Syrenie Stawy

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Syrenie Stawy
Syrenie Stawy
Widok na jeden ze stawów od strony pł.-wsch.
Dawna nazwa Park Słowackiego
Nazwa niemiecka Park des Arndt Stifts
Rzeki zasilające Osówka
Rzeki wypływające Osówka

Geolokalizacja: 53.456985,14.510438

Syrenie Stawy - zespół jezior położonych w Parku Leśnym Arkońskim, na terenie miasta Szczecin, około 3 kilometrów od centrum. [1]. Stawy zasilane są wodami z potoku Osówka [2] i położone są w zachodniej części Doliny Niemierzyńskiej. Badania flory bakteryjnej ich wód wskazują na wysoki stopień zanieczyszczenia, spowodowany odprowadzaniem doń ścieków komunalnych z pobliskich osiedli mieszkaniowych. [3] Istnieje plan według którego w przyszłości powstać ma tu Ogród Botaniczny. [4] W pierwszej kolejności stawy zostały oczyszczone, ale inwestycja została przerwana ze względu na brak zewnętrznego dofinansowania.

Historia

Park Słowackiego

Jeszcze w drugiej połowie XIX wieku była tu bagnista dolinka zalewana przez przepływającą obok rzeczkę Osówkę, a także wyrobiska po wydobywanym torfie. Na początku lat 90. tego wieku szczeciński przemysłowiec Johannes Quistorp utworzył na terenie pobliskiego folwarku Osowice (Gut Eckerberg) sanatorium dla fundacji im. niemieckiego historyka i poety Ernsta Moritza Arndta (Stiftung Ernst-Moritz-Arndt-Haus). Usytuowane obok zabagnione stawy i doły po wydobytym torfie uporządkowano, a cały teren wokół stawów zamieniono na park nazwany początkowo Parkiem „Eckerberg” (Park Eckerberg, 1898), a następnie Parkiem Fundacji im. Arndta (Park des Arndt Stifts). Po drugiej stronie drogi Lindenhofer Weg, przyległej do doliny ze stawami, usytuowany był niewielki cmentarz „Eckerberger Friedhof założony na początku XX wieku, i przeznaczony prawdopodobnie dla mieszkańców byłego folwarku Osowice (nie używany od lat 30. XX wieku) [5]. Przy skrzyżowaniu dawnych dróg leśnych Lindenhofer Weg i Weg nach der Lindenhofer Weg stał najstarszy budynek dawnego folwarku „Eckerberg, przeznaczony w okresie międzywojennym dla pracowników leśnych. Natomiast po drugiej stronie tego skrzyżowania, naprzeciw terenu na którym stały zabudowania sanatorium Fundacji im. Ernsta Moritza Arndta, na dawnym placu sportowym stały kolejne budynki o nieznanym nam przeznaczeniu, z których do dzisiaj pozostały już tylko fundamenty.

Po 1945 roku całości nadano nazwę Parku Słowackiego, która jednak nie przyjęła się. [6]

Syrenie Stawy w 2015 roku

Teren po byłym cmentarzu osady „Eckerberg”, 2015

Otoczenie byłej osady „Eckerberg”, 2015

Restauracja Lindenhof

Równolegle z budową sanatorium i zagospodarowaniem przez fundację Johannesa Quistorpa parku im. E. M. Arndta, na jego południowo-wschodnim skraju na szczycie wzgórza wśród lipowych drzew powstała restauracja nazwana „Lindenhof”. [7] Zabudowania krytego lokalu gastronomicznego otaczała restauracja ze stolikami na wolnym powietrzu i pawilonem ze sceną, w którym odbywały się koncerty.

Niezagospodarowane po drugiej wojnie swiatowej zabudowania restauracji zostały całkowicie zniszczone; zachowały się tylko resztki przekopanych przez „poszukiwaczy skarbów” fundamentów i rozbitej zastawy stołowej.

Pozostałości restauracji Lindenhof w 2015 roku


Przypisy

  1. stawy Syrenie Stawy - jeziora i stawy w Polsce, spis polskich jezior i stawów
  2. Rajd Tęczy - Etap I Zielony
  3. Polish Journal of Environmental Studies
  4. Ogród botaniczny „Arboretum Syrenie Stawy” na terenie Parku Kasprowicza w Szczecinie. Koncepcja zagospodarowania 2010.
  5. Frankiewicz B., Szczecińskie cmentarze. Szczecin 2003, s. 131.
  6. T. Białecki, L. Turek-Kwiatkowska, Szczecin stary i nowy. (Encyklopedyczny zarys dziejów historycznych dzielnic i osiedli oraz obiektów fizjograficznych miasta). Uniwersytet Szczeciński. Szczecin 1991, s. 371.
  7. Stettin und Umgebung. Städtebilder und Landschaften aus aller Welt. No. 119-119a. Zürich ca 1891 [1893], s. 51.

Bibliografia

  • Stettin und Umgebung. Städtebilder und Landschaften aus aller Welt. No. 119-119a. Zürich ca 1891 [1893].
  • Białecki T., Turek-Kwiatkowska L., Szczecin stary i nowy. (Encyklopedyczny zarys dziejów historycznych dzielnic i osiedli oraz obiektów fizjograficznych miasta). Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 1991.
  • Frankiewicz B., Szczecińskie cmentarze. Szczecin 2003.

Zobacz też

Linki zewnętrzne



IES64.png
Autor opracowania: Jan Iwańczuk