[5], a status portu morskiego dla portu Szczecin został nadany przez Ministra Żeglugi w 1957 roku[6].

Podejście do portu od północy odbywa się torem wodnym Szczecin-Świnoujście, a wejście na obszar portu następuje po minięciu Wyspy Żurawiej, leżącej na północ od wyspy Dębina.

Granicę portu stanowią[7]:

  • od północy (Kanał Skolwiński), teren portu rozciąga się ok. 6 mil wzdłuż brzegów rzeki Odry do Trasy Zamkowej;
  • południowa granica portu – Parnica i baseny na południowym końcu Przekopu Mieleńskiego na Zaleskich Łęgach;
  • granica wschodnia od nabrzeża Regalica na Regalicy, wschodni brzeg Przekopu Mieleńskiego i rzeki Odry na północ do końca wyspy Dębiny.

Eksploatowane tereny portowe obejmują zachodni brzeg rzeki Odry od Wyspy Żurawiej do śródmieścia oraz odgałęzienia rzeki: Parnicę i Duńczycę.

Panorama Portu Szczecin wykonana z punktu widokowego na Muzeum Morskim w czasie Dni Morza

Historia

Mapa Lukasa Schmitzera z ok. 1660 na podst. mapy Meriana wyd. w 1652[8]

Pierwszy szczeciński port był położony w naturalnej zatoczce Odry, naprzeciw wypływającej odnogi Odry – Duńczycy. Port rozbudowano wzdłuż wschodniej części podgrodzia Wzgórza Zamkowego znajdującego się nad brzegiem Odry[9].

Od połowy XI wieku zaczęli tu napływać osadnicy, którzy założyli przystań na południe od słowiańskiego podgrodzia. Oba nabrzeża zostały połączone po 1243 roku, gdy książę Barnim I nadał Szczecinowi prawa miejskie. W 1278 roku miasto zostało członkiem Hanzy. W 1283 wzmiankowano Most Długi na Odrze, który łączył oba brzegi rzeki i pozwolił rozbudować port na Łasztowni. Nadano wtedy Szczecinowi prawo składu na wszystkie towary przywożone do jego portu. Na zachodnim brzegu Odry zbudowno 5 drewnianych pomostów przeładunkowych o długości 10-20 m, do których były poprowadzone tzw. bramy wodne ułatwiające komunikację portu z miastem[9].

W 1307 roku Szczecin otrzymał od księcia Ottona I obszar Odry poniżej miasta do odgałęzienia rzeki Świętej oraz odcinek Regalicy pomiędzy Podjuchami a jeziorem Dąbie. Miasto miało także obowiązek utrzymania drożności toru wodnego i budowę nabrzeży przeładunkowych na własny koszt. Po 1648 roku w wyniku pokoju westfalskiego Szczecin należał do Królestwa Szwecji. Obowiązywały wtedy wysokie cła uniemożliwiające rozwój handlu[9].

W latach 1662–1668 wybudowano kanał łączący Odrę ze Sprewą, dzięki czemu Szczecin uzyskał bezpośrednie połączenie wodne z Berlinem. Po 1679 roku obniżono cła dla szczecińskich kupców i zniesiono opłaty celna na wyroby szczecińskich manufaktur, co rozwinęło handel morski i lądowy[9]. Przez wieki, aż do drugiej połowy XIX wieku rozwój portu ograniczał się do nabrzeża Bollwerk między Mostem Długim i Kłodnym. Z kolei na południe od Mostu Długiego do połowy XIX w. istniały następujące nabrzeża:

Magazyny dawnego portu wolnocłowego w Szczecinie

Natomiast na północ od Mostu Kłodnego do połowy XIX w. istniały następujące nabrzeża:

Do powiększenia obszaru portowego przystąpiono w ostatnich dekadach XIX wieku. Najpierw wybudowane zostały nabrzeża na Duńczycy[11].

W 1877 roku został wybudowany na Kępie Parnickiej dworzec kolejowy z linią kolejową łączącą port z linią kolejową prowadzącą do Kostrzyna, a w kolejnym roku doprowadzono linię do nowych nabrzeży przy Duńczycy. Dworzec ten zlikwidowano w 1896 roku pozostawiając nowoczesny układ kolejowy obsługujący port[12].

W 1880 roku oddano do użytku Kanał Piastowski, który skrócił drogę wodną ze Szczecina do Świnoujścia. W 1894 roku rozpoczęła się budowa portu wolnocłowego na Łasztowni. W kolejnym roku oddano do użytku Kanał Wrocławski łączący Duńczycę i Parnicę. W 1898 otwarto port wolnocłowy[13]. Najpierw oddano do użytku Basen Wschodni, a następnie, w 1910, Basen Zachodni. Strefa wolnocłowa portu zajmowała wówczas 60 ha, w tym 22 ha stanowiły wody. W 1911 roku nad dolną Parnicą (nad jej wschodnim odcinkiem) rozpoczęto budowę portu przemysłowego, gdzie w 1917 roku oddano do użytku rozległy Basen Górnośląski. W 1912 powstała też elektrownia portowa przy ul. Gdańskiej. Ukończony port w 1922 roku posiadał trzy nabrzeża przeładunkowe. W kolejnym roku port miejski i państwowy połączył się w Szczecińskie Towarzystwo Eksploatacji Portu (niem. Stettiner Hafen Betriebsgesellschaft). W latach 20. XX wieku rozpoczęto budowę murowanych magazynów, zaczęto zastępować pale drewniane palami betonowymi, budowano wciąż nowe pomosty, nabrzeża, suwnice, wywrotki i dźwigi. W roku 1931 rozszerzono tereny portowe o wyspę Ostrów Grabowski[11].

Obroty ładunkowe w porcie szczecińskim[14]
Rok Import
[tys. ton]
Eksport
[tys. ton]
Razem
[tys. ton]
1930 4255 1991 6246
1931 2307 1461 3768
1932 2264 1074 3338
1933 3083 1379 4462
1934 3854 1771 5725
1935 3048 2223 6071
1936 4184 4064 8248
1937 4872 3458 8330
1946 4,642 40,008 44,650
The Tall Ships' Races w Szczecinie

Masowe bombardowania w końcowej fazie II wojny światowej zupełnie unieruchomiły port, zniszczony dodatkowo przez oddziały niemieckie przed opuszczeniem miasta i niszczone także przez dywersantów już po zajęciu miasta przez wojska radzieckie. Inwentaryzacja powojenna wykazała w porcie 80% zniszczeń. Zniszczone były urządzenia (np. wszystkie 152 dźwigi), akweny były zatarasowane wrakami, tor wodny dodatkowo zamulił się w wyniku braku konserwacji. Początkowo uruchomieniem i użytkowaniem centralnej części portu zajmowało się wojsko radzieckie i radziecka komendantura portu. Od marca 1946 r. rozpoczął się proces przekazywania portu administracji polskiej. Pierwszym oddanym jego fragmentem był Rejon Portowy Dolnej Odry o długości użytkowej nabrzeży ok. 6,3 km (cały port – 36,5 km), który nigdy wcześniej portem sensu stricto nie był. Były to głównie nabrzeża płytkich i małych basenów przed wojną należące do licznych zakładów zlokalizowanych na brzegu Odry Zachodniej wskutek działań wojennych zniszczone i nie nadające się do bezpośredniego wykorzystania. Ulokowano w nich przystanie Oko, Mak, Huk, Snop, Ucho, Kra i Fant[14]. Cały port przejęty został przez polskie władze portowe 19 września 1947 roku. Zasadnicze prace związane z odbudową portu prowadzone były w ramach tzw. Trzyletniego Planu Odbudowy Gospodarki w latach 19471949. W efekcie zdolność przeładunkowa portu zwiększyła się z 98 tys. t/rok (obrót w ruchu morskim wyniósł ok. 45 tys. t[14]) w 1946 roku do 5,9 mln t/rok w 1959 roku[11].

23 sierpnia 1994 roku w porcie szczecińskim został ustanowiony wolny obszar celny[15]. Działalność eksploatacyjna została podjęta 1 lipca 1995 roku na obszarze o powierzchni 4,49 ha[16]. W 2000 roku poszerzono wolny obszar celny do 19,39 ha[17], a następnie w 2005 roku do 19,66 ha[18].

W dniach 4–7 sierpnia 2007 roku odbył się w porcie Szczecin finał Operacji ŻagielThe Tall Ships' Races (po odwiedzeniu kolejno – duńskiego Århus, fińskiej Kotki i szwedzkiego Sztokholmu) międzynarodowych regat żaglowców. Organizatorzy twierdzą, że teren zlotu odwiedziły 2 miliony ludzi[19].

Działalność

Port Szczecin jest największym portem rzecznym w zlewni Odry, do której należą takie duże rzeki jak Warta, Noteć czy Nysa Łużycka. Według ustawy o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej port Szczecin należy do portów o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej[20].

Połączenie portu w Szczecinie z Morzem Bałtyckim poprzez tor wodny i port Świnoujście, a także położenie geograficzne obu portów spowodowało, że są one ze sobą związane gospodarczo tworząc zespół portów. Porty te są zarządzane przez spółkę akcyjną użyteczności publicznej – Zarząd Morskich Portów Szczecin i Świnoujście.

Zespół portów Szczecin-Świnoujście stanowi najbliższe duże zaplecze gospodarki morskiej dla obszaru zachodniej i południowo-zachodniej Polski, które skupia istotne obszary przemysłowe kraju, takie jak: Górnośląski Okręg Przemysłowy, aglomeracja wrocławska i aglomeracja poznańska. Duże znaczenie dla portu w Szczecinie ma także położenie blisko Niemiec, a przede wszystkim Berlina, odległego o 140 km od Szczecina. Ponadto od wielu lat porty Szczecin i Świnoujście są dla Czech i Słowacji najważniejszymi morskimi portami tranzytowymi[21].

Do portu Szczecin w 2007 roku zawinęło 2895 statków, których łączna pojemność netto wynosiła 4208,2 tys.[22]

Obroty ładunkowe portu Szczecin (2006)[23]
Grupy ładunków Obroty [tys. ton] %
Drobnica 2580,6 25,90%
Węgiel i koks 2440,4 24,49%
Zboże 1692,0 16,98%
Rudy 500,4 5,02%
Ropa i przetwory naftowe 297,7 2,99%
Drewno 42,1 0,42%
Inne masowe 2412,1 24,20%
Razem (Σ) 9965,3 100%

Całkowite obroty ładunkowe portu w 2006 roku wynosiły 9965,3 tys. ton, co stanowiło 16,5% udziału w przeładunkach Polski[3]. Obroty ładunkowe bez wagi własnej kontenerów i jednostek tocznych wynosiły 8158,8 tys. ton, z czego 7788,3 tys. ton przeładowano w międzynarodowym obrocie morskim i 370,6 tys. ton w ruchu krajowym[24].

W 2006 roku w porcie Szczecin przeładowano 24 125 kontenerów w międzynarodowym obrocie morskim[25], które łącznie ważyły 329,4 tys. ton[24]. Ponadto 71 samochodów, 3311 rolltrailerów pokładowych i 155 innych pojazdów tocznych[26].

Port w Szczecinie w 2006 roku zajął 1. miejsce w przeładunkach zboża – obroty ładunkowe wynosiły 1692,0 tys. ton., co stanowiło 44,9% obrotu wszystkich portów morskich w Polsce. W przeładunkach rud zajął 2. miejsce (po Świnoujściu) przy obrocie 500,4 tys. ton. Obroty ładunkowe węgla wynosiły 2440,4 tys. ton, co stanowiło 23,8% obrotu ładunkowego polskich portów[23].

Port obsługuje wycieczkowce rzeczne, a także pełnomorskie. Do portu zawijają towarowe linie żeglugowe z Nigerii, Ghany, Wybrzeża Kości Słoniowej, Niemiec, Finlandii, Wielkiej Brytanii, Irlandii[27]. Port obsługuje armatorów z całego świata, a jest portem macierzystym dwóch dużych: Polskiej Żeglugi Morskiej i Euroafrica.

Największym przedsiębiorstwem produkcyjnym w porcie jest Stocznia Szczecińska, która w 2005 roku zatrudniała ok. 5300 pracowników własnych oraz ok. 1500 pracowników firm podwykonawczych[28].

W porcie Szczecin działa 8 chłodni składowych, które specjalizują się głównie w składowaniu ryby mrożonej. Dwie spośród nich znajdują się na obszarze portu, tj. Chłodnia Szczecińska oraz PPU Port Rybacki Gryf. Oferują one powierzchnię z możliwością składowania łącznie do 23,5 tys. ton towarów[29].

Ruch graniczny w porcie jest obsługiwany przez morskie przejście graniczne Szczecin.

Warunki nawigacyjne

Statki pełnomorskie płynące do portu Szczecin przepływają najpierw przez port Świnoujście, a następnie wykorzystują łączący oba porty tor wodny Szczecin-Świnoujście. Tor przechodzi przez cieśninę Świny, Kanał Piastowski, Zalew Szczeciński i północny odcinek rzeki Odry.

Długość całkowita statków wchodzących i wychodzących z portu Szczecin nie może przekraczać 215 m, a szerokość całkowita 31 m. Zanurzenie statków wchodzących i wychodzących z portu nie może przekraczać 9,15 m przy długości całkowitej do 160 m[30]. Wchodzić do portu i być obsłużone mogą statki o parametrach 61 tys. ton nośności. W uzasadnionych przypadkach, przy zachowaniu szczególnych reżimów, otrzymują zgodę na wejście lub wyjście z portu statki o parametrach przekraczających dopuszczalne[7].

Nie występują tu pływy, a obszar portu jest wolny od zalodzenia przez cały rok[31].

Ruchem statków nadzoruje i kieruje Kapitanat Portu Szczecin, a infrastrukturą portową administruje Zarząd Morskich Portów Szczecin i Świnoujście SA. Za utrzymanie urządzeń nawigacyjnych toru wodnego Świnoujście–Szczecin i zespołu portowego odpowiada Urząd Morski w Szczecinie, którego Baza Oznakowania Nawigacyjnego znajduje się przy Nabrzeżu Hydrograficznym[32].

W porcie Szczecin działa system kontroli ruchu statków VTS. Z systemu mają obowiązek korzystać jednostki znajdujące się lub zamierzające wpłynąć na obszar VTS Szczecin, których długość statku lub zespołu holowniczego (bądź pchanego) wynosi więcej niż 20 m, a także statki z ładunkiem niebezpiecznym i statki przewożące pasażerów w celu zarobkowym[33].

Infrastruktura portowa

Dźwigi portowe

W 2006 roku całkowita długość nabrzeży w porcie Szczecin wynosiła 23 380 m, z czego 19 833 m nadawało się do eksploatacji. Łączna długość nabrzeży o głębokości powyżej 10,9 m nadających się do eksploatacji wynosiła 1374 m. Całkowita długość nabrzeży przeładunkowych nadających się do eksploatacji wynosiła 14 596 m[34].

Port Szczecin ma 103 nazwane nabrzeża[35][36]: Huty, Nabrzeże Cementowe, Nabrzeże Fosforowe, Nabrzeże Południowe, Nabrzeże Fosforowe Dalby, Nabrzeże Snop, Nabrzeże Bunkrowe, Nabrzeże Huk, Nabrzeże Żeglugowy Basen, Nabrzeże Hydrograficzne, Nabrzeże BTP, Nabrzeże BON, Nabrzeże Mak, Nabrzeże Jachtowy Basen, Nabrzeże Golęcińskie, Nabrzeże Oko, Nabrzeże Oko Basen, Nabrzeże Cal, Nabrzeże Drab II, Nabrzeże Młyński Basen, Nabrzeże Drab III, Nabrzeże Warsztatowy Basen, Nabrzeże Warsztatowe, Nabrzeże Promowy Basen, Nabrzeże Wulkan, Nabrzeże Drzetowskie Północne, Nabrzeże Drzetowskie Południowe, Nabrzeże Odra Stare, Nabrzeże Odra Nowe, Nabrzeże Wrocławskie, Nabrzeże Warszawskie, Nabrzeże Radomskie, Nabrzeże Kieleckie, Nabrzeże Gdyńskie, Nabrzeże Gdańskie, Nabrzeże Przydekowe, Nabrzeże Kaszubskie, Nabrzeże Łańcuchowe, Nabrzeże Mazowieckie, Nabrzeże Wyposażeniowe, Nabrzeże Gnieźnieńskie, Nabrzeże Krakowskie, Nabrzeże Arsenał, Nabrzeże Kapitanatu, Nabrzeże Pasażerskie, Nabrzeże Bulwar Chrobrego, Nabrzeże Wieleckie, Nabrzeże Starówka, Nabrzeże Bułgarskie, Nabrzeże Tureckie, Nabrzeże Rosyjskie, Nabrzeże Kubańskie, Nabrzeże Jugosłowiańskie, Nabrzeże Albańskie, Nabrzeże Greckie, Nabrzeże Egipskie, Nabrzeże Rumuńskie, Nabrzeże Węgierskie, Nabrzeże Polskie, Nabrzeże Angielskie, Nabrzeże Belgijskie, Nabrzeże Holenderskie, Nabrzeże Luksemburskie, Nabrzeże Zbożowe, Nabrzeże Niemieckie, Nabrzeże Słowackie, Nabrzeże Czeskie, Nabrzeże Spółdzielcze, Nabrzeże Fińskie, Nabrzeże Ciche, Nabrzeże PRCiP, Nabrzeże Przemysłowe, Nabrzeże Farblak, Nabrzeże Remontowe, Nabrzeże PRO, Nabrzeże Nowe, Nabrzeże Elektrowni, Nabrzeże CPN-3, Nabrzeże Parnickie, Nabrzeże Naftowe, Nabrzeże CPN-1, Nabrzeże Sosnowieckie, Nabrzeże Kokschemii, Nabrzeże Opolskie, Nabrzeże Dolnośląskie, Nabrzeże Noteckie, Nabrzeże Gorzowskie, Nabrzeże Drawskie, Nabrzeże Górnośląskie, Nabrzeże Poznańskie, Nabrzeże Toruńskie, Nabrzeże Bydgoskie, Nabrzeże Rybnickie, Nabrzeże Wałbrzyskie, Nabrzeże Czołowe, Nabrzeże Pirs, Nabrzeże Bytomskie, Nabrzeże Południowe, Nabrzeże Gliwickie, Nabrzeże Chorzowskie, Nabrzeże Katowickie, Nabrzeże Zabrzańskie, Nabrzeże Dąbrowieckie.

W porcie w Szczecinie znajduje się 9 obrotnic statków[7]:

Infrastruktura przeładunkowa

W głównym ciągu komunikacyjnym rejonu przeładunków drobnicy konwencjonalnej znajduje się Zachodniopomorskie Centrum Logistyczne, które obejmuje powierzchnię 20 ha. Dochodzą do niego tory kolejowe i drogi dojazdowe. W jego obrębie centrum istnieje parking dla 40 samochodów ciężarowych. Na terenie centrum operatorzy logistyczni budują magazyny niskiego i wysokiego składowania, chłodnie, punkty obsługi taboru, zaplecze usługowe dla klientów[37].

Terminale przeładunkowe

Elewator zbożowy „Ewa”

Na terenie portu znajdują się bazy specjalistyczne[7]:

Szczeciński terminal węglowy posiada wywrotnicę wagonową o zdolności przeładunkowej 1000 ton/h, żurawie o udźwigu do 16 ton, a także powierzchnię z możliwością składowania 200 tys. ton[38].

Największy na polskim wybrzeżu elewator zbożowy „Ewa” o pojemności 75 tys. m³ w którym odbywa się przeładunek, składowanie, ważenie, suszenie zboża oraz kontrola fitosanitarna. Oprócz elewatora „Ewa” na terenie portu w Szczecinie funkcjonują 3 inne elewatory, których łączna pojemność wynosi 70 tys. NRT[38].

W Szczecinie dla obsługi ruchu kontenerowego przygotowana jest przestrzeń składowa o pow. 15 000 m² przeznaczona do jednorazowego składowania 800 TEU. Roczna zdolność przeładunkowa terminalu wynosi 50 000 TEU. Szczeciński terminal kontenerowy jest wyposażony także w dwa magazyny o powierzchni łącznej 14 700 m² [39].

Wolny obszar celny

Port Szczecin posiada wolny obszar celny, na którym możliwe jest prowadzenie działalności handlowej, przemysłowej przetwarzania lub uszlachetnianie towarów importowanych. Istnienie takiego obszaru pozwala na składowanie tu towarów spoza Unii Europejskiej bez ponoszenia cła i opłat importowych.

Szczeciński Wolny Obszar Celny zlokalizowany jest w drobnicowym rejonie portu Szczecin, we wschodniej części Łasztowni. Obszar ten obejmuje tereny o powierzchni 19,66 ha, jednak obecnie eksploatowany jest obszar o powierzchni 11,47 ha[16].

Na obszarze jest pięć nabrzeży (Nabrzeże Rosyjskie, Nabrzeże Kubańskie, Nabrzeże Jugosłowiańskie, Nabrzeże Albańskie, Nabrzeże Greckie) o łącznej długości 1377 m, przy których mogą cumować statki o maksymalnym zanurzeniu 7,7 m i nośności 10 000 DWT. Wolny obszar celny znajdują się także otwarte place składowe o łącznej powierzchni 60 tys. m² oraz dwa magazyny: nr 7 wielokondygnacyjny o powierzchni 22 tys. m² i magazyn nr 13 dwukondygnacyjny o powierzchni 4,2 tys. m² [16]. Składowane są tam głównie: bloki granitowe, ziarno kakaowe i aluminium[40].

Transport lądowy

Trasa Zamkowa nad Odrą oraz nabrzeże Wieleckie

Port Szczecin jest skomunikowany autostradą z Berlinem i siecią zachodnioeuropejskich autostrad. Znajduje się w korytarzu komunikacyjnym Północ-Południe poprzez drogową trasę europejską E65 oraz magistrale kolejowe E59 i E-C59.

Główną drogą łączącą port w Szczecinie z siecią dróg i autostrad jest odcinek drogi krajowej nr 10 (ulice: Eskadrowa, Gdańska, Energetyków). Droga ta przebiega przez południową część portu i łączy go autostradą A6, drogą ekspresową S3, a także drogą krajową nr 3. Autostrada A6 biegnie w kierunku południowo-zachodnim okrążając Szczecin i wiedzie do granicy polsko-niemieckiej i autostrady A11, łączącej port Szczecin z Berlinem i siecią europejskich autostrad.

Droga ekspresowa S3 biegnie w kierunku północnym do Świnoujścia. Jest ona kontynuacją drogi krajowej nr 3 wiodącej przez Jelenią Górę, Zieloną Górę i Gorzów Wielkopolski. Drogi te są częścią trasy europejskiej E65 biegnącej z południa Grecji przez Zagrzeb, Pragę na północ w kierunku Szczecina, Świnoujścia i poprzez przeprawę promową do Ystad i Malmö w Szwecji.

Drogą przechodzącą ponad południowo-zachodnią częścią portu jest Trasa Zamkowa, będąca częścią drogi wojewódzkiej nr 115, która odchodzi od drogi krajowej nr 10 i biegnie przez centrum Szczecina i dalej w kierunku północno-zachodnim do granicy polsko-niemieckiej.

Funkcję głównego dworca towarowego do obsługi kolejowej szczecińskiego portu pełni stacja Szczecin Port Centralny. Do stacji jest doprowadzona linia kolejowa nr 273, biegnąca z Wrocławia przez Zieloną Górę i Kostrzyn nad Odrą. Szczecin Port Centralny jest częścią rozbudowanego szczecińskiego węzła kolejowego. Dostęp do transportu kolejowego ma większa część południej części portu. Linie kolejowe są doprowadzone do większości nabrzeży na Łasztowni, a także przy południowych nabrzeżach rzeki Parnicy, Basenu Górnośląskiego, Basenu Noteckiego, Basenu Warty, Basenu Górniczego i Basenu Kaszubskiego[41].

Walory turystyczne i ruch pasażerski

Wycieczkowiec MS Seven Seas Voyager przy nabrzeżu Polskim

Bogactwo naturalnego krajobrazu dolnej Odry, w którą wkomponowany jest port z licznymi kanałami, wyspami, basenami sprawia, że na obszarze tym poza działalnością typowo portową, prowadzona jest także działalność turystyczna. Ruch turystyczny i pasażerski obsługiwany jest przez Dworzec Morski Żeglugi Szczecińskiej przy ul. Jana z Kolna. Stąd statek białej floty wypływa w rejsy po porcie[32], organizowane są także rejsy po naturalnych akwenach dolnej Odry i jeziorze Dąbie[42]. Od kwietnia do października utrzymywane jest także regularne połączenie pasażerskie ze Świnoujściem. Rejs wodolotem trwa ok. 75 minut[43]. Port odwiedzany jest przez zarówno przez śródlądowe, jak i pełnomorskie statki wycieczkowe[44].

Zabytek

Obiekt wpisany do Wojewódzkiego Rejestru Zabytków pod numerem 1180 (decyzja PSOZ/Sz-n/5340/68/91 z dnia 29 kwietnia 1991, nazwa na liście: port wolnocłowy na Łasztowni).[1]


Przypisy

  1. 1,0 1,1 Wojewódzki rejestr zabytków, w: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online] [Przeglądany 10.08.2013] Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml
  2. 2,0 2,1 Port Szczecin > Informacja ogólne. Urząd Morski w Szczecinie. [dostęp 2009-04-16].
  3. 3,0 3,1 Tabl. I. Ważniejsze dane o gospodarce morskiej. W: Rocznik statystyczny gospodarki morskiej 2007. Warszawa, Szczecin: Główny Urząd Statystyczny, 2007, s. 23. ISSN 0867-082X. 
  4. wg Geoportal.gov.pl, od stacji nautycznej (ujście Odry do Roztoki Odrzańskiej) do południowego cypla Wyspy Żurawiej – liczone torem wodnym (nie w linii prostej)
  5. Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1502
  6. Dz. U. z 1957 r. Nr 12, poz. 70
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 Port Szczecin > Port. Urząd Morski w Szczecinie. [dostęp 2009-04-16].
  8. Pierzchała, Ewa (oprac.) Plany i widoki Szczecina na przestrzeni wieków: katalog wystawy, Książnica Pomorska, Szczecin 2001, ISBN 83-87879-27-4
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 Ryszard Kotla: Z dziejów szczecińskiego portu. ZMPSiŚ SA, 2007, s. 32. 
  10. Die älteren Stettiner Straßennamen im Rahmen der älteren Stadtentwicklung – von H. Lemcke, zweite neubearbeitete Auflage von C. Fredrich, Stettin Leon Sauniers Buchhandlung 1926.
  11. 11,0 11,1 11,2 Tadeusz Białecki, Lucyna Turek-Kwiatkowska: Szczecin stary i nowy. Szczecin: Szczecińskie Towarzystwo Kultury, 1991. 
  12. Dzieje Szczecina – Wiek XIX. Szczeciński portal historyczny. [dostęp 2009-04-18].
  13. Historia. ZMPSiŚ SA. [dostęp 2009-04-18].
  14. 14,0 14,1 14,2 Horak, Eugeniusz Eksploatacja i ruch portu szczecińskiego w: Szczecin miasto-port-okolice, Polskie Towarzystwo Geograficzne w Szczecinie, Święto Morza 1947
  15. Dz. U. z 1994 r. Nr 94, poz. 447
  16. 16,0 16,1 16,2 Szczeciński Wolny Obszar Celny. ZMPSiŚ SA. [dostęp 2009-04-17].
  17. Dz. U. z 2000 r. Nr 65, poz. 757
  18. Dz. U. z 2005 r. Nr 43, poz. 416
  19. Biuro Prasowe TTSR: Zlot w liczbach. Urząd Miasta Szczecin, 2007-08-08. [dostęp 2009-04-30].
  20. Dz. U. z 1997 r. Nr 9, poz. 44
  21. Lokalizacja. ZMPSiŚ SA. [dostęp 2009-04-18].
  22. Statki na wejściu do portów w Szczecinie i Świnoujściu 2006-2007. Zarząd Morskich Portów Szczecin i Świnoujście SA. [dostęp 2009-04-17].
  23. 23,0 23,1 Tabl. 3 /29/. Obroty ładunkowe. W: Rocznik statystyczny gospodarki morskiej 2007. Warszawa, Szczecin: Główny Urząd Statystyczny, 2007, ss. 68-69. ISSN 0867-082X. 
  24. 24,0 24,1 Tabl. 9 /35/. Obroty ładunkowe. W: Rocznik statystyczny gospodarki morskiej 2007. Warszawa, Szczecin: Główny Urząd Statystyczny, 2007, ss. 100-101. ISSN 0867-082X. 
  25. Tabl. 7 /33/. Kontenery w międzynarodowym obrocie morskim. W: Rocznik statystyczny gospodarki morskiej 2007. Warszawa, Szczecin: Główny Urząd Statystyczny, 2007, ss. 100-101. ISSN 0867-082X. 
  26. Tabl. 8 /34/. Jednostki toczne w międzynarodowym obrocie morskim. W: Rocznik statystyczny gospodarki morskiej 2007. Warszawa, Szczecin: Główny Urząd Statystyczny, 2007, ss. 88, 90. ISSN 0867-082X. 
  27. Linie żeglugowe. ZMPSiŚ SA. [dostęp 2009-04-18].
  28. Stocznia Szczecińska Nowa skończyła trzy lata. Fundacja Promocji Przemysłu Okrętowego i Gospodarki Morskiej, 2005-07-22. [dostęp 2009-05-09].
  29. Szczecin. Dobry klimat dla ujemnych temperatur. Marinet.pl, 2009-04-21. [dostęp 2009-05-09].
  30. Zarządzenie nr 4 Dyrektora Urzędu Morskiego w Szczecinie z dnia 17 września 2002 r. §54.. Urząd Morski w Szczecinie, 2002-09-24. [dostęp 2009-04-16]. 
  31. Port Details. W: Port Handbook 2007-2008. Szczecin: Zarząd Morskich Portów Szczecin i Świnoujście SA. 
  32. 32,0 32,1 Wycieczka po porcie. Szczeciński Serwis Samorządowy. Urząd Miasta Szczecin. [dostęp 2009-05-12].
  33. Zarządzenie nr 4 Dyrektora Urzędu Morskiego w Szczecinie z dnia 17 września 2002 r.. 2002-09-17. 
  34. Tabl. 1 /27/. Długość nabrzeży w portach morskich w 2006. W: Rocznik statystyczny gospodarki morskiej 2007. Warszawa, Szczecin: Główny Urząd Statystyczny, 2007, s. 64. ISSN 0867-082X. 
  35. Port w Szczecinie nabrzeża. Zarząd Morskich Portów Szczecin i Świnoujście SA. [dostęp 2009-04-16].
  36. Mapa portu w Szczecinie Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej w Gdyni
  37. Zachodniopomorskie Centrum Logistyczne. ZMPSiŚ SA. [dostęp 2009-04-18].
  38. 38,0 38,1 Ładunki masowe. ZMPSiŚ SA. [dostęp 2009-04-17].
  39. Ładunki drobnicowe. ZMPSiŚ SA. [dostęp 2009-04-17].
  40. Wolne obszary celne. ZMPSiŚ SA. [dostęp 2009-04-17].
  41. Port Location. W: Port Handbook 2007-2008. Szczecin: Zarząd Morskich Portów Szczecin i Świnoujście SA. 
  42. m.s. Dziewanna. Armator - Tadeusz Wolski. [dostęp 2009-05-12].
  43. Żegluga Szczecińska - Wodoloty Sp. z o.o.. [dostęp 2009-05-12].
  44. Wycieczkowce przypłyną do Wałów Chrobrego


Linki zewnętrzne

200px-Commons-logo.svg.png



200px-Nuvola apps important.svg.png Artykuł z Internetowej Encyklopedii Szczecina znajduje się w trakcie weryfikacji i oczekuje na ewentualne uzupełnienie bibliografii i/lub dostosowanie do standardów Encyklopedii Pomorza Zachodniego