Szkoły podstawowe w Szczecinie do roku 1945

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj

Szkoły podstawowe w Szczecinie do roku 1945 - obowiązek szkolny w Niemczech dotyczył wszystkich dzieci, które ukończyły 6. rok życia. Szkoła podstawowa obejmowała pierwsze cztery lata nauki. Po ukończeniu czterech klas, można było rozpocząć naukę w jednym z renomowanych szczecińskich gimnazjów lub szkół średnich, albo kontynuować naukę aż do klasy ósmej.

Podział na okręgi

Na terenie przedwojennego Szczecina wszystkie szkoły podzielone były na szkoły dla chłopców (Gemeinde-Knabenschule / Gemeindeschule für Knaben) i dla dziewcząt (Gemeinde-Mädchenschule / Gemeindeschule für Mädchen). Taki zespół dwóch szkół, z których numerem nieparzystym określona była na ogół szkoła męska, parzystym zaś żeńska, tworzył okręg szkolny (Schulbezirk), który obejmował terytorium przyległej dzielnicy. Okręgi te utworzono w 1894 r. Początkowo obszar miasta podzielony był na dwanaście okręgów, po 1900 r., gdy w obręb granic miejskich włączone zostały okoliczne osiedla - Grabowo, Drzetowo i Niemierzyn, liczba tych okręgów zwiększyła się do dwudziestu. Kolejny XXI okręg utworzono około 1907 r. z racji rozbudowy osiedli willowych, a okręgi XXII, XXIII i XXIV - w latach trzydziestych wraz z budową nowych szkół na Pogodnie i Gumieńcach. Szkoły posiadały oficjalne urzędowe nazwy, najczęściej pochodzące od ulicy przy której leżały, dzielnicy na terenie której były położone, lub obiektu w okolicy którego się znajdowały. Czasami nadawano szkołom nazwy od imion ich patronów. I tak Bredower-Knabenschule przemianowano na Jahn-Knabenschule, a Bredower-Mädchenschule - na Fichte-Mädchenschule. Okoliczna ludność, która jednak utożsamiała szkoły właśnie z ulicami, przy których leżały, operowała swoimi nazwami. Na przykład zamiast o Luther-Schule (od leżącego w okolicy Lutherkirche), czy o Elysium-Schule (od znajdującego się w okolicy Browaru Elysium) mówiono o Verbindungsschule czy Feld-Schule, z uwagi na ulicę, przy której szkoły te były położone. W okresie III Rzeszy niektóre szkoły zmieniły z powodów politycznych swoje nazwy. Marchandschule przemianowano na Hermann-Göringschule, Friedrich-Naumann-Schule na Adolf-Hitlerschule, Stolting-Schule na Theodor-Körner-Schule, zaś Schillerschule - na Carl-Loewe-Schule.

Hilfsschulen (Szkoły specjalne)

Hilfsschulen (Szkoły specjalne) nie posiadały własnych budynków, lecz od 1910 działały w różnych budynkach szkół podstawowych i ponadpodstawowych.

Zobacz też

Źródła