Spichlerz przy ulicy Kurkowej 3

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Spichlerz przy ulicy Kurkowej 3
Spichlerz przy ulicy Kurkowej 3
Budynek zwany obecnie „spichlerzem” przy ulicy Kurkowej 3
Nazwa niemiecka Das Schul-Hintergebäude des „Barnimschule
Wcześniejsze nazwy „mały spichlerz”
Lokalizacja Kurkowa 3
Data budowy XIV wiek
[ Zobacz Spichlerz przy ulicy Kurkowej 3 na mapie.]
200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej. nr 4 z dnia 19 maja 1999[1]

Geolokalizacja: 53.425063,14.559995

Zabytek

Obiekt położony na terenie dawnego Dziedzińca Miejskiego, wpisany do Wojewódzkiego Rejestru Zabytków pod numerem 4 (decyzja DZ-4200/34/O/98/99 z dnia 19 maja 1999 w poz. 102, nazwa na liście: spichlerz). Określany także jako „mały spichlerz”.

Historia

Jest to budynek wchodzący w skład nie istniejącej już zabudowy parceli położonej przy ulicy Panieńskiej 27 (do 1856 roku określanej jako Frauenstraße 875, w latach 1857-1907 Frauenstraße 32, natomiast w latach 1908-1945 Frauenstraße 27).
Według katastru szwedzkiego z 1706 roku położona przy ulicy kamienica mieszkalna oraz pozostałe zabudowania na parceli pochodziły z czasów księstwa pomorskiego i zostały zbudowane przez bliżej nie określonego z nazwiska kanclerza książęcego. W chwili spisu były własnością kupca nazwiskiem Arend Pell, ale z powodu zadłużenia faktycznie w rękach wierzycieli. Wszystkie budynki w czasie oblężenia brandenburskiego z 1659 roku uległy znacznym zniszczeniom. Kamienica frontowa od ulicy Panieńskiej posiadała dwie kondygnacje, sklepione piwnice położone jedna nad drugą oraz poddasze w bardzo złym stanie. Przez środek budynku prowadziła brama wjazdowa na podwórze, na którym w głębi stał dwukondygnacyjny dom nakryty poddaszem i określany dzisiaj jako „spichlerz”. Obok położona była pozbawiona poddasza i dachu stajnia oraz szopa na drewno. Poza tym na podwórzu stały ruiny dwóch trudno rozpoznawalnych budynków, być może browaru lub pralni. [2]
Na początku XIX wieku obiekt, zwany tu „spichlerzem”, był już czteropiętrową kamienicą i stanowił południową część oficyny, w której mieścił się sierociniec gminy francuskiej usytuowanej na tyłach późniejszej szkoły francuskiej dla chłopców, która z kolei na tej parceli rozpoczęła działalność w 1844 roku, a w latach 1867-1887 zmieniła nazwę na „Barnimschule”. Po 1887 roku szkoła pod nazwą „Barnim-Mittelschule” została przeniesiona na ulicę Unisławy 32-33, natomiast zabudowania, w dalszym ciągu będące aż do 1945 roku własnością gminy francuskiej, przeznaczono na kamienice z mieszkaniami do wynajęcia.

Przypisy

  1. Wojewódzki rejestr zabytków, w: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online] [Przeglądany 10.08.2013] Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml
  2. Opis parceli z 1706 roku pochodzi z przetłumaczonej przez historyka niemieckiego matrykuły szwedzkiej - Schleinert D., Die schwedische Landesaufnahme von Vorpommern 1692–1709. Karten und Texte. Städte. Bd. 3, Teil 1: Stettin. Lastadie und Vorstädte. Steinbecker Verlag, Greifswald 2004, s. 186-187; por. Matrikelkarten der Schwedischen Landesaufnahme von Vorpommern: Text- und Beschreibungsbände Rep.6a, Bd. 69 (Kessin), s. 229-230 (w oryginale 429-431).


Bibliografia



IES64.png
Autor opracowania: Jan Iwańczuk