Teatr Lalek „Pleciuga”

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Teatr Lalek „Pleciuga” – teatr lalek w Szczecinie, miejska instytucja kultury, działająca od 1958 roku. Jego repertuar zawiera zarówno przedstawienia dla dzieci, jak i adaptacje literatury światowej dla dorosłych. Przeciętnie w ciągu sezonu teatr przygotowuje 4 premiery przedstawień. Siedziba teatru ma ok. 3 tys. m² powierzchni użytkowej. Sala główna teatru posiada 298 miejsc, z czego 274 dla głównej widowni.

Historia

Teatr Lalek „Pleciuga” powstał oficjalnie w 1958 roku, z przekształcenia szczecińskiego Teatru Lalek „Rusałka”, a zarząd nad nim przejęła Miejska Rada Narodowa Szczecina. Jeszcze w 1957 roku, w wyniku konkursu rozpisanego wśród widzów, zmienił swą nazwę na Teatr Lalek Pleciuga. Od 1994 r. organizacją TL Pleciuga zajmuje się Urząd Miasta Szczecin.

Ogólnopolski rozgłos TL Pleciuga zdobyła dzięki przedstawieniu Misie Ptysie w reżyserii Włodzimierza Dobromilskiego, które w 1964 roku - jako pierwszy spektakl teatralny ze Szczecina - zostało zaprezentowane na antenie Telewizji Polskiej (zobacz: Teatr Lalek „Pleciuga” na antenie Telewizji Polskiej). Teatr Pleciuga był również kilkakrotnie organizatorem festiwali. W 1972 r. w siedzibie przy ul. Kaszubskiej zorganizowano I Festiwal Sztuk Historycznych w Teatrach Lalek. W 1985 odbyły się Spotkania Teatrów Miast Zaprzyjaźnionych pod hasłem Szczecin – miastem przyjaźni, Bałtyk – morzem pokoju. W 1982 roku TL Pleciuga organizował VII Ogólnopolski Przegląd Teatrów Zawodowych Małych Form – Szczecińskiego Tygodnia Teatralnego. Od 1996 teatr jest współgospodarzem Ogólnopolskiego Przeglądu Teatrów Małych Form Kontrapunkt.

Do września 2008 w starej siedzibie przy ul. Kaszubskiej, TL Pleciuga posiadał własne biura z pracowniami plastycznymi i dwiema scenami: Dużą Sceną i Salą Prób. W maju 2009 roku „Pleciugę” przeniesiono do nowej siedziby przy pl. Żukowa (obecnie plac Teatralny). Jest to pierwszy po II wojnie światowej budynek teatralny w Szczecinie zbudowany od podstaw. Teatr posiada obecnie dwie sceny oraz wystawny hol, pomieszczenia pracowni i inne.

Siedziby



Dyrektorzy teatru



Nagrody

  • Misie Ptysie, reż. Włodzimierz Dobromilski, I nagroda – Przegląd Polskich Współczesnych Sztuk Lalkowych, Poznań 1964 oraz pierwsza ogólnopolska emisja teatru w OTV Poznań
  • Kot w walizce, reż. Włodzimierz Dobromilski, nagroda specjalna – II Biennale Sztuki dla Dzieci, Poznań 1975
  • O Kasi co gąski zgubiła, reż. Włodzimierz Dobromilski, nagrody – VII Ogólnopolski Festiwal Teatrów Lalkowych, Opole 1977
  • Szopka krakowska, reż. Bohdan Radkowski, I nagroda, II nagroda – IX Ogólnopolski Festiwal Teatrów Lalkowych, Opole 1979
  • Spowiedź w drzewie reż. Jan Wilkowski, Grand Prix – XI Ogólnopolski Festiwal Teatrów Lalkowych, Opole 1983
  • Żywot Świętych, reż. Bohdan Głuszczak, nagroda – XI Ogólnopolski Festiwal Teatrów Lalkowych, Opole 1983
  • Co się dzieje z modlitwami niegrzecznych dzieci?, reż. Anna Augustynowicz, Grand Prix – X Międzynarodowe Toruńskie Spotkania Teatrów Lalek, Toruń 2006
  • Kubuś i jego Pan, reż. A. Agner (pierwszy spektakl w nowej siedzibie w 2009)



Odznaczenia



Zobacz także



Bibliografia

  • Robert Cieślak, Elżbieta Stelmaszczykowa, Pół wieku teatru lalek w Szczecinie. „Rusałka – Pleciuga” (1953-2003), Teatr Lalek Pleciuga, Szczecin 2004
  • Encyklopedia Szczecina t. II P-Ż (pod red. Tadeusza Białeckiego, autor hasła Ryszard Markow), Uniwersytet Szczeciński, Szczecin 2000
  • „Kurier Szczeciński” 2009 nr 104, s. 1, 23, 33