Ulica Hetmana Stefana Czarnieckiego

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ulica Hetmana Stefana Czarnieckiego
Śródmieście
Ulica Hetmana Stefana Czarnieckiego
Zrób zdjęcie swojej ulicy: Pomóż nam
  Nazwa pełna Hetmana Stefana Czarnieckiego
  Nazwa niemiecka Mühlenbergstraße
  Osiedle Nowe Miasto
  Dzielnica Śródmieście
  Długość (m)[i] 347,6
Zobacz ulicę na:
Mapa Google.
Google Street View.
Interaktywny Plan Miasta Szczecin.

Ulica Hetmana Stefana Czarnieckiego położona jest w południowej części Nowego Miasta pomiędzy ulicą Potulicką a kładką nad torami Dworca Głównego.

Historia

Niemiecka nazwa ulicy nawiązywała do nazwy wzgórza istniejącego w tym rejonie, na którym od średniowiecza usytuowane były wiatraki należące do Fundacji św. Jerzego przy kościele św. Jerzego. Początkowo była to jedna z dróg gruntowych łączących najstarszą wieś Turzyn, a potem Fort Prusy z Górnym Wikiem. Po powstaniu Nowego Miasta była to ulica Nr. VI, a po wybudowaniu w 1848 roku bramy miejskiej nazwanej Mühlenbergthor i umożliwiającej wejście z dworca kolei żelaznej na teren Nowego Miasta, ulicę podzielono na dwie części, z których zachodnia od 1855 roku nazywana była ulicą „Bramy Młyńskiej” (Mühlenthorstraße), a wschodnia początkowo do końca 1854 roku „ulicą przy Górze Młyńskiej” (Straße am Mühlenberge), a następnie od 1855 do 1880 „Przy Górze Młyńskiej” (Am Mühlenberg), natomiast w latach 1881-1882 Mühlenbergstraße. Po zniesieniu fortyfikacji ulica po roku 1882 na całej długości otrzymała nazwę ulicy „Góry Młyńskiej” (Mühlenbergstraße).
Jak prawie wszystkie budynki położone na terenie Nowego Miasta domy usytuowane przy późniejszej ulicy Mühlenbergstraße początkowo pozbawione były numeracji. Budynki we wschodniej części ulicy do 1850 r. przypisane były do Górnego Wiku, natomiast w latach 1850-1851 opisane zostały jako ulice bez numeracji należące do „nowej części miasta”. Oficjalnie numery pojawiają się na niej dopiero od 1853 roku ("Im neuen Stadttheil” 1-23 /1853/; „Straße am Mühlenberge” 1-12 /1854-1856/; „Am Mühlenberg” 1-8 - południowa strona do bramy, 9-12 północna strona od bramy w dół /1857-1880/ [1]; „Mühlenbergstraße” 1-5 - północna strona, 9-19 - południowa strona /1881- 1882/). W zachodniej części ulicy numery pojawiają się dopiero w 1864 roku (w tym czasie był to tylko jeden budynek ewangelickiego zakonu Diakonisek - Zakład Opieki nad Dzieckiem /Kinderheil- und Diakonissenanstalt, Mühlenbergstraße 1/). [2] W kolejnych latach, tj. do roku 1880 były to trzy numery liczone od narożnego Bergstraße 10 (Mühlenthorstraße 1-3), natomiast w latach 1881-1882 numerację odwrócono (Mühlenthorstraße 3-1, licząc także od narożnego Bergstraße 10).
Po zniesieniu fortyfikacji ulica Czarnieckiego jako Mühlenbergstraße w latach 1885-1894 nosiła numerację w kolejności jak niżej:
1-3, (licząc od Bergstr. 10), następnie 9-19 (od ulicy Potulickiej do kładki dworcowej /od płd. strony/); 20-24 (od kładki do Bergstr. 11 /po północnej stronie/).
Potem w latach 1900-1904 numerację:
1-3, (liczone od Bergstr. 10), 9-16 (od Potulickiej do kładki /od płd. strony/); 21-24 (od kładki do Bergstr. 11 /po północnej stronie/).
Z kolei w latach 1905-1943 /do 1945/ numerację:
1-8 (liczone od Potulickiej do kładki /od płd. strony/); 9-11 (od kładki do Bergstr. 11 /po północnej stronie/); 12-14 (od Bergstr. 10 do budynku Kinderheil-Anstalt /zakład opiekuńczy istniał tu do 1934 roku, potem do 1943 /1945/ zajmowany był przez Towarzystwo Budowy Małych Mieszkań /Gesellschaft für Kleinwohnungsbau m.b.H. /).

Przypisy

  1. W 1868 roku ukończono nieistniejącą obecnie rampę (wiadukt drogowy) nad torami kolejowymi u wylotu dolnej części ulicy Mühlenbergstraße; obecnie jest to tylko kładka dla pieszych nad torami kolejowymi.
  2. Budynek oddano do użytku dziecięcego zakładu opiekuńczego (Kinderheil- und Diakonissenanstalt) w dniu 13 listopada 1856 roku.


Linki zewnętrzne

  • Galeria sedina.pl Nieistniejący obecnie zakład opiekuńczy dla dzieci przy ul. Czarnieckiego (Mühlenbergstraße 14)



IES64.png
Autor opracowania: Jan Iwańczuk