Stefan Cieślak

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stefan Cieślak
fotoreporter prasowy
brak zdjecia
Data urodzenia 30 sierpnia 1920
Miejsce urodzenia Słubice k. Gostynina
Data śmierci 5 czerwca 2013
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Szczecinie (kw. 41A-19-1)
Lokalizacja grobu zobacz na mapie



Stefan Cieślak (1920-2013) – fotoreporter prasowy

Życiorys

Stefan Cieślak urodził się 30 sierpnia 1920 roku w Słubicach k. Gostynina. Od wczesnych lat interesował się fotografowaniem i lotnictwem. W wieku 15 lat zaczął latać na szybowcach. W 1937 roku ukończył szkołę handlową. Jako ochotnik wstąpił do 1 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego w Warszawie, gdzie do wybuchu wojny szkolił się w pilotażu, latając m.in. na samolotach PZL P-11c. We wrześniu 1939 roku nie wziął jednak udziału w walkach z powodu braku wystarczającej liczby samolotów. Zajęcie przez wojska radzieckie, 17 września 1939 roku, wschodnich terenów II Rzeczypospolitej, uniemożliwiło mu przedostanie się wraz z innymi żołnierzami na teren Rumunii. Pod koniec 1939 roku wstąpił do Związku Walki Zbrojnej (późniejsza AK). W konspiracji zajmował się m.in. dywersją, nasłuchem radiowym z Londynu oraz robieniem zdjęć do fałszywych dokumentów. Uczestniczył w przejmowaniu organizowanych na Zachodzie zrzutów broni, a także zajmował się wywiadem lotniczym. W lipcu 1944 roku wstąpił do II Armii WP dowodzonej przez gen. Zygmunta Berlinga. Stąd skierowany został do Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Zamościu, a potem w Dęblinie. Latał jako pilot samolotów myśliwskich Jak-9. Ze względu na wcześniejszą przynależność do AK, w 1947 roku, tuż przed promocją, musiał opuścić szkołę i został zdemobilizowany.

W listopadzie tego samego roku przyjechał do Szczecina. Początkowo nie mógł znaleźć pracy. Dzięki wstawiennictwu płk. Steczkowskiego, komendanta Powszechnej Organizacji „Służba Polsce”, został zatrudniony jako fotograf w Komendzie Wojewódzkiej tej organizacji. Sporządzał m.in. dokumentację fotograficzną wszystkich budynków komend powiatowych „SP” w województwie szczecińskim. Podczas prac brygad „SP” w Kluczewie poznał swoją przyszłą żonę Wandę Świętoniowską, z którą ślub wziął w 1949 roku.

Zachęcony licznymi reklamami „Kuriera Szczecińskiego”, które widywał na ulicach, zgłosił się do ówczesnego redaktora naczelnego tej gazety, Bolesława Rajkowskiego. Z dniem 1 maja 1951 roku został przyjęty na etat fotoreportera do redakcji tego dziennika. Jako starszy fotoreporter pracował w „Kurierze Szczecińskim” do 1973 roku. W połowie lat 70. przeniósł się do „Głosu Szczecińskiego”. Współpracował także z redakcją „Rybaka Dalekomorskiego” i Centralną Agencją Fotograficzną (CAF). W 1990 roku przeszedł na emeryturę, lecz kontynuował współpracę z „Głosem Szczecińskim”. Wychował kilka pokoleń fotografów.

Był najdłużej pracującym fotoreporterem w Szczecinie. W ciągu niemal sześćdziesięciu lat pracy zawodowej przyjęto od niego i zamieszczono około 500 tysięcy zdjęć. Jak obliczył, stanowiły one jedną dziesiąta tych wszystkich, które zrobił. Niemal od początku swej działalności fotoreporterskiej utrwalał na kliszach historię polskiego Szczecina. Jego fotografie dokumentują wszystkie najważniejsze wydarzenia z życia miasta – odbudowę Szczecina, powstawanie i działalność zakładów przemysłowych, pracę portu, budowę i wodowania statków, a nawet zwycięstwa piłkarzy Pogoni czy niezwykle popularne w latach sześćdziesiątych zawody motocrossowe. Dużą część dorobku fotograficznego poświęcił mieszkańcom Szczecina i życiu kulturalnemu miasta. Spora część zdjęć, wypożyczona pod koniec lat 60. przez Komitet Wojewódzki PZPR z archiwum „Kuriera”, uległa zniszczeniu podczas pożaru budynku KW w grudniu 1970 roku.

Był autorem licznych wystaw krajowych i zagranicznych, m.in. w Berlinie, Rostocku i w Brnie. Jako autor i współautor opublikował kilka albumów ze zdjęciami Szczecina. Obecnie najbogatszy zbiór zdjęć fotoreportera znajduje się w posiadaniu Książnicy Pomorskiej w Szczecinie. Zdjęcia te przekazał autor jeszcze w latach dziewięćdziesiątych.

Z żoną Wandą, również znanym i cenionym fotoreporterem, miał córkę Ewę i syna Tadeusza.

Zmarł 5 czerwca 2013 roku w Szczecinie. Został pochowany 11 czerwca na Cmentarzu Centralnym (kw. 41A-19-1)

Stefan Cieślak w obiektywie



Wystawy

  • 197525 lat w obiektywie Stefana Cieślaka (retrospektywna wystawa fotoreporterska)
  • 1978Szczecin wczoraj i dziś
  • 1982„Głos” przy tym był (wystawa z okazji czterdziestolecia „Głosu Szczecińskiego”)
  • 1985Krajobrazy
  • 1987Jak było - jak jest (panorama naszego miasta)
  • 1995Jaki zastałem Szczecin 50 lat temu i jak go widzę z tego samego miejsca dzisiaj (wystawa z okazji pięćdziesięciolecia wyzwolenia Szczecina)



Publikacje



Nagrody i wyróżnienia

  • 1980 – specjalna nagroda Prezydium WRN w Szczecinie z okazji 35-lecia powrotu Pomorza Zachodniego do Polski „za stworzenie bogatej fotograficznej kroniki przemian zachodzących w województwie szczecińskim
  • 1998 – nagroda za całokształt pracy dziennikarskiej przyznana przez Stowarzyszenie Dziennikarzy RP



Odznaczenia



Źródła

Bibliografia

Inne

  • Zdjęcia ze zbiorów Tadeusza Cieślaka





IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz