Tadeusz Gasztold

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tadeusz Gasztold
historyk, działacz społeczny
brak zdjecia
Data urodzenia 1 stycznia 1932
Miejsce urodzenia Wilno
Data śmierci 14 czerwca 2000
Miejsce śmierci Koszalin
Miejsce spoczynku Cmentarz komunalny w Koszalinie kwatera R 15, rząd 13 A, grób 6
Lokalizacja grobu zobacz na mapie
Tytuły i nagrody dr hab.
Narodowość polska


Tadeusz Gasztold (1932-2000) historyk, dziennikarz, działacz społeczny, naukowiec.

Życiorys

Urodził się 1 stycznia 1932 roku w Wilnie jako syn Jana i Jadwigi (z domu Szedzianis). Po zakończeniu II wojny światowej w ramach tzw. repatriacji do Polski osiadł wraz z matką i siostrą w Stargardzie Szczecińskim, następnie w Marianowie. Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Choszcznie, po maturze rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1955 roku obronił pracę magisterską pt. "Analiza słowotwórstwa śląskich nazw miejscowych w niemiecko-łacińsko-polskim słowniku Kuschiusa z XVII wieku". Po zakończeniu studiów przyjechał do Koszalina i rozpoczął pracę jako dziennikarz w tutejszym Głosie Koszalińskim. Przejściowo pracował w oddziale regionalnym czasopisma w Szczecinku oraz jako nauczyciel w tamtejszym Korespondencyjnym Liceum Ogólnokształcącym. W latach 1963-1967 w KW PZPR kierował Referatem Historii Partii, jednocześnie pracował w Stacji Naukowej PTH w Słupsku (1958-1968), a w latach 1968-1975 w Koszalińskim Ośrodku Naukowo-Badawczym. Był założycielem i wieloletnim prezesem Towarzystwa Przyjaciół Wilna i Kresów Wschodnich. Pełnił też funkcje dyrektora naukowego Koszalińskiego Ośrodka Naukowo-Badawczego, dyrektora Muzeum Okręgowego w Koszalinie, prodziekana Wydziału Humanistycznego Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Słupsku.[1] Był przewodniczącym komitetu organizacyjnego budowy pierwszego w Polsce Pomnika Ofiar Bolszewizmu (odsłonięty w Koszalinie 19 listopada 1989 roku). W roku 1993 został redaktorem naczelnym pisma "Ziemia Oszmiańska".

W roku 1969 otrzymał stopień doktora nauk humanistycznych na podstawie pracy: "Polscy robotnicy przymusowi w rolnictwie Pomorza Zachodniego 1939-1945". W roku 1999 otrzymał stopień naukowy doktora habilitowanego. jako podstawę do habilitacji przedłożył cykl publikacji na temat: "Życie kulturalno-oświatowe w obozach polskich jeńców wojennych w Niemczech i Związku radzieckim w latach drugiej wojny światowej". Wydał drukiem 10 książek, był współautorem kolejnych 7 i redaktorem kilku prac zbiorowych. Napisał wiele artykułów naukowych i popularnonaukowych. Wśród nich m.in.: "Pogranicze i Kaszuby w latach terroru", "Miejsca pamięci narodowej na Pomorzu Środkowym", "Hitlerowskie prześladowania na Pomorzu Zachodnim 1939-1945". Wiele jego prac stanowi dokumentację zbrodni hitlerowskich i stalinowskich na Narodzie Polskim, a wśród nich : "Rozkaz zabić przyszedł z Moskwy", "Nad Niemnem i Oszmianą", "Sowietyzacja i rusyfikacja Wileńszczyzny i Nowogródczyzny w działalności partyzantki sowieckiej w latach 1941-1944" i wiele innych. Jego dorobek naukowy i pisarski przyczynił się do popularyzacji historii Pomorza i Koszalina.

Przypisy

  1. Koszaliński Portal Historyczny.[Dostęp 18.11.2014].

Bibliografia

  • Hudymowa, Maria. Ocalić od zapomnienia. Koszalin 2002. ISBN 87317-38-1.
  • Pamięci historyka polskich Kresów Tadeusza Gasztolda, pod red.Józefa Lindmajera. Słupsk 2003, 342 s.