Sławomir Wilk

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sławomir Wilk
pianista, pedagog
brak zdjecia
Data urodzenia 4 stycznia 1982
Miejsce urodzenia Szczecin
Laureat1.png

Sławomir Wilk (ur. 1982) – pianista

Życiorys

Sławomir Wilk urodził się 4 stycznia 1982 roku w Szczecinie. Grę na fortepianie rozpoczął w wieku sześciu lat w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej I stopnia w Szczecinie pod kierunkiem mgr Heleny Pachlowskiej. Jako ośmiolatek wystąpił w Filharmonii Szczecińskiej. Naukę kontynuował w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia w Szczecinie pod kierunkiem dra Mikołaja Szczęsnego. Szkołę ukończył z wyróżnieniem w 2000 roku. Studiował w Akademii Muzycznej im. S. Moniuszki w Gdańsku w klasie prof. Waldemara Wojtala (fortepian) i prof. Anny Prabuckiej-Firlej (kameralistyka). Po ukończeniu w 2005 roku studiów z wyróżnieniem, podjął pracę na uczelni. Obecnie jest asystentem prof. Waldemara Wojtala w Katedrze Fortepianu Akademii Muzycznej w Gdańsku.

Sławomir Wilk podczas nagrywania płyty z utworami Chopina - 2010 (fot. Małgorzata Klimczak)

Swoje umiejętności doskonalił podczas mistrzowskich kursów interpretacyjnych, prowadzonych przez czołowych pianistów i pedagogów, m.in. przez Kevina Kennera, Yoheved Kaplinsky (USA), Bernarda Ringeissena (Francja), Wierę Nosinę (Rosja), Irmę Hofmeister (Niemcy), Dinę Joffe (Izrael), Ewę Pobłocką i Włodzimierza Obidowicza (Polska). W 2003 roku ukończył Letnią Akademię Muzyczną w Lipsku, zorganizowaną przez Hochschule für Musik und Theater w Lipsku we współpracy z Juilliard School of Music w Nowym Jorku. W 2005 roku został laureatem Międzynarodowych Warsztatów Pianistycznych Tel Hai w Izraelu. W 2007 roku wziął udział w Letniej Szkole Muzycznej i Festiwalu w Aspen w Colorado (Stany Zjednoczone). W 2009 roku ukończył z wyróżnieniem studia podyplomowe w Royal Irish Academy of Music w klasie prof. Johna O'Conora.

Był stypendystą Premiera Rzeczypospolitej Polskiej, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Prezydenta miasta Szczecina, Towarzystwa im. Fryderyka Chopina w Warszawie oraz Towarzystwa Przyjaciół Szczecina. W 2003 roku został stypendystą rządu Republiki Federalnej Niemiec podczas Letniej Akademii Muzycznej w Lipsku.

Występował w Polsce oraz za granicą, m.in. w Armenii, Australii, Belgii, Chinach, Czechach, Francji, Niemczech (Usedomer Musikfestival), Rosji, Stanach Zjednoczonych (Carnegie Hall), Szwecji. Jest członkiem Darius Piano Trio. Współpracował m.in. z Orkiestrą Filharmonii Bałtyckiej, Orkiestra Academia, Baltic Neopolis Quartet.

Dokonał licznych nagrań radiowych i telewizyjnych. W swoim dorobku ma także kilka nagrań płytowych.

W roku 2002 został laureatem Nagrody Artystycznej Miasta Szczecina.

Udział w ważniejszych konkursach muzycznych

  • 2004 – Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny w Sydney (Australia) - ćwierćfinalista
  • 2005 – XV Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina w Warszawie - półfinalista
  • 2006 – Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny w Hamamatsu (Japonia) - półfinalista
  • 2006 – IV Międzynarodowy Konkurs Muzyki Kameralnej im. Johannesa Brahmsa w Gdańsku - zwycięzca konkursu jako członek Darius Piano Trio
  • 2006 – Międzynarodowy Konkurs Kameralny w Poertschach (Austria)
  • 2009 – Dublin International Piano Competition (Irlandia) - półfinalista



Nagrania płytowe

  • 2004 – Feliks Mendelssohn-BartholdyKoncert na skrzypce, fortepian i orkiestrę d-moll; Largo i Allegro na fortepian i orkiestrę smyczkową d-moll – wyk. Sławomir Wilk (fortepian), Bartłomiej Nizioł (skrzypce), orkiestra Camerata Nova pod dyr. Eugeniusza Kusa (CD DUX 0468) – pozostałą część płyty wypełnia Rondo na skrzypce i orkiestrę smyczkową A-dur D 438 Franza Schuberta
  • 2005 – Fryderyk ChopinKronika 15 Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina vol. 4 - I etap – wyk. Sławomir Wilk - Walc As-dur op. 42 (CD DUX KCh 15-04)
  • 2010 – Fryderyk Chopin – wyk. Sławomir Wilk – płyta promocyjna wydana przez Urząd Marszałkowski Województwa Zachodniopomorskiego



Nagrody i wyróżnienia

Sławomir Wilk (fot. Piotr Rodak)
  • 1999 – III nagroda na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Mariańskich Łaźniach (Czechy)
  • 2001 – IV nagroda na Międzynarodowym Konkursie im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy
  • 2001 – nagroda specjalna za najlepsze wykonanie Sonaty es-moll Paderewskiego (na Międzynarodowym Konkursie im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy
  • 2001 – honorowa nagroda Towarzystwa Przyjaciół Sztuki w Gdańsku za działalnośc artystyczną
  • 2002 – III nagroda na Europejskim Konkursie Chopinowskim w Darmstadt (Niemcy)
  • 2002 – II nagroda na Ogólnopolskim Konkursie im. Fryderyka Chopina w Warszawie
  • 2002 – Nagroda Towarzystwa Ubezpieczeniowego Allianz Polska w dziedzinie Kultura, Nauka i Media
  • 2002Nagroda Artystyczna Miasta Szczecina
  • 2003 – II nagroda w konkursie „Czerwonej Róży” dla najlepszego studenta Trójmiasta
  • 2004 – wyróżnienie ("Audio-Video Rewelacja”) magazynu „Audio-Video” dla najlepszej płyty z muzyka poważną (CD DUX 0468)
  • 2005 – Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska dla Młodych Twórców
  • 2005 – tytuł Laureata „Estrady Młodych” na Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku
  • 2006 – I nagroda na IV Międzynarodowym Konkursie Muzyki Kameralnej im. Johannesa Brahmsa w Gdańsku (jako członek Darius Piano Trio)
  • 2006 – III nagroda na Międzynarodowym Konkursie Kameralnym w Poertschach (Austria)



Z prasy

  • O wykonaniu II koncertu f-moll op. 21 F. Chopina w Alice Tully Hall w Nowym Jorku recenzent „Przeglądu Polskiego” Roman Markowicz pisał: (...) Rozczarowanie spowodowane nieobecnością Kevina Kennera szybko przerodziło się w miłe zaskoczenie profesjonalizmem Sławomira Wilka, który najwyraźniej koncert Chopina miał dobrze przygotowany i był w stanie z powodzeniem zastąpić słynnego amerykańskiego kolegę. Jego interpretację cechowała nie tylko wrodzona wirtuozeria, którą Wilk w pełni zademonstrował, ale również spora muzykalność. Powiedziałbym więcej, podejrzewam, że paru sławniejszych od niego solistów podpisałoby się pod jego wykonaniem, nieskazitelnym technicznie i muzycznie, pełnym prostoty i szczerości.



Zobacz także



Źródła

Bibliografia

Inne

  • Strona internetowa culture.pl
  • Strona internetowa Polskiego Centrum Informacji Muzycznej w Warszawie



IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz