Roman Fafius

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Roman Fafius
inżynier budownictwa, architekt wojewódzki, pedagog
brak zdjecia
Roman Fafius
Data urodzenia 30 września 1902
Miejsce urodzenia Radowo na Wołyniu
Data śmierci 15 września 1981
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Powązkowski w Warszawie
Narodowość polska


Roman Fafius (1902-1981) – inżynier budownictwa, architekt wojewódzki, pedagog.

Życiorys

Roman Fafius urodził się 30 września 1902 roku w Radowie na Wołyniu. Studiował na Wydziale Budownictwa Lądowego i Wodnego Wyższej Szkoły Technicznej w Gdańsku, którą ukończył w 1926 roku Pracował najpierw przy budowie Warszawskiej Kolejki Dojazdowej (WKD). W 1931 roku przeniósł się do dynamicznie rozwijającej się wówczas Gdyni. Pod jego kierunkiem wzniesiono tam m.in. Dworzec Morski i szereg magazynów portowych. Brał udział w kampanii wrześniowej, dostał się do niewoli niemieckiej, w której przebywał do 1945 roku. Następnie działał w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie.

Do Szczecina przybył w 1948 roku jako mianowany przez ministerstwo odbudowy dyrektor Szczecińskiej Dyrekcji Odbudowy. Odegrał kluczową rolę w podnoszeniu z ruin Szczecina oraz innych miast i miasteczek Pomorza Zachodniego, organizując szczecińskie i koszalińskie Biura Projektów Budownictwa Ogólnego. Był też przez pięć lat dyrektorem tego szczecińskiego biura projektowego. W latach 1958–1969 - dekadzie najintensywniej prowadzonych na Pomorzu Zachodnim prac budowlanych zarówno w mieszkalnictwie, jak i w odbudowie zabytków - pełnił funkcję głównego architekta województwa szczecińskiego.

Od początku swego pobytu w Szczecinie związał się z Wyższą Szkołą Inżynierską (późniejsza Politechnika Szczecińska), gdzie wykładał organizację i mechanizację budów oraz prawo budowlane, dzieląc się z młodszymi kolegami swą rozległą wiedzą i bogatym doświadczeniem zawodowym.

Był współzałożycielem, sekretarzem (1948–1950) i wieloletnim rzeczoznawcą Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa. Działał w różnych organizacjach społecznych m.in. w Lidze Ochrony Przyrody.

Zmarł 15 września 1981 roku w Szczecinie. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. Z inicjatywy Stowarzyszenia „Czas Przestrzeń Tożsamość” na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie posadzono Dąb Pamięci poświęcony inż. Romanowi Fafiusowi.

Odznaczenia

  • Krzyż Walecznych (czterokrotnie)



O Romanie Fafiusie

  • Tadeusz Ostrowski: Dzięki inwencji organizacyjnej i niekwestionowanemu autorytetowi potrafił stworzyć od podstaw pierwsze w Szczecinie biuro projektów budownictwa ogólnego, nadając mu rozmach twórczy i wysoką rangę merytoryczną. Skupił on wokół siebie nieliczną początkowo grupę zapaleńców, składającą się zarówno z doświadczonych fachowców, jak i studentów, a później absolwentów szczecińskiej uczelni […]. Trzeba pamiętać, że były to czasy autentycznego pełnego nadziei entuzjazmu w odbudowie, który ze szczególna siłą manifestował się na terenach zwanych wówczas Ziemiami Odzyskanymi.
  • Stanisław Latour: Mając ścisłe techniczne wykształcenie, był z ducha humanistą, doskonałym znawcą i wielbicielem muzyki poważnej, żywym uczestnikiem życia kulturalnego w mieście. Jego obiektywizm w sądach i życzliwy stosunek do ludzi, zwłaszcza podwładnych, przysporzyły mu wielu przyjaciół, a prawość charakteru, obowiązkowość i rzetelność stały się podstawą osiągniętych sukcesów.
Cokolik pod Dębem Pamięci poświęcony inż. Romanowi Fafiusowi ufundowany z inicjatywy Stowarzyszenia „Czas Przestrzeń Tożsamość” na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie



IES64.png
Autor opracowania: Maria Łopuch




200px-Nuvola apps important.svg.png Artykuł z Internetowej Encyklopedii Szczecina znajduje się w trakcie weryfikacji i oczekuje na ewentualne uzupełnienie bibliografii i/lub dostosowanie do standardów Encyklopedii Pomorza Zachodniego